Ο Αλέξης Σαββόπουλος γράφει για το ότι οι κιτρινόμαυροι δεν πήραν αυτό που άξιζαν κόντρα στον Παναθηναϊκό, κράτησαν όμως τον αγωνιστικό τους μπούσουλα και την εμφάνιση των δυο νεαρών.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Το ματς κυπέλλου με τον Παναθηναϊκό αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση στον Άρη. Δεν άξιζε να χάσει με βάση την εικόνα του όμως στο φινάλε γύρισε στη Θεσσαλονίκη με άδεια χέρια κι αυτό μάλλον κάνει το πικρό να υπερισχύει. Γιατί μπορεί να ήταν ανταγωνιστικός, να προσπάθησε να παίξει όπως παίζει το τελευταίο διάστημα και όχι να… κλέψει το αποτέλεσμα, να έδειξε ότι το γκρουπ έχει μάθει να υπηρετεί το μοτίβο του παιχνιδιού του ανεξάρτητα έδρας και αντιπάλου, όμως στο τέλος δεν κατάφερε να πάρει ούτε τον βαθμό της ισοπαλίας που θα ήταν εξόχως χρήσιμος στην οικονομία του θεσμού και του καλύτερου πλασαρίσματος. Και δυστυχώς στη ποδόσφαιρο αυτό που μετράει στο τέλος της ημέρας είναι το αποτέλεσμα και μετά από λίγο καιρό κανείς δεν θα θυμάται την καλή εικόνα.
Για τον Μιχάλη Γρηγορίου βέβαια σημασία έχει ότι σε ένα ματς που υποχρεωτικά έπρεπε να γίνει διαχείριση του υλικού και να… πειραχτεί μετά από τρία παιχνίδια η πετυχημένη ενδεκάδα που έφερε τρεις σερί νίκες στο πρωτάθλημα, η εικόνα του γκρουπ δεν επηρεάστηκε δραματικά. Δεν αλλοιώθηκε παρότι υπήρξαν 1-2 ανορθογραφίες όπως η ασυνεννοησία στη φάση του πρώτου γκολ του Παναθηναϊκού και η ραθυμία του Κουαμέ από το λάθος του οποίου ξεκίνησε το γκολ του Ραστόντερ. Ακόμη από όταν βρέθηκε νωρίς πίσω στο σκορ, οι παίκτες του Γρηγορίου αντέδρασαν. Πήραν τα ηνία του παιχνιδιού, κυκλοφόρησαν την μπάλα ορθολογικά και στο τελευταίο πεντάλεπτο έφτασαν μια ανάσα από τον ισοφάριση.
Το καλό finish που έκανε ο Αρης στο πρώτο ημίχρονο μένοντας… ζωντανός στο ματς έδωσε το έναυσμα στον Γρηγορίου να σημάνει τηυν τελική αντεπίθεση, ρίχνοντας τα βαριά χαρτιά του στο χορτάρι του ΟΑΚΑ. Απέσυρε τους τρεις πιο αδύναμους κρίκους της ενδεκάδας του πρώτου ημιχρόνου, δηλαδή Μπασίρου, Μιρ και Μπουσαίντ (ο τελευταίος δεν υπολείπεται σε διάθεση αλλά υστερεί σε ουσία) και από τη στιγμή που μπήκαν στο ματς Γκαρέ, Καντεβέρε και Κουαμέ, άλλαξε η διάταξη σε 4·4·2, ο Γένσεν πήγε δίπλα στον ανεβασμένο Χόνγκλα, ο Αρης κυριάρχησε και έφτασε στην ισοφάριση αφού βέβαια πρώτα ο Βέλιο τον κράτησε στο ματς με τιν σπουδαία επέμβαση στο τετ-α-τετ του Αντίνα. Για 25’ λεπτά περίπου ο Αρης ξεδίπλωσε όλη την γκάμα του παιχνιδιού του επιβεβαιώνοντας ότι διέρχεται μια περίοδο φόρμας και αφομοίωσης του ποδοσφαίρου που θέλει να υπηρετήσει ο προπονητής του. Έψαξε να βρει και δεύτερο γκολ, ίσως όχι με την ίδια ένταση αλλά το φινάλε ηταν σκληρό. Και ολίγον άδικο για την συνολική προσπάθεια. Έτσι είναι όμως το ποδόσφαιρο.
Το σημαντικό για τον Αρη είναι ότι δεν τσαλακώθηκε όπως συνέβη κόντρα στην ΑΕΚ και παρά την ψυχρολουσία μιας άδικης ήττας στο τέλος, το ηθικό του γκρουπ παραμένει ακμαίο, όπως και η πεποίθηση ότι το σύνολο έχει βρει ένα αγωνιστικό μπούσουλα. Χρειάζεται όμως να βρει κι άλλους πρωταγωνιστές και κυρίως συμπαράσταση από τους παίκτες που έρχονται από τον πάγκο γιατί θα υπάρξει φυσιολογική φθορά από τιμωρίες, τραυματισμούς και κόπωση. ‘Όπως χθες που έπρεπε να πάρουν ανάσες Ράτσιτς και Ρίτσαρντς και όσο παραμένουν εκτός οι τραυματίες Γιαννιώτας, Μορόν, Μανού Γκαρθία στους οποίους προστέθηκε και ο Μπρούμα.
Παράπονο πάντως από τους δύο… μικρούς που χρησιμοποιήθηκαν από τον Γρηγορίου δεν πρέπει να έχει κανείς ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι αμφότεροι αγωνίστηκαν σε θέσεις που δεν είναι οι φυσικές τους. Ο Παπασαραφιανός που δεν είναι ούτε 18 ήταν η ευχάριστη έκπληξη στο ντεμπούτο του στο βασικό σχήμα. Αφού ξεπέρασε το φυσιολογικό άγχος του πρωτάρη στο 20λεπτο, έδειξε επιθετικές αρετές, έχασε μια μεγάλη ευκαιρία και είχε συμμετοχή στο γκολ της ισοφάρισης. Αξίζει αν μη τι άλλο στήριξη και ευκαιρίες όταν δοθεί ξανά η αφορμή. Ομοίως και ο Χαρούπας που έδωσε και την ψυχή του επί 90’ και δεν δίστασε να συμμετέχει και στο επιθετικό κομμάτι( και να χάσει μια σπουδαία ευκαιρία) παρότι ούτε μπακ είναι ούτε και αριστεροπόδαρος.
Μπροστά του ο Αρης έχει την Κυριακή 1/10 την επικίνδυνη έξοδο στη Λειβαδιά. Θα πάει με καλή ψυχολογία παρά την ήττα, γνωρίζοντας τις δυσκολίες αλλά και με σαφή επίγνωση ότι μια τέταρτη σερί νίκη νίκη θα διαψεύσει όσους προεξοφλούν ότι δεν θα αντέξει, πείθοντας παράλληλα και τον ίδιο του τον εαυτό ότι μπορεί το κάτι παραπάνω.
ΥΓ Με νίκη στο ΟΑΚΑ ο Αρης λογικά δεν έχανε την τετράδα και θα γλίτωνε ένα ενδιάμεσο γύρο. Τώρα είναι υποχρεωμένος να κερδίσει τον Πανσερραϊκό για να προκριθεί.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
