Ο Κώστας Γουλής αναλύει όσα έχουν συμβεί στον Παναθηναϊκό των τελευταίων 3 μηνών κι εξηγεί γιατί το «μετά» έχει πολύ σταθερές βάσεις.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Αν έλεγες σ’ έναν φίλο του Παναθηναϊκού, εκεί προς τα μέσα Ιουνίου -όταν δηλαδή ξεκινούσε η καλοκαιρινή προετοιμασία της εφετινής σεζόν- πως τρεις μήνες μετά, σ’ αυτό το πρώτο μεγάλο «break» για το «παράθυρο» των εθνικών ομάδων, το «τριφύλλι»θα ήταν πρώτο με απόλυτο νικών (5Χ5) στην Stoiximan Super League, θα είχε 2Χ2 νίκες στη League Phase του Superbet Κυπέλλου Ελλάδας και 3Χ3 προκρίσεις στα καλοκαιρινά προκριματικά του Conference League, θα σε άρπαζε αμέσως για να κεράσει... μπύρες ή τσίπουρα. Δεδομένα...
Είναι πολύ «γεμάτο» αυτό το αγωνιστικό δίμηνο 13 αγώνων που έβγαλε ο Παναθηναϊκός ως το πρώτο «διάλειμμα» της σεζόν (μαζί με τον ΠΑΟΚ είναι οι ομάδες που έχουν παίξει και τα περισσότερα ματς), αλλά συνάμα και τόσο έντονο κι όμορφο για τον κόσμο του που έβλεπε αγώνα με τον αγώνα την ομάδα του να αλλάζει και να ξαναγίνεται στα ίσα (και βάλε) ανταγωνιστική. Έχοντας κερδίσει στο πρώτο κομμάτι της σεζόν τις εντυπώσεις απ’ όλο τον ανταγωνισμό της, ότι κι αν λέει ο καθένας.
Ο Παναθηναϊκός που τερμάτισε χωρίς νίκη και με 3 βαθμούς (3-7 γκολ) τα περσινά playoffs, μετράει ήδη 8 σερί νίκες σε όλες τις διοργανώσεις απ’ το βράδυ της 20ής Αυγούστου κι εκείνο το διαολεμένο πρώτο ματς με τη Χράντετς Κράλοβε στο ΟΑΚΑ, όπου... κοιμήθηκε το σύμπαν για να μετατραπεί το 2-0, σε 2-2 με δυο γκολ στο 89’ και στο 90’+6’. Η ψυχραιμία, ωστόσο, με την οποία αντέδρασε και διαχειρίστηκε την «παγωμάρα» απ’ τη ανέλπιστη εξέλιξη εκείνου του αγώνα όλος ο οργανισμός του ποδοσφαιρικού «τριφυλλιού», ήταν κι ο «οδηγός» για τη συνέχεια.
Κι εκείνη η πρόκριση στην παράταση της ρεβάνς στην Τσεχία δημιούργησε όλη αυτή την «αύρα» με την οποία πορεύτηκε ο Παναθηναϊκός τον τελευταίο μήνα, έχοντας χτίσει ένα αήττητο ρεκόρ 10 νικών και 3 ισοπαλιών στους πρώτους 13 αγώνες της χρονιάς και ισοφαρίζοντας την αντίστοιχη επίδοση που είχε καταγράψει η ομαδάρα που είχε φτιάξει ο αείμνηστος και υπέροχος Γιάννης Κυράστας τη σεζόν 2001/02.
Για να αποδίδονται βεβαίως «τα του Καίσαρος τω Καίσαρι», όλο αυτό το εναρκτήριο δίμηνο της εφετινής σεζόν είναι και η πρώτη «υπογραφή» του Τζέικομπ Νίστρουπ στον πάγκο του Παναθηναϊκού.
Ενός προπονητή, ο οποίος απ’ την πρώτη μέρα που ανέλαβε τα ηνία των «πράσινων» ήταν διαρκώς στην «πρέσα» και ουκ ολίγοι τον περίμεναν στη... γωνία για να τον κρίνουν φθηνά και να τον συγκρίνουν με τον... Ράφα Μπενίτεθ, μολονότι μόνοι οι «τυφλοί» ή οι... έχοντες άλλα συμφέροντα, δεν έβλεπαν πως ο Ισπανός εδώ και χρόνια έχει επιλέξει έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης στο ρόλο που θα πρέπει να έχει ένας προπονητής.
Οι «νοσταλγοί» του «mister αποζημίωση» μπορούν να ασχοληθούν με κάτι άλλο -κάτι θα βρουν να πουν ή να γράψουν τις επόμενες εβδομάδες εναντίον του Παναθηναϊκού σε social media κι όχι μόνο- δεν υπάρχει λόγος να ασχολούμαστε με τη ρηχή παρελθοντολογία. Ας μείνουμε στην ουσία...
Και η «ουσία» λέει πως ένας τύπος, ο οποίος ήρθε να αναλάβει μία πολύ «βαριά» αποστολή, κάθισε με ηρεμία και με πλάνο (αλλά κι έχοντας εξαιρετική συνεργασία με τον Στέφανο Κοτσόλη και τη διοίκηση που του έδωσε ότι οικονομικά εφόδια χρειαζόταν) και φτιάχνει απ’ την αρχή κομμάτι-κομμάτι έναν Παναθηναϊκό, ο οποίος έχει φέρει πίσω στον κόσμο του την προσδοκία, την ελπίδα και την ΠΙΣΤΗ.
