Η Ελλάδα χόρτασε ποδόσφαιρο όλο τον κόσμο και δικαιώθηκε με μια νίκη που της ανοίγει τον δρόμο και την όρεξη για τα επόμενα.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Δοκάρι και μέσα... μάγκας, δοκάρι και έξω... δάγκας. Αυτή είναι - μεταξύ άλλων - η ζωή του ποδοσφαίρου. Μπορεί σε ένα βράδυ να τα κάνεις όλα καλά και απλά να μη σε θέλει η μπάλα και να βρεθείς... κατηγορούμενος ότι τελικά τίποτα δεν κάνεις καλά. Και να υπάρχει κόσμος που ζητάει την κεφαλή σου επί πίνακι. Για την Ελλάδα το βράδυ της Πέμπτης όλες οι προσπάθειές της μέχρι πολύ βαθιά στο ματς ήταν δοκάρι κι έξω. Σαν αυτό του Καρέτσα στο πρώτο ημίχρονο.
Ευκαιρίες επί ευκαιριών, σφυροκόπημα της αντίπαλης εστίας, επιθέσεις από παντού, γρήγορο ποδόσφαιρο, συνδυασμοί, αυτοματισμοί. Μια ομάδα που χαιρόσουν να τη βλέπεις και προκαλούσε... τρόμο στον αντίπαλο, στον οποίο έκανε 26 τελικές και μια ντουζίνα κλασικές ευκαιρίες. Απέναντι σε μια ομάδα όχι του πεταματού, αλλά της σέρβικης σχολής με το πολύ ταλέντο. Μέσα στο γήπεδό της. Κι όμως η μπάλα δεν έμπαινε και αν εξακολουθούσε να μην μπαίνει, στο τέλος κανείς δε θα θυμόταν πόσο όμορφο και ελπιδοφόρο ποδόσφαιρο έπαιξε η Ελλάδα του Γιοβάνοβιτς. Όπως κανείς δε θυμάται τη Γλασκώβη, εκείνο το βράδυ που η Ελλάδα ήταν καλύτερη αλλά έχασε και πέταξε στα σκουπίδια την ευκαιρία πρόκρισης στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Τελικά το σουτ του Τζόλη πήγε δοκάρι και μέσα. Και στη συνέχεια η Ελλάδα όχι μόνο δεν έμεινε σε αυτό το 1-1, αλλά έψαξε με λύσσα και δεύτερο γκολ. Μια τελευταία γροθιά στην ήδη χτυπημένη και κολλημένη στα σχοινιά Σερβία, που έτρωγε, έτρωγε, έτρωγε και άντεχε να μένει όρθια. Έως ότου ο Δουβίκας της έδωσε τη χαριστική βολή. Δικαιοσύνη. Δοκάρι και μέσα... μάγκες. Όλοι τους. Και ο προπονητής, που δε μάσησε από τις αναποδιές και έπαιξε στο τέλος με Τεττέη, Δουβίκα, Ιωαννίδη για να το γυρίσει ολοκληρωτικά και οι παίκτες που είδαν ότι είναι καλύτεροι και δεν τους «έλεγε» τίποτα ο ένας βαθμός.
Μάγκας και ο Τζολάκης με την απόκρουση... 20 εκατομμυρίων στο φινάλε και πριν γίνει το 2-1, που κράτησε όρθια την Ελλάδα και της έδωσε την ευκαιρία να κερδίσει. Αυτό κι αν θα ήταν αδικία. Αλλά ας το βγάλει κι εκείνος το... μεροκάματο, που σε όλο το ματς έβλεπε από την καλύτερη θέση και χωρίς να πληρώνει εισιτήριο τους συμπαίκτες του να αλωνίζουν στο «Μαρακανά» και να παίζουν ποδόσφαιρο υψηλού επίπεδου, αλλά να στέκονται άτυχοι για το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα.
Η διαδικασία του συγκεκριμένου Nations League, με την Ελλάδα να βρίσκεται στην ελίτ του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου, θα είναι σίγουρα δυσκολότερη από εδώ και πέρα. Η Εθνική πετάει το απόγευμα για τη Γερμανία και την Κυριακή στο Άουγκσμπουργκ έχει ένα ματς που σε βαθμό δυσκολίας θυμίζει εκείνο που είχε παίξει στο Γουέμπλεϊ, τις «μαύρες μέρες» του θανάτου του Μπάλντοκ. Αλλά ο τρόπος με τον οποίο πλέον γνωρίζονται μεταξύ τους αυτά τα παιδιά, η ποιότητά τους και οι παραστάσεις που πια έχουν όλοι τους παίζοντας οι περισσότεροι στα μεγαλύτερα πρωταθλήματα της Ευρώπης, τους κάνει να μη φοβούνται κανέναν.
Δε λέει κανείς πως η Ελλάδα θα πάει και θα κερδίσει στη Γερμανία ή θα βγει πρώτη σε έναν όμιλο με... λιοντάρια. Λέμε όμως και κυρίως το λένε εκείνοι ότι για να πέσουν αμαχητί θα πρέπει ο αντίπαλος να μοχθήσει πολύ, θα πρέπει να είναι κατάλληλα προετοιμασμένος και εκείνος για να αντιμετωπίσει τις δικές μας αρετές και όχι μόνο εμείς για να κοιτάξουμε στα μάτια τις δικές τους.
Μπορεί για τον περισσότερο κόσμο το Nations League να μη λέει πολλά, αλλά στην πραγματικότητα κρίνει πολλά. Και αυτό το γνωρίζουν καλύτερα απ' όλους όσοι αγωνίζονται και θέτουν τους στόχους. Είναι σημαντικό η Ελλάδα να κατακτήσει τον βασικό της στόχο σε αυτή τη διοργάνωση, που είναι η τρίτη θέση του ομίλου της που θα της εξασφαλίσει μια θέση στο Pot 1 της κλήρωσης των προκριματικών του EURO 2028 που θα γίνει τον Δεκέμβριο στο Μπέλφαστ.
Ξέρετε τι θα σημαίνει αυτό; Ότι θα μπει ανάμεσα σε άλλες μεγάλες ομάδες και δε θα αντιμετωπίσει καμία απ' αυτές στον δρόμο για τα τελικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Άρα ότι θα έχει αυξημένες πιθανότητες να βρεθεί εκεί. Αυτός ο στόχος ήρθε λίγο πιο κοντά με το διπλό στο Βελιγράδι, αφού ο ξεκάθαρος και ρεαλιστικός αντίπαλος σε αυτή τη... μάχη είναι η Σερβία. Με δεδομένο πως πια τους έχουμε και στην Ελλάδα (στον Βόλο την τελευταία αγωνιστική), αυτόματα έχουμε κερδίσει το πάνω χέρι αυτή τη στιγμή απέναντί τους.
Το και... βλέπουμε έχει να κάνει πλέον με τις απόλυτες υπερβάσεις, δηλαδή να πάρεις οτιδήποτε κι αν μπορέσεις στα τέσσερα παιχνίδια με Γερμανία και Ολλανδία. Βήμα - βήμα όμως. Η Ελλάδα έχει πλέον μπροστά της την πιο δύσκολη εβδομάδα που είχε ποτέ στα χρονικά: Γερμανία έξω, Ολλανδία μέσα, Γερμανία μέσα. Κυριακή - Πέμπτη - Κυριακή τρία παιχνίδια που δεν ονομάζονται απλά απαιτητικά, αλλά κάτι παραπάνω. Μετά απ' αυτά θα γνωρίζουμε αν θα μπορέσει να ψάξει και το κάτι παραπάνω από την τρίτη θέση του ομίλου της.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
