Το μαρτύριο της σταγόνας σ’ έναν Παναθηναϊκό που δεν πρέπει να «κάψει» κι ότι καλό έχει

Η εικόνα πλήρους απογοήτευσης του Παναθηναϊκού, ο Μπενίτεθ που δημιουργεί «εικονική πραγματικότητα» και η προστασία των «μικρών».

Ο Ράφα Μπενίτεθ σε στιγμιότυπο από το ντέρμπι του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο / ΠΗΓΗ: ΙΝΤΙΜΕ
Ο Ράφα Μπενίτεθ σε στιγμιότυπο από το ντέρμπι του Παναθηναϊκού με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο / ΠΗΓΗ: ΙΝΤΙΜΕ

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google

Ασφαλώς και δεν είναι (μόνο) η ήττα στο πιο αδιάφορο -για τους «πράσινους»- βαθμολογικά ντέρμπι των τελευταίων ετών με τον Ολυμπιακό, εκείνο που «ενοχλεί», προβληματίζει κι απογοητεύει... Είναι η ίδια η εικόνα του Παναθηναϊκού μέσα στο γήπεδο, η «άδεια» αγωνιστική και πνευματική παρουσία του που έχει γίνει ακόμη χειρότερη στα playoffs κι εξακολουθεί να ξενερώνει τον κόσμο του. Έναν κόσμο ο οποίος έχει απογοητευτεί πλήρως, δεν έχει άλλη υπομονή και ψάχνει από κάτι για να «πιαστεί», μέσα απ’ όσα του παρουσίασε η εφετινή σεζόν. Και δεν βλέπει μπροστά του παρά ελάχιστα πράγματα...

Στο Φάληρο ο Παναθηναϊκός παρουσίασε το βράδυ της Τετάρτης (13/5) μία εικόνα κατάθλιψης, γεμάτη από... μηδέν: Μηδέν γκολ (για 4η φορά σε 5 αγώνες playoffs), μηδέν τελικές προς την εστία του Ολυμπιακού, μηδέν ευκαιρίες, μηδέν κόρνερ (η σκέψη μου και η στήριξή μου σ’ όσους ποντάρουν συγκεκριμένα στοιχήματα κόρνερ σε κάθε ματς) και το... εντυπωσιακό 0,22 σε xGoals, σε μία απ’ τις χειρότερες παρουσίες των «πράσινων» σε ντέρμπι «αιωνίων». Σ’ ένα βράδυ όπου είχε απέναντί του έναν Ολυμπιακό που έκανε απλώς τα... βασικά, την ώρα που ο Κωνσταντής Τζολάκης θα μπορούσε να έχει παραγγείλει μέχρι και... freddo espresso και να τον απολαύσει με την ησυχία του, χωρίς να αισθανθεί κάποια «απειλή» απ’ τον Παναθηναϊκό.

Κι όμως για τον Ράφα Μπενίτεθ η εικόνα του «τριφυλλιού» ήταν... ανταγωνιστική, επισημαίνοντας μετά το ματς πως «...δεν είχαμε κάποια τελική στον στόχο, αλλά είχαμε 4-5 πολύ καλές αντεπιθέσεις, που ήταν πολύ απλό να βγάλουμε μια τελική με καλές προϋποθέσεις και δεν το καταφέραμε...». Μου θυμίζει κάτι παλιά σκετς με τον Γιάννη Ζουγανέλη που πήγαινε να κουρευτεί και του έλεγε μετά ο κομμωτής «καλά σου έκανα ένα μαλλί...».

Καλό θα ήταν, ακόμη και τώρα, στα... σώσματα της παρουσίας του Ισπανού τεχνικού στον πάγκο του Παναθηναϊκού, να υπάρχει ένα μίνιμουμ σεβασμού, τουλάχιστον προς τον κόσμο. Και να μην βγάζει προς τα έξω μία διάθεση σαν να θέλει να πουλήσει... καθρεπτάκια σε ιθαγενείς, δημιουργώντας εικονικές πραγματικότητες.

Είναι too much όλο αυτό που «ζει» ο κόσμος του Παναθηναϊκού εδώ και χρόνια και μολονότι δεν ευθύνεται βεβαίως ο ίδιος για ότι έχει συμβεί τα προηγούμενα 15 χρόνια, το να βγάζει διαρκώς προς τα έξω μία αίσθηση πως «...δεν είναι αυτό που βλέπετε, αλλά κάτι άλλο», προκειμένου να μην «τσαλακωθεί» το δικό του προφίλ και το όνομά του, μόνο χειρότερα κάνει τα πράγματα...

Αυτό αγγίζει το όριο του «ανέκδοτου»

Ο Παναθηναϊκός περνάει (και) στα playoffs το μαρτύριο της... σταγόνας κι απλώς το αυτοκίνητο πάει σπρώχνοντας για να βγει και αυτή η μαρτυρική σεζόν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και με τις μικρότερες δυνατές «ζημιές». Θλιβερό, ως διαπίστωση κι ως σκέψη, αλλά πραγματικό...

Απ’ την άλλη, όμως, το να υποστηρίζει ο Ράφα Μπενίτεθ σε (άλλη μία) συνέντευξη Τύπου πως «...πλέον γνωρίζουμε πολύ καλύτερα τους ποδοσφαιριστές που έχουμε, όπως και το πρωτάθλημα. Ξέρουμε τον τρόπο που διαχειρίζονται τα παιχνίδια καλύτερα πια. Οπότε έχω μεγάλη εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση ότι θα είμαστε πολύ καλύτεροι την επόμενη σεζόν», αγγίζει το όριο του «ανέκδοτου».

