Τζιοβάνι στο Athletiko: «Αν είχα μία λέξη για όσα έζησα στον Ολυμπιακό, θα ήταν "θαύμα"»
Ο «μάγος» Τζιοβάνι βρέθηκε ξανά στην Ελλάδα και μίλησε στο Athletiko, για τα όσα βιώνει κάθε φορά που επιστρέφει, για το «συμβόλαιο ζωής» με τον Ολυμπιακό και τις πιθανότητες της Βραζιλίας στο φετινό Μουντιάλ.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
«Κάθε φορά που έρχομαι εδώ, είναι μεγάλη χαρά για μένα», παραδέχθηκε ο Τζιοβάνι στο Athletiko, από τις πρώτες κιόλας κουβέντες που ανταλλάξαμε. Και πώς να μην είναι; Αυτός έδωσε «σάρκα και οστά» σε όλη τη μαγεία που πρεσβεύει το ποδόσφαιρο ως άθλημα, παρουσιάζοντας στο ελληνικό κοινό την πιο αγνή μορφή του διαφημισμένου «joga bonito» των Βραζιλιάνων. Τι πήρε πίσω ως αντάλλαγμα; Φήμη, δόξα και πάνω απ' όλα, αγάπη. Πολλή αγάπη. Τόση που δύο δεκαετίες μετά το τελευταίο του ματς στα ελληνικά γήπεδα, συνεχίζει να αντέχει στον χρόνο.
Η στενή του φιλία και η συνεργασία με έναν άλλο «μάγο», τον Λουτσιάνο, τον έφερε για ακόμα μία φορά στην Ελλάδα, από τις 14 έως τις 18 Ιουνίου, για το Football Legends Camp, όπου σε συνεργασία με τον Ποσειδώνα Γλυφάδας 1930, εκατοντάδες παιδιά συγκεντρώθηκαν στο 1ο Δημοτικό Στάδιο Γλυφάδας, για να μάθουν, να αξιολογηθούν και κυρίως να απολαύσουν το ποδόσφαιρο όπως ποτέ άλλοτε, παίζοντας υπό το βλέμμα θρύλων. Αν ο 10χρονος του 2026 μπορεί να γνωρίζει ποιος ήταν πραγματικά ο Τζιοβάνι;
«Ο γιος μου εδώ και μέρες χάζευε τα highlights του Τζιοβάνι. Ήξερα τα πάντα γι' αυτόν. Γκολ, συμμετοχές, πότε γεννήθηκε, πού έπαιξε. Χρειαζόταν μια απλή αναζήτηση στο ίντερνετ» μου είπε ο πατέρας ενός παιδιού, όσο περιμέναμε να ολοκληρωθεί η τελευταία προπόνηση, για να συμπληρώσει. «Εμείς πάλι, όταν ήρθε, ούτε που φανταζόμασταν τι πρόκειται να δούμε».
«Φταίνε όσα ζήσαμε»
Είχαν περάσει μόλις τρεις ημέρες από τις 16 Ιουλίου, που το αεροδρόμιο του Ελληνικού «γκρεμίστηκε» για χάρη του Ζλάτκο Ζάχοβιτς. Αυτός ήταν το μεγάλο όνομα -τότε- γιατί πολύ απλά, ο περισσότερος κόσμος είχε πιο καθαρή εικόνα από αυτόν, λόγω Πόρτο και Champions League. Αυτός που ακολούθησε έπαιζε στην Μπαρτσελόνα, είχε πολύ βαρύ βιογραφικό, αλλά οι εικόνες από τα δικά του παιχνίδια ήταν σαφώς λιγότερες. Έμελλε να εξελιχθεί, ωστόσο, σε τοτέμ για τον σύλλογο.
Περίπου 2.000 άνθρωποι υποδέχθηκαν τον Τζιοβάνι Σίλβα ντε Ολιβέιρα στις 19 Ιουλίου του 1999. Παρά την έντονη ζέστη και την ίδια διαδικασία προ τριών ημερών, επικρατούσε πανδαιμόνιο. Όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ της εποχής, το όχημα που τον μετέφερε ξέφυγε όσο πιο γρήγορα μπορεί από το συγκεντρωμένο πλήθος, για λόγους ασφαλείας και μετέφερε τον 27χρονο -τότε- Βραζιλιάνο, μπροστά στα ΜΜΕ.
«Έχω έρθει με μεγάλη διάθεση στη χώρα σας για να πετύχω ό,τι καλύτερο γίνεται στον Ολυμπιακό», ανέφερε στις πρώτες του δηλώσεις. Πού να φανταζόταν, πώς θα εξελισσόταν η σχέση τους;
«Γιατί υπάρχει τόση αγάπη ανάμεσα σε μένα και στους φίλους του Ολυμπιακού; Νομίζω πως φταίνε όσα ζήσαμε. Είναι πραγματικά απίστευτο να επιστρέφω εδώ, μετά από τόσα χρόνια, και να λαμβάνω τόση αγάπη. Είναι μεγάλη χαρά για μένα, γιατί δεν είναι μόνο οι γονείς, που με είδαν να παίζω, αλλά και τα παιδιά. Κάθε φορά που επιστρέφω στην Ελλάδα είμαι πολύ χαρούμενος γι' αυτόν τον λόγο, γιατί λαμβάνω στήριξη και αγάπη, που οφείλεται σε όσα ζήσαμε στο παρελθόν. Ο κόσμος το εκτίμησε, το ίδιο και ο σύλλογος» ανέφερε ο Τζιοβάνι, μιλώντας στο Athletiko.
