H Ουζμπέκα γυμνάστρια έφτασε κοντά στα μετάλλια στο άλμα γυναικών στους Ασιατικούς Αγώνες και δείχνει σε εξαιρετική κατάσταση στα 51 της.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
H Οξάνα Τσουσοβίτινα είναι ένας θρύλος για την παγκόσμια σκηνή της ενόργανης γυμναστικής και ένα από τα μεγαλύτερα παραδείγματα ανθεκτικότητας στον παγκόσμιο αθλητισμό, οπότε αυτόματα ήταν μία εκ των... σταρ στους Ασιατικούς Αγώνες.
Τo Nagoya City General Gymnasium στην ομώνυμη πόλη γέμισε την Πέμπτη 24/9 για τους τελικούς των οργάνων στην ενόργανη γυμναστική, ένα άθλημα στο οποίο οι Ιάπωνες έχουν παράδοση με μία σειρά από σπουδαίους αθλητές με άπταιστη τεχνική. Παρόλα αυτα, στο άκουσμα του ονόματος της Τσουσοβίτινα το κοινό στη χώρα της Άπω Ανατολής έριξε το ενθουσιώδες χειροκρότημα που αρμόζει στην 51χρονη αθλήτρια-θρύλο με τις οκτώ Ολυμπιακές συμμετοχές.
Η Τσουσοβίτινα παρά την προχωρημένη ηλικία της για πρωταθλητισμό παραμένει προσηλωμένη στο άθλημα που αγαπάει και όσο αντέχει το σώμα και το μυαλό της, θα συνεχίζει. Στον προκριματικό του βασικού της οργάνου, του άλματος, την Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου κατάφερε να βαθμολογηθεί με 13.266β και να κατακτήσει την τέταρτη θέση στην συνολική κατάταξη του γύρου, με αποτέλεσμα να εξασφαλίσει ένα από τα οκτώ εισιτήρια του τελικού.
Εκεί, δύο μέρες αργότερα, με βαθμολογία 13.199β κατέκτησε την πέμπτη θέση και έφτασε πολύ κοντά στο βάθρο, που έκλεισε στους 13.450β. Οι άλλες επτά αθλήτριες του τελικού ήταν από 16 έως 31 χρονών, δηλαδή η Ουζμπέκα είχε από 20 έως 33 χρόνια διαφορά με τις αντίπαλές της. Δεν είναι όμως η πρώτη -ούτε μάλλον η τελευταία- φορά που αποδεικνύει ότι η ηλικία είναι μόνο ένας αριθμός.
Η διαδρομή της Οξάνα Τσουσοβίτινα είναι ούτως ή άλλως ασύγκριτη με οτιδήποτε άλλο έχει γνωρίσει η σύγχρονη ενόργανη γυμναστική. Γεννημένη το 1975 στην πόλη Μπουχάρα του Ουζμπεκιστάν, άρχισε το άθλημα σε ηλικία επτά ετών και πρόλαβε να αγωνιστεί διεθνώς ακόμη και με τα χρώματα της Σοβιετικής Ένωσης.
Η πρώτη της παρουσία σε Ολυμπιακούς Αγώνες ήρθε το 1992 στη Βαρκελώνη, όταν ήταν μόλις 17 ετών. Αγωνιζόμενη τότε με την «Ενοποιημένη Ομάδα των πρώην σοβιετικών δημοκρατιών», με τη σημαία της ΔΟΕμ κατέκτησε μάλιστα το χρυσό μετάλλιο στο ομαδικό. Ακολούθησαν οι διοργανώσεις της Ατλάντα το 1996, του Σίδνεϊ το 2000 και της Αθήνας το 2004, στις οποίες εκπροσώπησε το Ουζμπεκιστάν.
