Ο Κώστας Γουλής γράφει το επόμενο «βήμα» που θα πρέπει να κάνει η εφετινή έκδοση του Παναθηναϊκού και τη νέα άνοδό του στο Ranking.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Πέρα απ’ τους υψηλούς στόχους και τις μεγάλες προσδοκίες, μαζί βεβαίως με τη δεδομένη πίεση και τις απαιτήσεις που «γεννάει» το εφετινό πρότζεκτ και ρόστερ του Παναθηναϊκού, υπάρχει κι ακόμη ένα πολύ σημαντικό ερώτημα για τον κόσμο του «τριφυλλιού»: «Αξίζει να πληρώσεις για να πας να δεις τον εφετινό Παναθηναϊκό;». Η απάντηση είναι «κάθε ευρώ!».
Κι αυτό δεν το αποτυπώνουν μόνο τα έως τώρα αποτελέσματα, οι τρεις «ζόρικες» αλλά πολύτιμες καλοκαιρινές ευρώ-προκρίσεις, η πρωτιά στη βαθμολογία της Stoiximan Super League (παρά την προ ημερών ήττα απ’ τον Ολυμπιακό στο Φάληρο), το «2Χ2» στη League Phase του Superbet Κυπέλλου Ελλάδας και η καλή εκκίνηση στη League Phase του Conference League με τη νίκη επί της Μπόρατς Μπάνια Λούκα. Το δημιουργεί ως συναίσθημα, η εικόνα και η παρουσία των «πράσινων» στην πλειοψηφία των αγώνων τους, όπου παίζουν πραγματικά πολύ καλή μπάλα και «γεμίζουν» τον κόσμο τους που πηγαίνει για να τους δει.
Το ματς της Πέμπτης (15/10) με τους Βόσνιους στο ΟΑΚΑ, μπορεί ως παιχνίδι κι ως αποτέλεσμα να μην μοιάζει για τους περισσότερους ως κάτι «ξεχωριστό» ή να μην θεωρείται τίποτε παραπάνω απ’ το... αυτονόητο, ωστόσο, στην οικονομία της σεζόν μπορεί να μνημονευτεί ως ένα πολύτιμο, «συνδετικό» πετραδάκι για τα επόμενα. Διότι ήταν ο πρώτος αγώνας του Παναθηναϊκού μετά την παρθενική ήττα της σεζόν (και δη σε ντέρμπι με τον Ολυμπιακό) στον οποίο άπαντες περίμεναν την «αντίδραση» των «πράσινων», αλλά κι επειδή ήταν και η «υπενθύμιση» προς τον κόσμο της ομάδας για το τι είδους ποδόσφαιρο μπορεί να παίξει η συγκεκριμένη «έκδοση».
Σύμφωνοι, η Μπόρατς Μπάνια Λούκα μοιάζει πολύ «χαμηλοτάβανη» ως αντίπαλος και πολύ μικρών «κυβικών» για να κοντράρει τους «πράσινους», όμως σ’ αυτή τη θεώρηση υπάρχει και η διαχρονική άποψη που υποστηρίζει πως «...στην Ευρώπη ποτέ και κανένα παιχνίδι δεν είναι "εύκολο". Εσύ το καθορίζεις αν θα γίνει τέτοιο...». Κι αυτό ακριβώς έκανε ο Παναθηναϊκός το βράδυ της Πέμπτης (15/10) απέναντι στους Βόσνιους απ’ το πρώτο λεπτό, κλείνοντάς τους στο μισό γήπεδο και ξεκινώντας το «σφυροκόπημα». Με ωραίο ποδόσφαιρο, συνεργασίες, ανακτήσεις μπάλας κι ασφυκτική πίεση, ατομική κι ομαδική ποιότητα, παραγωγή αμέτρητων ευκαιριών και εικόνα κυριαρχίας απ’ την αρχή ως το τέλος.
Το μοναδικό «θέμα» του Παναθηναϊκού ήταν ο χαμηλός βαθμός στην αποτελεσματικότητά του (πιο έντονη από κάθε άλλη φορά φέτος) και το γεγονός πως δεν ήταν όσο κυνικός χρειαζόταν για να πάρει το σκορ μεγάλες διαστάσεις. Με συντελεστή 3,80 στα xGoals, 31-4 στις τελικές (οι 11 εντός εστίας) και 63% κατοχή μπάλας, τα δύο γκολ που σημείωσε είναι πραγματικά πολύ λίγα... Και το τελικό 2-1 πολύ «φτωχό» για να αποτυπώσει την εικόνα ενός τέτοιου αγώνα. Όχι, τούτη τη φορά όταν ο Τζόγιτς μείωσε σε 2-1 στο 80’, ο Παναθηναϊκός δεν ένιωσε άγχος κι «απειλή» πως θα μπορούσε να πάθει «ζημιά» (όσο κι αν στο μυαλό πολλών ήρθε η μνήμη του καλοκαιρινού 2-2 με τη Χράντετς στο ΟΑΚΑ), διότι δεν το επέτρεψε ο ίδιος να συμβεί.