Ένας προπονητής, ο οποίος προσπάθησε από την Day 1 να αλλάξει... πετραδάκι με το πετραδάκι τη νοοτροπία, την συμπεριφορά και την αγωνιστική προσέγγιση του Παναθηναϊκού, που του έδωσε «ταυτότητα» μέσα στο γήπεδο και τον μετέτρεψε από κάτι πλήρως αντί-ποδοσφαιρικό και αποκρουστικό που βλέπαμε μέχρι πριν από λίγους μήνες, σε μία ομάδα που γουστάρει ο κόσμος της κι αρχίζει να την τιμάει, πηγαίνοντας πολύ πιο μαζικά πλέον στο γήπεδο.
Ένας τεχνικός, ο οποίος προσέθετε διαρκώς σ’ όλη αυτή τη διαδικασία των τελευταίων τριών μηνών κομμάτι στο «παζλ» του ρόστερ, όχι στα... κουτουρού, αλλά με πλάνο και με ορίζοντα να φτιάξει πολύ σύντομα κάτι πολύ ελκυστικό, ανταγωνιστικό και πρωταγωνιστικό. Και μία ομάδα η οποία έχει μπροστά της ακόμα τρομερά περιθώρια βελτίωσης κι εξέλιξης...
Όχι, σαφώς και δεν έχει πετύχει ΤΙΠΟΤΑ ακόμα ο Παναθηναϊκός, επειδή έχει γράψει 10-3-0 στα πρώτα 13 ματς της χρονιάς, 8 σερί νίκες και 5Χ5 στο πρωτάθλημα. Κανείς στον «πράσινο» οργανισμό δεν... ονειροβατεί και κυρίως δεν αντιμετωπίζει αυτή την εκκίνηση με υπεροψία. Όπως είπε άλλωστε κι ο Νίστρουπ μετά τον αγώνα με τον Παναιτωλικό, όλο αυτό που ξεκίνησε είναι ένας «μαραθώνιος» κι όχι ένα... σπριντ.
Θα έρθουν (δεδομένα) και «στραβές», θα υπάρξουν και πολύ «δύσκολα» βράδια σ’ αυτή τη διαδρομή, όμως ο Παναθηναϊκός δείχνει (και κυρίως σε «πείθει») πως ακόμη κι όταν έρθουν αυτές οι στιγμές, θα βρει τα αντισώματα για να τις ξεπεράσει και να συνεχίσει το δρόμο του. Όχι μόνο γιατί έχει δημιουργήσει ένα ρόστερ το οποίο «σφύζει» από ποιότητα και παίκτες με προσωπικότητα -όπως είπε κι ο Γιώργος Κυριακόπουλος στις δηλώσεις που έκανε το βράδυ της Κυριακής (20/9) μετά το διπλό επί της Καλαμάτας στη Νεάπολη- αλλά γιατί ότι «χτίστηκε» το εφετινό καλοκαίρι, «χτίστηκε» σε σωστές βάσεις κι όχι πάνω στην... άμμο. Κι αυτό (θα) είναι το μεγαλύτερο «εφόδιο» για τη συνέχεια...
Για φινάλε κάτι που έχει αντίστοιχα μεγάλη αξία, όπως ήταν η παρουσία του Γιάννη Αλαφούζου σε μία... old school «εμφάνιση» στις εξέδρες του γηπέδου της Νεάπολης. Πήγε για πρώτη φορά μαζί με το πούλμαν της ομάδας ως αρχηγός αποστολής σε ένα «δύσκολο» γήπεδο (για πολλούς... ευνόητους λόγους), κάθισε έξω μαζί με όλα τα στελέχη της ΠΑΕ -κι όχι στο μπουθ που είχε κρατηθεί για τη διοίκηση της ΠΑΕ- και στο τέλος του αγώνα τα είπε για αρκετή ώρα σε πολύ ευδιάθετο κλίμα στον πάγκο και με τον Τζέικομπ Νίστρουπ.
Στα 14 χρόνια που έχει τα ηνία του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού έχει κάνει αμέτρητα και μεγάλα λάθη, τα οποία έχουν καταγραφεί κι αποτυπωθεί ΕΝΑ ΠΡΟΣ ΕΝΑ σ’ όλη αυτή τη διαδρομή του. Το παρελθόν άλλωστε είναι πάντα εκεί για να διδάσκει και να οδηγεί... Η εξωστρεφής στάση του Αλαφούζου, εντούτοις, εδώ και καιρό και κυρίως ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει την παρουσία του στον Παναθηναϊκό, τον οποίο έχει ως Νο1 ενασχόλησή του και βασική προτεραιότητα στην καθημερινότητά του, είναι αυτό που είχε απ’ την πρώτη στιγμή ανάγκη το «τριφύλλι».
Υ.Γ.: Εξαιρετική και η κίνηση των φίλων του Παναθηναϊκού που ακολούθησαν (διακριτικά) με μία μεγάλη μηχανοκίνητη πορεία την αποστολή της ομάδας ως τη Νεάπολη, μολονότι δεν είχαν δικαίωμα να μπουν στο γήπεδο στο συγκεκριμένο ματς, την (υπο)στήριξαν μέχρι την είσοδό της στα αποδυτήρια προκειμένου να νιώσουν άπαντες πως ήταν «εκεί» κι αποχώρησαν το ίδιο διακριτικά.
Άλλο ένα «μήνυμα» ενότητας και πίστης...
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
