Το «σφυροκόπημα» του Ολυμπιακού στον Βαλανσιούνας

Η άφιξη του Γιόνας Βαλανσιούνας στην Ευρώπη θεωρείται από πολλούς ως κορυφαία φετινή μετακίνηση από το ΝΒΑ στην Ευρωλίγκα. 

Ο Λιθουανός γίγαντας έχει ένα πάρα πολύ ισχυρό πακέτο από ικανότητες που είναι πάρα πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστεί. 

Ταυτόχρονα όμως, οι δικές του αδυναμίες είναι τέτοιες που επιτρέπουν στο εκάστοτε αντίπαλο να επιτεθεί σε αυτές, να τις εκμεταλλευτεί. Αυτό, δηλαδή, που προσπάθησε να κάνει και ο Ολυμπιακός την Τρίτη 29/9 κόντρα στη Ζάλγκιρις. Με υψηλή “κοπτοραπτική” τακτική προσέγγιση και στόχο είτε να εκμαιεύσει τις συνεχείς μετακινήσεις του Λιθουανού για να κουραστεί, είτε να   εκμεταλλευτεί τους ανοιχτούς χώρους που θα προέκυπταν από το γεγονός ότι ανεξαρτήτως των επιθέσεων του αντιπάλου, ο ίδιος θα παρέμενε σχεδόν ακούνητος σε μία θέση (κάτω από το καλάθι). 

Αυτό που συνέβη, ήταν το δεύτερο… Το γεγονός ότι η Ζάλγκιρις, στο διάστημα που ο Βαλανσιούνας ήταν στο παρκέ, σε αυτά τα σχεδόν 24 λεπτά, έτρεξε ένα σκορ 68-55, δε σημαίνει ότι ο Ολυμπιακός δεν έκανε καλή δουλειά στην επίθεσή του. Στην πραγματικότητα με τον τρόπο που έπαιξαν οι ερυθρόλευκοι εξέθεσαν όλες τις αδυναμίες του. Το 68 παθητικό, σε 24 λεπτά είναι άλλο ζήτημα συζήτησης το οποίο αφορά κυρίως στην άμυνά του, αλλά και στην ποιότητα των επιθετικών επιλογών στα πρώιμα στάδια του παιχνιδιού…

Προς επιβεβαίωση αυτού, αξίζει να σημειωθεί ότι ο “Βάλα” είχε 5 sections στη συμμετοχή στο ματς…

Ξεκίνησε στο αρχικό σχήμα και βγήκε στο 9-2…

Επέστρεψε όταν το σκορ ήταν 15-12 για να αποσυρθεί στο 24-21. 

Εν συνεχεία ξαναμπήκε στο γήπεδο στην αρχή του δεύτερου ημιχρόνου με το σκορ στο 44-44 και πήγε για ανάσες στο 58-57 και…

Για τελευταία φορά πάτησε στο παρκέ στο 66-66… Δεν γύρισε ποτέ στον πάγκο. Έμεινε στο γήπεδο το μεγαλύτερο, σχεδόν 10 λεπτά. Ποτέ δεν είχε μείνει τόσο πολύ μέχρι τότε.

Σε αυτό το χρονικό πλαίσιο, ο Ολυμπιακός, με τον Βαλανσιουνας στο παρκέ, νίκησε 27-25… Ήταν το μοναδικό slot από τα 5 του Λιθουανού που οι ερυθρόλευκοι νίκησαν… Ήταν όμως αρκετό. 

Από τους 55 πόντους που ο Ολυμπιακός σημείωσε στα χρονικά σημεία που ο Βάλα ήταν στο παρκέ, οι 37 έχουν επιτευχθεί με τους παίκτες του Μπαρτζώκα να παίζουν ευθέως ή εμμέσως πάνω στις αδυναμίες του γίγαντα της Ζάλγκιρις. 

Συγκεκριμένα: 

Μακ Ιντάιρ - 2 πόντοι

Τζοόυνς - 4 πόντοι

Μοντέρο - 7 πόντοι

Εντζάι - 5 πόντοι

Γουόρντ - 5 πόντοι

Χολ - 2 πόντοι

Φουρνιέ - 8 πόντοι

Βεζένκοφ. - 4 πόντοι

Οι 15 από τους 35 έχουν προέλθει από μία συνεργασία, η οποία ονομάζεται empty corner PIck n’ Roll, με τη συνεργασία των δύο παικτών να γίνεται πλευρικά, στις 45 μοίρες, ενώ η γωνία του γηπέδου στην ίδια πλευρά να ειναι άδεια. 

Είναι η κατεξοχήν επιθετική επιλογή που μπορεί να εκθέσει όλες τις αδυναμίες των αντίπαλων ψηλών (αν υπάρχουν). 

