Το «βάθος» του ρόστερ θα οδηγήσει αυτή τη φορά τον Παναθηναϊκό ως το τέλος του δρόμου

Το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός έχει μάθει να «καθαρίζει» -τις περισσότερες φορές- με... συνοπτικές διαδικασίες και με πολλά γκολ τα εφετινά παιχνίδια του στο ΟΑΚΑ (3-1 τον ΠΑΟΚ, 3-1 την Κηφισιά, 3-0 τον Παναιτωλικό, 5-1 τον Αστέρα AKTOR), μέχρι πριν από λίγους μήνες δεν ήταν κάτι αυτονόητο. Το αντίθετο μάλιστα, ειδικά σε τέτοιου είδους αγώνες με αντιπάλους «μικρομεσαίων κυβικών» (εξαιρείται βεβαίως ο ΠΑΟΚ), το «τριφύλλι» τις περισσότερες φορές... υπέφερε.

Φέτος έχει βρει τον τρόπο και τους αγωνιστικούς μηχανισμούς για να επιβάλλει πλήρως την κυριαρχία του κάτω από οποιαδήποτε συνθήκη ή εξέλιξη μέσα στο παιχνίδι, αλλά και με διαφορετικές επιλογές μέσα απ’ το ρόστερ του κι αυτό του δίνει μέχρι στιγμής τη δυνατότητα να έχει πρωταγωνιστική παρουσία λίγο πριν συμπληρωθεί το 1/4 της εφετινής Stoiximan Super League.

Κι αυτό ακριβώς το «βάθος» στο ρόστερ του Παναθηναϊκού είναι το στοιχείο που τούτη τη φορά μπορεί να τον οδηγήσει ως το τέλος του δρόμου, προσφέροντάς του τη δυνατότητα να παραμείνει διεκδικητής και ισχυρός απέναντι στον ανταγωνισμό του, που -κατά τα ψέματα- είναι πολύ πιο «ψημένος» σε συνθήκες πρωταθλητισμού.

Με τις επιβαρύνσεις απ’ τα σερί ματς ανά 3-4 μέρες να έχουν αυξηθεί σημαντικά και να δημιουργούν ολοένα και μεγαλύτερη «φθορά», ο Τζέικομπ Νίστρουπ έχει αρχίσει να «παίρνει» πλέον πολλά πράγματα από περισσότερους παίκτες του και να ξεπερνάει τις όποιες «αναποδιές» προκύπτουν στην πορεία. Κι αυτό είναι πρώτα απ’ όλα «κατάκτηση» του δικού του τιμ, που έφερε σιγά-σιγά στον επιθυμητό βαθμό ετοιμότητας κάποιους απ’ τους παίκτες που μπήκαν πιο αργά στο game plan όπως ο Ιμράν Λούζα, ο Ανάς Σαλάχ-Εντίν.

 Άλλες χρονιές θα «πάγωναν» όλα

Άλλες χρονιές εάν ο Παναθηναϊκός «έχανε» με τραυματισμό έναν απ’ τους καλύτερους ποδοσφαιριστές του (και με σοκαριστική εικόνα να «σφαδάζει» απ’ τους πόνους πριν βγει στο φορείο), όπως συνέβη το απόγευμα της Κυριακής (18/10) με τον Αζεντίν Ουναΐ στον αγώνα με τον Αστέρα AKTOR, θα είχε... παραλύσει όλη η ομάδα. Και θα το «έβγαζε» αυτό στο παιχνίδι της με υψηλό βαθμολογικό κόστος. Το ζήσαμε όλοι μας αυτό σε πολλές περιπτώσεις τα προηγούμενα χρόνια...

Φέτος, ωστόσο, οι «πράσινοι» έχουν την ηρεμία να διαχειριστούν κάθε «γκίνια», ψάχνοντας τις λύσεις μέσα απ’ το ίδιο το ρόστερ τους. Ο τραυματισμός του Ουναΐ (που ευχή όλων είναι να μην αποδειχθεί τόσο σοβαρός μετά τη μαγνητική που θα κάνει το απόγευμα της Δευτέρας 19/10), έφερε αυτομάτως το step-up του Λούζα, ο οποίος πήρε πάνω του την ευθύνη στο κομμάτι της δημιουργίας κι έκανε το καλύτερό του παιχνίδι ως τώρα με την «πράσινη» φανέλα με 2 ασίστ, ένα γκολ και τρομερά «γεμάτη» παρουσία παντού μέσα το γήπεδο, όντας ο κορυφαίος στο κυριαρχικό 5-1 του «τριφυλλιού».

Κι αυτό, πέρα απ’ τη δεδομένη ποιότητα, είναι και θέμα προσωπικότητας. Διότι στο τέλος της ημέρας αυτό «αγόρασε» το περασμένο καλοκαίρι ο Παναθηναϊκός σε όλες τις κινήσεις που έκανε, προκειμένου να δημιουργήσει μία ομάδα και μία δυναμική που δεν θα «φρενάρει» μπροστά στις «αναποδιές» που θα βρίσκει στο δρόμο της...