Ξέσπασμα από αθλήτρια της Εθνικής στίβου: «Ιδρώσαμε και πονέσαμε όσο εσείς κάνατε διακοπές»

Με μία μακροσκελή και ιδιαίτερα αιχμηρή ανάρτηση στα social media, η Μαρία Μαγκούλια θέλησε να απαντήσει στα αρνητικά σχόλια που συνόδευσαν την παρουσία αθλητών και αθλητριών της Εθνικής ομάδας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στίβου του Μπέρμιγχαμ.

Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια συμμετείχε την πρώτη μέρα στον προκριματικό της σφαιροβολίας γυναικών και με βολή στα 14.71μ κατέκτησε την 26η θέση στον προκριματικό και έμεινε εκτός συνέχειας, αφού δεν κατάφερε στις τρεις βολές που είχε να βγάλει μία επίδοση κοντά στο ατομικό ρεκόρ που έχει σημειώσει φέτος στα 17.00μ.

Η αθλήτρια του Γιάννη Μπαρλή αναφέρθηκε στην κριτική που δέχθηκε τόσο η ίδια όσο και συναθλητές της, κυρίως γύρω από το αν «άξιζαν» να βρίσκονται στη διοργάνωση, εξηγώντας τη διαδικασία πρόκρισης αλλά και τις απαιτήσεις που κρύβονται πίσω από μία συμμετοχή σε αυτό το επίπεδο.

Παράλληλα, στάθηκε στις θυσίες που κάνουν οι αθλητές στη διάρκεια μιας ολόκληρης σεζόν και έστειλε μήνυμα προς όσους περιορίζονται στο τελικό αποτέλεσμα για να κρίνουν την προσπάθειά τους. Την ανάρτηση αναδημοσίευσαν πολλοί αθλητές που έχουν υπάρξει μέλη της Εθνικής ομάδας όπως η Τατιάνα Γκούσιν, η Σοφία Ιωσηφίδου και ο Αντώνης Μέρλος καθώς όλοι έχουν έρθει αντιμέτωποι με αντίστοιχα περιστατικά.

Αναλυτικά όσα έγραψε:

«Δεν τοποθετούμαι συχνά δημόσια για πράγματα που θεωρώ αυτονόητα, αλλά μερικοί πρέπει να τα ακούσουν, γιατί μάλλον δεν είναι τόσο αυτονόητα για όλους… Με αφορμή το Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μπέρμιγχαμ και το «λάθος» που έκανα να διαβάσω μερικά σχόλια σε άρθρα που αφορούσαν εμένα αλλά και συναθλητές μου, καταλαβαίνω ότι η παιδεία (αθλητική και μη) είναι στα πρόθυρα εξαφάνισης.

Η πληθώρα των σχολίων είχε να κάνει με το πόσο άξιοι είμαστε να βρισκόμαστε σε αυτή τη διοργάνωση ή όχι. Από εκεί και μόνο καταλαβαίνει κανείς ότι όσοι τα σχολίασαν αυτά δεν έχουν ιδέα για το πώς λειτουργεί ο αθλητισμός και πώς γίνονται οι προκρίσεις σε τέτοιους αγώνες.

Δεν κάναμε τζάμπα διακοπές

Όσοι βρεθήκαμε σε αυτόν και σε παρόμοιους αγώνες δεν πήγαμε γιατί δεν είχαμε τι καλύτερο να κάνουμε Αύγουστο μήνα ή γιατί αποφασίσαμε να κάνουμε διακοπές τζάμπα εκεί ή γιατί μας έκαναν ρουσφέτι.

Για να το πω πιο απλά, για να το καταλάβετε (γιατί, από ό,τι φαίνεται, δεν μπορείτε), οι προκρίσεις γίνονται είτε με όριο που ορίζεται από την παγκόσμια ή ευρωπαϊκή ομοσπονδία είτε μέσω ranking, στο οποίο μπαίνουν οι 30 / 36 / 26 κτλ. των κάθε αγωνισμάτων.

Για να μπεις σε αυτή τη λίστα πρέπει να συμπληρώσεις μια πεντάδα από τους καλύτερους αγώνες της χρονιάς, και σε βαθμολογία και σε επίδοση, ώστε να είσαι εκεί. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα κάνεις πέντε αγώνες και θα είσαι καλά σε όλους. Μπορείς να κάνεις 15 για να καταφέρεις να είσαι καλά σε πέντε.

