Το ταξίδι που άλλαξε τη ζωή του Λιούις Χάμιλτον (video)
Τη στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων του, super stars του παγκόσμιου αθλητισμού, προτιμούν να κρατήσουν «ίσες αποστάσεις» σε θέματα που υπερβαίνουν τον τομέα τους, ο Λιούις Χάμιλτον δεν είναι από εκείνους τους ανθρώπους που καταδυναστεύουν τη σκέψη τους λόγω… χορηγών. Έχει άποψη και την εκφράζει με κάθε ευκαιρία που του δίνεται. Ταυτόχρονα αναλαμβάνει και δράση, έξω από το μονοθέσιο της Ferrari το οποίο καθοδηγεί εντός της πίστας κατά τη διάρκεια των αγώνων της Formula 1.
H άποψή του επτάκις παγκόσμιου πρωταθλητών για τα όσα συμβαίνουν (διαχρονικά) στη Γάζα έχει εκφραστεί εδώ και καιρό. «Δεν μπορούμε να μένουμε αμέτοχη μπροστά σε μία γενοκτονία», έχει πει. Αυτή τη φορά μέσω του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού ταξίδεψε στην Ιορδανία, μία χώρα «αδελφική» της Παλαιστίνης και υποστηρικτική στο βαθμό του δυνατού, για μία ιδίοις όμμασιν εμπειρία στην ευρύτερη περιοχή.
Ο Χάμιλτον είχε την ευκαιρία να μιλήσει με τον γιατρούς της Ερυθράς Ημισελίνου που περιθάλπουν στο Αμάν πολλούς τραυματίες Παλαιστίνιους από πυρά του ισραηλινού στρατού. Του αφηγήθηκαν ιστορίες, όπως ενός ανθρώπου που χτυπήθηκε από σφαίρες στις 30 Ιούνιου στη Γάζα και κατάφερε να βρεθεί στην Ιορδανία για να λάβει βοήθεια στα τέλη του Αυγούστου. «Έζησε έχοντας σφαίρες στο σώμα του για δύο μήνες;» διερωτήθηκε σοκαρισμένος ο Χάμιλτον, οποίος εμφανίστηκε επίσης σε ένα βίντεο στα κανάλια κοινωνικής δικτύωσης του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού, απευθύνοντας έκκληση για υποστήριξη και ευαισθητοποίηση σχετικά με την κρίση.
Δημοσιεύοντας για την εμπειρία του στο Instagram, ο Χάμιλτον έγραψε: «Ο χρόνος που πέρασα στην Ιορδανία επισκεπτόμενος ένα νοσοκομείο και μια εγκατάσταση συσκευασίας βοήθειας αφιερωμένη στην υποστήριξη των ανθρώπων στη Γάζα μου άλλαξε τη ζωή. Όταν βλέπεις επί τόπου και με τα ίδια σου τα μάτια τι συμβαίνει, είναι τόσο εύκολο να νιώσεις απελπισία και σαν να μην υπάρχει τίποτα που μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε. Νόμιζα ότι αυτό το αίσθημα απελπισίας θα ήταν αυτό που θα μου είχε απομείνει από την επίσκεψή μου, αλλά δεν ήταν. Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση ήταν το πνεύμα της ανθεκτικότητας και της ανθρωπιάς. Το πνεύμα των οικογενειών που αγωνίζονται για την επιβίωσή τους. Το πνεύμα των ιατρών που εργάζονται ακούραστα για να τους σώσουν».