-Θα πατηθεί δηλαδή κάποιο μαγικό... κουμπί κι ο Παναθηναϊκός θα αρχίσει απ’ το καλοκαίρι κι έπειτα να δουλεύει με τον Ισπανό σαν κανονική ομάδα;

-Θα εκπαιδευτεί στις προπονήσεις να κάνει -έστω και τα βασικά- στο κομμάτι της δημιουργίας και των συνεργασιών στο επιθετικό τρίτο και δεν θα περιορίζεται πια μόνο στο να μαθαίνει πώς να παίζει (λες και είναι μικρομεσαία ομάδα) μαζικά πίσω απ’ την μπάλα και να «κρύβεται» στο γήπεδο;

-Θα αρχίσει να... ισοπεδώνει τους δείκτες των xGoals κι απ’ το 1,06 του μέσου όρου και το 0,65 των αγώνων με τους «μεγάλους» της Stoiximan Super League και θα το πάει σε επιδόσεις ομάδας που πρωταγωνιστεί και διεκδικεί τον τίτλο;

-Θα εξελίξει και θα βελτιώσει τους νεαρούς και ταλαντούχους ποδοσφαιριστές του και δεν θα τεθούν στο... περιθώριο ως δευτερότριτες επιλογές στο rotation, για να έρθουν 37χρονοι... παικταράδες σαν τον Μουσά Σισοκό, έχοντας εκφράσει εδώ και καιρό την επιθυμία για «10-11 μεταγραφές “βασικών”»;

Ποιος δηλαδή «δεν έπαιζε» στην ομάδα του;

Διότι κι αυτό που ειπώθηκε απ’ τον Μπενίτεθ για τους «μικρούς» μετά το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό ήταν από άστοχο έως απρεπές. Ξέχωρα απ’ το γεγονός ότι είπε ξεκάθαρα προς το κλαμπ πως «...εμένα δεν μου κάνει το πρότζεκτ σας (με το οποίο είχε συμφωνήσει τον Οκτώβριο), εγώ θέλω να κάνω κάτι άλλο» με την ατάκα «...νομίζω ότι πρότζεκτ σημαίνει ότι πρέπει να ξέρεις τι έχεις στα χέρια σου και τι χρειάζεσαι», στη συνέχεια ανέφερε πως «...πήραμε 6 παίκτες κάτω των 25 ετών, κάποιοι εξ αυτών δεν έπαιζαν στις ομάδες τους κι εδώ παίζουν, έχουν δείξει την αξία τους».

Ποιος απ’ τους 6 «μικρούς» δεν... έπαιζε στην πρώην ομάδα τους; Ο Κοντούρης στον Παναιτωλικό; Ο Αντίνο στη Γοδόι Κρουζ; Ο Κάτρης στο Λεβαδειακό, όπου είχε δοθεί δανεικός για ενάμιση χρόνο; Ο Τεττέη με τον Παντελίδη στην Κηφισιά; Ή ο Γιάγκουσιτς στη Σλάβεν Μπέλουπο, όπου στο πρώτο μισό της εφετινής χρονιάς είχε 9 γκολ και 6 ασίστ σε 22 αγώνες; Ίσα-ίσα που κάποιους εξ αυτών όπως ο Παντελίδης κι ο Γιάγκουσιτς (που δεν έχει συμπληρώσει ένα 90λεπτο συμμετοχής), τους έχει φάει ο «μαύρος πάγκος», χωρίς ποτέ κανείς να καταλάβει το γιατί...

Κάποια πράγματα απ’ την πλευρά του Μπενίτεθ -όσο πλησιάζουμε προς το φινάλε- λέγονται απλώς για να... ειπωθούν και να δημιουργήσουν την αίσθηση μίας «διαφορετικής» κατάστασης, μόνο και μόνο για να μην «πειραχθεί» η δική του «εικόνα», απ’ την στιγμή που σε λίγο καιρό θα πρέπει κι ο ίδιος να ξαναβγεί στην αγορά.

Το ζητούμενο στην προκειμένη περίπτωση βεβαίως, δεν είναι τι θέλει να κάνει ο Ισπανός, αλλά πως απ’ τη Δευτέρα (18/5) κι έπειτα ο Παναθηναϊκός θα κινηθεί συντεταγμένα προς την επόμενη μέρα του. Με ταχύτητα, διότι δεν έχει πάρα πολύ χρόνο ως την επόμενη εκκίνηση. Και βεβαίως με μεγαλύτερη... ευστοχία ως προς την επιλογή που θα κάνει στον επόμενο προπονητή του, που θα πρέπει να είναι απόλυτα «συμβατός» μ’ αυτό που απαιτεί το πρότζεκτ που έχει οριοθετήσει το κλαμπ απ’ τον περασμένο Οκτώβριο των μεγάλων αλλαγών.

Και πάνω απ’ όλα με ξεκάθαρη διάθεση να μην «κάψει» κι ότι «καλό» έχει ήδη στο δυναμικό του, έπειτα από μία πλήρως αποτυχημένη σεζόν εντός των συνόρων...

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