Τρώγοντας έρχεται η όρεξη για τον Άρη αλλά και η βελτίωση

Το ποδόσφαιρο είναι στιγμές. Αυτές συνήθως καθορίζουν την μοίρα ενός αγώνα. Πριν από λίγες εβδομάδες οι στιγμές στέρησαν από τον Άρη ένα τρίποντο που βάση εικόνας δικαιούταν με τον Ηρακλή στο Κλεάνθης Βικελίδης και αυτές του έδωσαν τους τρεις βαθμούς στη Λεωφόρο κόντρα στην Κηφισιά. Η ομάδα του Μιχάλη Γρηγορίου ευτύχησε να έχει την Κυριακή (18/10) όλα τα ποδοσφαιρικά φεγγάρια με το μέρος της και να κερδίσει ένα ματς που έδειχνε ικανός ακόμη και να το χάσει με την εικόνα του στο μεγαλύτερο κομμάτι της αναμέτρησης και ιδίως στο δεύτερο ημίχρονο. Ένα ποδοσφαιρικό… ριφιφί, εξαιτίας και του χρονικού σημείου που επιτεύχθηκε το χρυσό γκολ του Γκαρέ. 

Έτσι είναι όμως το ποδόσφαιρο και για τον Άρη αυτό που στο τέλος της ημέρας μετράει είναι να παίρνει τους βαθμούς, να κερδίζει ψυχολογία και χρόνο για να διορθώσει όσα δεν λειτουργούν σωστά. Γιατί η ομάδα της Θεσσαλονίκης μπορεί να κέρδισε στο τέλος με ένα… buzzer beater του Γκαρέ αλλά με καθαρό μυαλό και χωρίς πίεση που του προσφέρει η δεύτερη σερί νίκη, πρέπει να σκύψει στα ζητήματα που και πάλι εμφάνισε στο ματς. Δηλαδή το ότι έβαλε την Κηφισιά με το ζόρι στο ματς, δίνοντας την μπάλα στα πόδια, το ότι. Δέχθηκε και πάλι γκολ αλλά κυρίως την αδυναμία να τελειώσει σωστά τις φάσεις, στις φορές- που δεν ήταν και λίγες- που έβγαινε σωστά και με καλές προϋποθέσεις στην επίθεση. 

Οι κιτρινόμαυροι είχαν τουλάχιστον 3-4 περιπτώσεις να σκοράρουν στο ανοικτό γήπεδο, έχοντας την υπεραριθμία με το μέρος τους αλλά είτε έκαναν το κάτι παραπάνω είτε δεν είχαν την καλή τελική σκέψη και ενέργεια ώστε να κάνουν τη ζωή τους πιο εύκολη και λιγότερο αγχωτική. Ειδικά η φάση με τον Κουαμέ που είχε τρεις παίκτες να περιμένουν την πάσα του στην περιοχή αφύλακτοι και αυτός την έστειλε στον μοναδικό αμυντικό. Αυτό είναι προφανώς ζήτημα δουλειάς και οι νίκες προσφέρουν τον χρόνο, την άνεση και την ηρεμία να το κάνει γιατί δεν θα έχει την συναστρία πάντα με το μέρος του. 

Ο Γρηγορίου εμπιστεύτηκε την ίδια ενδεκάδα του ματς της προηγούμενης αγωνιστικής με τον Βόλο Elabet επενδύοντας στο καταιγιστικό και ελκυστικό παιχνίδι που παρουσίασε στο πρώτο ημίχρονο. Ορθή ως σκέψη αλλά που δεν επιβεβαιώθηκε και από την αντίστοιχη εμφάνιση αφού με εξαίρεση ένα καλούτσικο 20λεπτο μετά το καλό πρώτο τέταρτο της Κηφισιάς στο οποίο σκόραρε και το γκολ, ο Άρης δεν είχε τον ίδιο κυριαρχικό ρόλο στο παιχνίδι. Όπως συνηθίζει σε αρκετά παιχνίδια του μάλιστα μπήκε με νωθρότητα στην επανάληψη με συνέπεια να το πληρώσει με την ισοφάριση αφήνοντας ανενόχλητο τον Σαγκάλ να εκτελέσει τον Βέλιο. Σε εκείνο το διάστημα το πρόβλημα εντοπιζόταν ιδίως στην αριστερή του πλευρά και τις βοήθειες που δεν έδινε στον Ρίτσαρντς ο Μπρούμα. 

Το ποδόσφαιρο όμως, όπως και η ζωή κάνει κύκλους. Ο Μιρ που όσες φορές έχει περάσει στο ματς ως αλλαγή δεν… βλέπεται, ήταν αυτός που λειτουργώντας εξαιρετικά ως εξτρέμ έφτιαξε το γκολ της νίκης του Γκαρέ. Σημαντικό για δυο λόγους. Αφενός γιατί χάρισε τρεις πολύτιμους πόντους και αφετέρου γιατί μπορεί να δώσει και στον ίδιο την ώθηση που χρειάζεται ώστε να ξεμπλοκάρει. Στα θετικά για τον Άρη προφανώς και το ότι δεν παράτησε το παιχνίδι. Ακόμη και σε μέτρια μέρα, έψαξε το γκολ της νίκης ως το φινάλε και δικαιώθηκε. 

Οι νίκες σε παιχνίδια με αυτές τις ομάδες και η αποφυγή… γκέλας είναι που θα δώσουν στον Άρη την ευκαιρία να κρατηθεί σε τροχιά τετράδας και να γίνει το φαβορί για την 5η θέση. Μετά τη διακοπή μετράει ήδη δυο και υποδέχεται την  επόμενη αγωνιστική τον Ατρόμητο με στόχο να τριτώσει το καλό. 

ΥΓ. Είναι θλιβερό για το ελληνικό ποδόσφαιρο και την ελληνική διαιτησία, που προσπαθεί να κάνει- όπως βαυκαλίζεται- βήματα μπροστά, το με νύχια και δόντια δεκανίκι που προσφέρει στην ομάδα του ΠΑΟΚ τώρα που ακροβατεί αγωνιστικά. Ίδια φάση στο ΠΑΟΚ- Αρης πέρσι με κεφαλοκλείδωμα στον Ράτσιτς δεν καταλογίστηκε πέναλτι. Τότε όμως ήταν καθαρή η φάση…