Η λογική του κόουτς Μασιούλις, με τον περίφημο σέντερ στην πεντάδα του, ήταν να τον προστατεύσει χρησιμοποιώντας drop άμυνες, με τον Βαλανσιούνας να περιμένει βαθιά μέσα στο καλάθι. 

Τι ήλπιζε ο Μασιούλις: Ότι οι γκαρντ που μαρκάρουν τον αντίπαλο χειριστή θα έχουν την αντίληψη, ή την ικανότητα να ασκήσουν μεγάλη πίεση και να μην τους επιτρέπουν να βρουν ανοιχτά σουτ. Για αυτό και στα δύο πάρα πολύ μεγάλα τρίποντα που σημείωσε ο Φουρνιέ στο τέλος, ο Μασιούλις δεν τα έβαλε με τον Bαλανσιούνας που περίμενε πολύ μακριά, αλλά ήταν έξαλλος με τον Μπράουν που είχε αναλάβει το μαρκάρισμα του Γάλλου. Και γιατί δεν τον δυσκόλεψε καθόλου. Ούτε καν τον ανησύχησε. 

Πως κατάφερε ο Ολυμπιακός να αναδείξει όλες τις αδυναμίες του Βαλανσιούνας; Με τo empty corner Pick n’ Roll κατά βάση, αλλά και την κατά μέτωπο επίθεση σε κεντρικά Pick N’Roll απέναντι σε παίκτες που η άμυνα δεν είναι η πρώτη προτεραιότητα. 

O στόχος ήταν η μεγαλύτερη δυνατή μετακίνηση του πρώην NBAer… Με τον όγκο του και τη φυσική κατάσταση, ήταν πολυ δύσκολο να καταφέρει να έχει διάρκεια τόσο μέσα στην ίδια την επιθεση όσο και σε βάθος χρόνου κατά τη διάρκεια του ματς. 

Αρχικά ο Ολυμπιακός έστηνε μία συνεργασία στον άξονα ή στο πλάι για να αναγκάσει τον Βαλανσιούνας να δράσει αμυντικά (να μετακινηθεί)… Συνήθως αυτό ήταν ένας αντιπερισπασμός. Η αληθινή  στόχευση ήταν η δευτερεύουσα δημιουργία. Στην εξέλιξη της φάσης λοιπόν, η μπάλα μετακινούνταν στην αδύνατη πλευρά, για αυτή την περίφημη δευτερεύουσα δημιουργία. Εκείν το “5” ή ο “4” χτυπούσε Pick N Roll (με την γωνία να είναι άδεια) σε άλλον χειριστή,  ο οποίος κατευθυνόταν προς το κέντρο του γηπέδου μετά το σκριν. Την ίδια στιγμή που ο ψηλός, μετά το roll είχε όλο το χώρο να κινηθεί προς το καλάθι. Και ο Βαλανσιούνας να είναι σχεδόν απενεργοποιημένος, ή πάρα πολύ βαρύς για να αντιδράσει, στην άλλη πλευρά. 

H αρχικά αντιμετώπιση της Ζαλγκίρις στο Empty Corner ήταν και πάλι drop άμυνα (με τον ψηλό να μένει χαμηλά), αλλά δεν λειτούργησε, μέχρι που ο Μασιούλις ζήτησε να γίνονται αλλαγές (που είναι η πιο ενδεδειγμένη άμυνα σε αυτή την επιθετιική συνεργασία)… Και στις δύο περιπτώσεις ο Ολυμπιακός “κατέστρεψε¨τα σχέδια των γηπεδούχων. Διότι, τελικά αυτό που γινόταν ήταν οι χειριστές του (και όχι μόνο) να βρίσκουν ανοιχτούς διαδρόμους προς την καρδιά της ρακέτας. Εκεί όπου ο Βαλανσιούνας, παρέμενε κάτω από το καλάθι, δεν έκανε την παραμικρή κίνηση να πάει προς τον χειριστή και το αποτέλεσμα ήταν ένα εύκολο σουτ μέσα από το ζωγραφιστό. 

Το ίδιο συνέβαινε και μετά τις αλλαγές, όταν ο Μοντέρο, ή ο Βεζένκοφ και σε δύο περιπτώσεις ο Μακ Ιντάιρ έβρισκαν διάδρομο στο iso από τον άξονα… Πλησίαζαν στο κεντρο της ρακέτας και εκτελούσαν ανενόχλητοι, αφού ο Βάλα ήταν αμετακίνητος κάτω από το καλάθι, αλλά και εκτεθειμένο, αφού αν έκανε βήματα προς τον χειριστή θα έπρεπε να αφήσει αμαρκάριστο τον προσωπικό αντίπαλο του.