Το ένστικτο του σκόρερ Μορόν και ο... μπερδεμένος Αρης
Ο Αλέξης Σαββόπουλος γράφει για την ισοπαλία του Άρη στην Τρίπολη, την επιστροφή του Μορόν στα γκολ και την ανάγκη να βελτιωθεί το γκρουπ εν όψει Τούμπας.
Ένας ποδοσφαιριστής που τους τελευταίους μήνες, βρίσκεται στο επίκεντρο για όλους τους λάθος λόγους, έγινε ο πρωταγωνιστής και αυτός που χάρισε τον ένα βαθμό στον Άρη στη 2η αγωνιστική του Κυπέλλου Ελλάδας σε ένα ματς που πήγε να στραβώσει για την ομάδα του Γρηγορίου. Ο Έλληνας τεχνικός, αναζητώντας επιθετικές λύσεις μετά το γκολ του Μακέντα, αποφασίζει να ρίξει στο ματς τον Λορέν Μορόν στο 63΄ και ο Ισπανός στην πρώτη του επαφή με την μπάλα, από δύσκολη γωνία έκανε αυτό που ξέρει καλύτερα από τον καθένα. Δημιούργησε από το πουθενά μια φάση για τον εαυτό του και εκτέλεσε με το ένστικτο του… κίλερ τον τερματοφύλακα ισοφαρίζοντας. Ένα γκολ που γλίτωσε τον Άρη από μια δεύτερη σερί κακή ήττα μετά από αυτή με την ΑΕΚ, καλλιεργώντας παράλληλα και μια ελπίδα ότι μπορεί να… ξυπνήσει τον 32χρονο από τον λήθαργο, καθιστώντας τον και πάλι ωφέλιμο για την ομάδα.
Το πρώτο γκολ του Μορόν μετά από οκτώ μήνες ήταν από τα ελάχιστα που μπορεί να κρατήσει (μαζί με τον βαθμό) ο Αρης από το χθεσινό ματς στην Τρίπολη. Άντε και την εμφάνιση των μικρών. Του Ματάρ που στο ντεμπούτο του με τη φανέλα του Άρη, έδειξε ότι έχει τεράστια προοπτική αλλά χρειάζεται ακόμη δουλειά σε θέματα τακτικής και τοποθετήσεων. Αλλά και του Βοριαζίδη που έτρεξε ακούραστα σε όλους τους χώρους στον άξονα. Θετική και η παρουσία του Χαρούπα αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν είναι μπακ… άρα λιγότερες και οι απαιτήσεις από αυτόν.
Αγωνιστική σύγχυση
Οι κιτρινόμαυροι ήταν και πάλι μέτριοι και σε αρκετά διαστήματα του ματς με σαφές πρόβλημα σε ανάπτυξη, δημιουργία, εντάσεις και ταχύτητες. Ειδικά στο πρώτο ημίχρονο που το παιχνίδι ήταν ένας διαγωνισμός λαθών μεταξύ των παικτών των δυο ομάδων με λιγοστές φάσεις. Ο Μιχάλης Γρηγορίου επέλεξε, όπως αναμενόταν ένα φρεσκάρισμα στην ενδεκάδα λόγω των τεσσάρων αγώνων σε διάστημα εννιά ημερών, με συνέπεια το γκρουπ να χάσει σε συνοχή και ρυθμό.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν μεσοεπιθετικά. Ο Μανού Γκαρθία είναι φανερό ότι προσπαθεί να βρει τον ρόλο του στην ομάδα και μοιάζει η είσοδός του να έχει προκαλέσει μια δικαιολογημένη σύγχυση και να δημιουργεί μια ανάγκη αγωνιστικού επαναπροσανατολισμού και ορθά αντικαταστάθηκε στην ανάπαυλα. Ο Μιρ παίζοντας αριστερά, παρότι το ζήτησε ο ίδιος, δυσκολευόταν λόγω όγκου ενώ ο Παλάσιος αν και επέστρεψε στη φυσική του θέση στα δεξιά της επίθεσης περιορίστηκε σε ένα κακό τελείωμα, στη μοναδική καλή φάση του Άρη στο πρώτο 45λεπτο.
Ο προπονητής του Άρη είδε τη δυσλειτουργία, και άλλαξε στην ανάπαυλα τον σχηματισμό σε 4-4-2 με την είσοδο των Γκαρέ και Γιαννιώτα στο ματς, χωρίς να αλλάξει δραματικά όμως και η εικόνα της ομάδας του. Το γκολ του Μακέντα (κακή η αντίδραση του Σούταλο), έφερε νέες αλλαγές, ο Μορόν επανάφερε την ισορροπία και αν ο Κουμπαράκης έβλεπε την παράβαση στη δύσκολη φάση του 86΄με τον Γκαρέ, καταλογίζοντας το πέναλτι, ίσως ο Άρης να έκανε και την ανατροπή.
Χαμένη ευκαιρία
Ο βαθμός στο φινάλε δεν μπορεί να αφήνει την ομάδα της Θεσσαλονίκης ικανοποιημένη. Περισσότερο είναι μια χαμένη ευκαιρία για μια νίκη απέναντι σε μια ομάδα που δεν έχει βαθμό στο πρωτάθλημα και προσφερόταν για ένα διπλό που με βάση το πρόγραμμα στη League Phase (παιχνίδια εντός με Μαρκό και Πανσερραϊκό) θα έδινε ένα προβάδισμα, ακόμη και τετράδας για τον Άρη, συν την ανάγκη που υπήρχε για αντίδραση μετά την βαριά ήττα από την ΑΕΚ. Πλέον το ενδιαφέρον στρέφεται στο ντέρμπι της Τούμπας απέναντι στον πιο ξεκούραστο ΠΑΟΚ, γεγονός που ανισταθμίζεται από το ότι ο Γρηγορίου κράτησε εκτός Καντεβέρε, Μπασίρου, Φατινγκά, Χόνγκλα και Ρίτσαρντς για να τους έχει φρέσκους την Κυριακή.
Γνωρίζει ότι για να πάρει αποτέλεσμα θα πρέπει να δει την εικόνα της ομάδας του να βελτιώνεται πολύ σχεδόν σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού. Δεν είναι και το πιο εύκολο να το πετύχει ασφαλώς εν μέσω αγώνων και προσθηκών (αναμένονται άλλες δυο). Για αυτό και είναι πολύ σημαντικό να πάει στη διακοπή των τριών εβδομάδων, έχοντας θετικά αποτελέσματα και λιγότερη πίεση ώστε να δουλέψει στην αξιοποίηση του σχηματισμένου πλέον ρόστερ που θα έχει πάρει την τελική του μορφή.