Από το 1999 έως το 2005, δηλαδή στα έξι χρόνια που έμεινε στον Ολυμπιακό, κατέγραψε 208 συμμετοχές, μοίρασε 35 ασίστ, σκόραρε 97 φορές, κατέκτησε πρωταθλήματα, κύπελλα. Τίποτα, όμως, δεν συγκρίνεται με εκείνες τις στιγμές μαγείας που χάρισε, όπως το κρέμασμα στον Μοντραγκόν, το «μπράβο» του Άγγελου Αναστασιάδη παρότι απέκλεισε την ομάδα του, το «σομπρέρο» και το μοκόμματο σουτ απέναντι στη Μόλντε, που θυμούνται πάρα πολλοί, κι ας μην κατέληξε στα δίχτυα.
Τόσες και τόσες στιγμές, που δεν εκτιμήθηκαν μόνο από τους φίλους του Ολυμπιακού. Ακόμα κι αν «πλήγωνε τις ομάδες τους», όπως του είχε εξομολογηθεί ένας φίλος της ΑΕΚ πριν από χρόνια σε ραδιοφωνική εκπομπή του SuperΣΠΟΡ-ΦΜ και τον έκανε να ξεσπάσει σε κλάματα.
«Νομίζω πως ήταν ένας άνθρωπος που αγαπά πραγματικά το ποδόσφαιρο. Του άρεσα εγώ και όσα έκανα μέσα στο γήπεδο. Κι ας υποστήριζε άλλη ομάδα. Το θυμάμαι το περιστατικό και σίγουρα, αυτός ο άνθρωπος εκτιμά ένα διαφορετικό είδος ποδοσφαίρου, μακριά από το συνηθισμένο», σχολίασε στο Athletiko.
«Ένα θαύμα για μένα ο Ολυμπιακός»
Οι διαπραγματεύσεις είναι... διαπραγματεύσεις, αλλά όταν πρόκειται για έναν άνθρωπο με πίστη στον Θεό, όσο ο Τζιοβάνι, υπάρχουν πολλοί παράγοντες που καθορίζουν την πορεία μιας μεταγραφής. Η διήγησή του στην αυτοβιογραφία του, για το πώς είπε το οριστικό «ναι» για να έρθει στην Ελλάδα, είναι ενδεικτική και εξηγεί γιατί όταν τον ρωτήσαμε πώς θα χαρακτήριζε όσα έζησε στον Ολυμπιακό, είπε: «για μένα είναι θαύμα».
Στο βιβλίο, «Ζιοβάνι, ο θρύλος - Η αυτοβιογραφία μου» του Αλέξανδρου Λοθάνο από τις εκδόσεις MVPublications το 2013, περιγράφει ακριβώς τι συνέβη κατά τη διάρκεια μίας κρουαζιέρας στο Φερνάντο ντε Νορόνια, όπου βρισκόταν μαζί με τη σύζυγό του. Προσευχόμενος στον Θεό, περίμενε ένα σημάδι, για να αποφασίσει πού θα συνεχίσει την καριέρα του. Όταν κάποιος μεσήλικας, ενώ μιλούσε στη σύζυγό του, ανέφερε πως θα έπρεπε κάποτε να επισκεφθούν τα ελληνικά νησιά, ο Τζιοβάνι ήταν σίγουρος. Είπε «ναι» και όπως φάνηκε στην πορεία, δεν υπέγραψε ένα απλό συμβόλαιο συνεργασίας, αλλά ένα συμβόλαιο ζωής με τον κόσμο του.
«Η Βραζιλία είναι μπερδεμένη»
Εκτός από τον Ολυμπιακό, την Μπαρτσελόνα και τη Σάντος, δηλαδή τους βασικότερους «σταθμούς» της καριέρας του σε επίπεδο συλλόγων, ένα ξεχωριστό και μεγάλο κεφάλαιο στην καριέρα του αποτέλεσε η εθνική ομάδα της Βραζιλίας.
Ο Τζιοβάνι έφτασε στην Ελλάδα ως 17 φορές διεθνής με τη «Σελεσάο», μία χώρα στην οποία το να αποτελέσεις απλώς μέλος της εθνικής της ομάδας στο ποδόσφαιρο, είναι σπουδαίο κατόρθωμα.
Αυτός, υπήρξε «παρών» στην κατάκτηση του Copa America το 1997, στο Παγκόσμιο Κύπελλο στη Γαλλία το καλοκαίρι του 1998, ενώ ως παίκτης του Ολυμπιακού κατέγραψε το 1999 την 18η και τελευταία του εμφάνιση, με την εθνική του ομάδα.
Στο σήμερα η Βραζιλία, πολυνίκης στα Μουντιάλ με πέντε κατακτήσεις, προσπαθεί να επιστρέψει στην κορυφή του κόσμου μετά το 2002, δηλαδή μετά από 24 χρόνια. Η πρεμιέρα της, πάντως, μόνο ενθαρρυντική δεν ήταν.
«Είδα την πρεμιέρα με το Μαρόκο εδώ στην Αθήνα. Αν με ρωτάς για πιθανή κατάκτηση, δεν θεωρώ πως έχουμε πολλές ελπίδες» ανέφερε χαρακτηριστικά ο Τζιοβάνι, για «κλείσει» εξηγώντας ποιος είναι ο λόγος που τον καθιστά απαισιόδοξο:
«Η Βραζιλία είναι κάπως μπερδεμένη ως προς το ποδόσφαιρο που παίζει, σε αυτή τη χρονική περίοδο. Φυσικά, ως Βραζιλιάνοι στηρίζουμε πάντα την εθνική μας ομάδα, ωστόσο, πιστεύω πως δεν περνάει μία καλή περίοδο και γι' αυτό δεν δίνω πολλές ελπίδες να φτάσει έως το τέλος και να σηκώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο».
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