Δεν πάμε εκεί επειδή μας συμπαθεί η ευρωπαϊκή ομοσπονδία και μας κάνει το χατίρι επειδή είμαστε καλά παιδιά, ούτε μας βάζουν για να πάμε διακοπές. Οι πρωταθλητές του πληκτρολογίου, με μηδενική γνώση στον στίβο ή γενικότερα στον αθλητισμό, επιλέγουν να κρίνουν κάθε αθλητή που πήγε καλά ή κακά σε αυτόν τον αγώνα, χωρίς να σκεφτούν ότι, πέρα από αθλητές, είμαστε και άνθρωποι.

Μετά από κάθε κακό αγώνα «τρέμουμε» να ανοίξουμε τα σχόλια

Για αυτούς τους πρωταθλητές σημασία δεν έχει η συμμετοχή αλλά η νίκη και δεν αγαπάνε τον αθλητισμό, όπως λένε, αλλά τη νίκη και τη δόξα. Πιστεύουν ότι είναι τόσο εύκολο να κερδίσεις, που αν δεν το κάνεις είσαι ένα τίποτα. Μου φαίνεται γελοίο να κάθομαι και να εξηγώ τόσα απλά πράγματα, αλλά δυστυχώς πρέπει να το κάνει κάποιος, απ’ ό,τι φαίνεται.

Λοιπόν, όχι κύριοι, δεν είναι εύκολο να προκριθεί κάποιος εκεί, πόσο μάλλον να κερδίσει μετάλλιο σε μια τέτοια διοργάνωση. Λυπάμαι που σας χαλάω το όνειρο, αλλά έτσι είναι. Είναι στενάχωρο μετά από κάθε κακό αγώνα να «τρέμουμε» να ανοίξουμε τα σχόλια, γιατί δεν ξέρουμε τι θα δούμε. Ή, ακόμα χειρότερα, να το κανονικοποιούμε τόσο, που βάζουμε στοιχήματα για το πόσες κατάρες θα μας έχουν ρίξει.

Ιδρώσαμε και πονέσαμε όσο εσείς κάνατε διακοπές

Φυσικά υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, που είναι όσοι αγαπούν τους αθλητές και όχι τις νίκες τους και σε κάθε βήμα είναι δίπλα μας, είτε τα πάμε καλά είτε όχι. Όμως, όπως είπα, είναι οι εξαιρέσεις μέσα στο χάος των σχολίων. Όσοι πήγαμε εκεί, πήγαμε γιατί ιδρώσαμε, πονέσαμε, δουλέψαμε, χάσαμε γιορτές, αργίες, διακοπές με φίλους και οικογένεια, γιατί προτεραιότητά μας ήταν η προπόνηση, όσο εσείς κάνατε μπάνια και διακοπές.

Προφανώς όλοι θα θέλαμε να πάρουμε όσα περισσότερα μετάλλια μπορούσαμε. Προφανώς θέλουμε να δείξουμε τον καλύτερό μας εαυτό σε αυτές τις διοργανώσεις. Προφανώς είμαστε οι πρώτοι που κρίνουμε τις επιδόσεις μας, δεν περιμένουμε εσάς να μας πείτε αν τα πήγαμε καλά ή όχι.

Πίσω από κάθε αθλητή υπάρχει ένας άνθρωπος, μια οικογένεια, μια ομάδα που έχει δουλέψει σκληρά γι’ αυτό και το τελευταίο πράγμα που θέλει είναι να ακούσει από κάποιον άκυρο ξένο βρισιές, κριτικές, ακόμα και κατάρες… Όλοι μας θέλουμε να τιμήσουμε το εθνόσημο όσο καλύτερα μπορούμε, όμως υπάρχουν και φορές που δεν βγαίνει το αποτέλεσμα που θέλουμε και αυτό είναι οκ, γιατί αυτό μας κάνει ανθρώπους και όχι ρομπότ.

Πριν γράψετε ένα σχόλιο, μια κριτική, σκεφτείτε τι έχετε κάνει εσείς και αν θα μπορούσατε να το κάνετε καλύτερα. Και αν φυσικά πιστεύετε ότι μπορείτε, είστε ευπρόσδεκτοι να έρθετε μια μέρα από το γήπεδο να μας δείξετε πόσο καλοί είστε σε αυτό. Θα παρακαλούσα πολύ, την επόμενη φορά που θα πείτε την κακία σας, να αναλύσετε τα παραπάνω».