Απλώς, επειδή μιλάμε για ποδόσφαιρο το οποίο κατά καιρούς έχει κάνει και τους... μουγγούς να τραγουδήσουν, όταν έχει την ευκαιρία να «σκοτώνει» τέτοια ματς και να πετυχαίνει πολλά γκολ, δεν θα πρέπει να την αφήνει να περνάει. Ειδικά στη League Phase του Conference League όπου όχι μόνο κάθε βαθμός, αλλά κάθε… γκολ μετράει πάρα πολύ στην τελική βαθμολογία και κατάταξη και μπορεί να του «φτιάξει» ή να του «ζορίσει» την επόμενη διαδρομή του στα νοκ-άουτ.
Κι αυτό ακριβώς είναι το επόμενο στάδιο «μετεξέλιξης» κι ωρίμανσης για την έκδοση του Παναθηναϊκού του Τζέικομπ Νίστρουπ. Το πώς δηλαδή θα γίνει πολύ πιο αποτελεσματικός στο γήπεδο σε αγώνες που μπορεί να βρει μεγάλα σκορ και το πώς θα πετυχαίνει όσα γκολ δικαιούται, με βάση τη δουλειά και την εικόνα του στο χορτάρι. Διότι π.χ. αυτό το 2-1 επί της Μπόρατς αδικεί την ίδια την προσπάθειά του η οποία ήταν για κάτι πολύ καλύτερο, αλλά και την ποιότητα και τη δυναμική που έχει η εφετινή ομάδα.
Επειδή, ωστόσο, όλος ο Παναθηναϊκός δουλεύει πολύ και δουλεύει σωστά, προσωπικά θεωρώ πως είναι θέμα χρόνου να το «βρει» και να μάθει να κάνει πολύ πιο... εύκολα τη δουλειά του σε τέτοιες βραδιές όπου μπορεί να αφήνει πολύ πιο ισχυρό «αποτύπωμα» μέσα στον αγωνιστικό χώρο.
Η πρώτη νίκη στη εφετινή League Phase του Conference League έφερε επίσης και κάτι άλλο πολύ σημαντικό για τους «πράσινους». Άλλους 2.000 βαθμούς στον συντελεστή τους στο UEFA Club Ranking της τελευταίας πενταετίας, που τους ανέβασαν στην 65η θέση και με 31.750 βαθμούς και με ορθάνοικτο ορίζοντα για να αναρριχηθούν ακόμη ψηλότερα.
Υπενθυμίζω το που βρισκόταν το «τριφύλλι» στο Ranking πριν από μόλις 4 χρόνια, στην εκκίνηση της σεζόν 2022/23: Στην 251η θέση (τη χειρότερη της ιστορίας του) πληρώνοντας την απουσία του απ’ την Ευρώπη για μία τετραετία. Πλέον η τελευταία «λευκή» σεζόν (2021/22) έχει σβηστεί απ’ το Ranking της πενταετίας κι ο Παναθηναϊκός ανεβαίνει διαρκώς, συνεισφέροντας και το δικό του (μεγάλο) μερίδιο -μαζί με τους υπόλοιπους της Big-4- στον εθνικό συντελεστή που έχει φέρει την Ελλάδα (απ’ το βράδυ της Πέμπτης 15/10) στη 10η θέση του Ranking των χωρών.
Επόμενο checkpoint για τον Παναθηναϊκό στην εφετινή ευρωπαϊκή πορεία του και τη συγκομιδή του στο Ranking, είναι το προσπέρασμα του ΠΑΟΚ ο οποίος βρίσκεται στην 58η θέση με 37.750 βαθμούς, αλλά χωρίς δυνατότητα να βελτιώσει τη θέση του μετά τον αποκλεισμό του στα καλοκαιρινά προκριματικά.
Αν μάλιστα επαναλάβει ο Παναθηναϊκός τις ευρώ-παρουσίες των δύο τελευταίων ετών και προσπεράσει φέτος τους 40.000 βαθμούς θα προσεγγίσει τις θέσεις απ’ το 55 έως το 52. Και το προσεχές καλοκαίρι -όπου θα έχει «μπει» πια κι επίσημα στην «εποχή του Βοτανικού»- «βγάζοντας» από πάνω του και τη σεζόν 2022/23 (στην οποία είχε πάρει μόλις 2.000 βαθμούς), θα έχει την ευκαιρία να ξαναπιάσει έπειτα από πολλά χρόνια την πρώτη 50άδα, συνεχίζοντας την αναρρίχησή του...
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