Πίσω από την αλλαγή υπηκοότητας που ακολούθησε κρύβεται μία από τις σημαντικότερες ιστορίες της ζωής της. Το 2002 ο γιος της, Αλίσερ, διαγνώστηκε με λευχαιμία και η οικογένεια μετακόμισε στη Γερμανία, προκειμένου να έχει πρόσβαση στην απαραίτητη θεραπεία. Η Τσουσοβίτινα απέκτησε τη γερμανική υπηκοότητα το 2006 και συνέχισε την καριέρα της εκπροσωπώντας πλέον τη Γερμανία.
Μάλιστα, ενώ για τις περισσότερες αθλήτριες της ενόργανης η συγκεκριμένη ηλικία θα σήμαινε εδώ και χρόνια το τέλος της καριέρας, εκείνη έφτασε σε μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της στα 33 της χρόνια. Στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου το 2008 κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο στο άλμα, προσθέτοντας ένα δεύτερο Ολυμπιακό μετάλλιο στη συλλογή της, 16 χρόνια μετά το χρυσό της Βαρκελώνης.
Αγωνίστηκε και στο Λονδίνο το 2012 με τη Γερμανία, προτού επιστρέψει στο Ουζμπεκιστάν και φορέσει ξανά τα χρώματα της πατρίδας της. Ακολούθησαν το Ρίο το 2016 και το Τόκιο το 2021, όπου έγινε η πρώτη αθλήτρια της ενόργανης γυμναστικής με παρουσία σε οκτώ διαφορετικές διοργανώσεις Ολυμπιακών Αγώνων.
Στο Τόκιο είχε αφήσει να εννοηθεί πως το τέλος είχε έρθει. Στην πράξη, όμως, η αποχώρησή της κράτησε ελάχιστα. Η αγάπη της για τη γυμναστική την έφερε ξανά στις προπονήσεις και έβαλε ως επόμενο στόχο τους Ολυμπιακούς του Παρισιού.
Η προσπάθεια για την ένατη συμμετοχή σταμάτησε άδοξα το 2024. Λίγο πριν από το Ασιατικό πρωτάθλημα της Τασκένδης, που αποτελούσε την τελευταία ευκαιρία της για Ολυμπιακή πρόκριση, τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια προπόνησης στο έδαφος και αναγκάστηκε να αποσυρθεί. Έτσι, το Παρίσι ήταν η πρώτη διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων που έχασε μετά το 1988.
Παράλληλα, σε αυτη την πορεία έχει κατακτήσει 11 μετάλλια σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα, εκ των οποίων τα δέκα είναι ατομικά, 13 μετάλλια σε Ασιατικά Πρωταθλήματα και Ασιατικούς Αγώνες καθώς και τέσσερα μετάλλια σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα.
Θα προσπαθήσω να προκριθώ για το 2028
Δύο χρόνια αργότερα όχι μόνο εξακολουθεί να αγωνίζεται, αλλά έχει ήδη αποφασίσει ποιος είναι ο επόμενος μεγάλος στόχος της. Στους Ασιατικούς Αγώνες της Ιαπωνίας ξεκαθάρισε ότι θα επιχειρήσει να βρεθεί στο Λος Άντζελες το 2028, όταν θα είναι 53 ετών.
«Θα προσπαθήσω να προκριθώ για το 2028. Είναι αθλητισμός, είναι γυμναστική. Αν είναι δυνατό, θα προσπαθήσω να αγωνιστώ στο Λος Άντζελες», δήλωσε στους δημοσιογράφους. Όταν μάλιστα ρωτήθηκε μέχρι πότε σκοπεύει να συνεχίσει, αντιμετώπισε το θέμα με χιούμορ: «Τι, δεν θέλετε να με βλέπετε άλλο;», για να εξηγήσει στη συνέχεια ότι όσο απολαμβάνει αυτό που κάνει και το σώμα της επιτρέπει να συνεχίζει, δεν βλέπει κάποιον λόγο να σταματήσει.
Άλλωστε, η ίδια επιμένει πως πίσω από τη μακροζωία της καριέρας της δεν υπάρχει κάποιο μυστικό. Απλώς αγαπά τη γυμναστική, απολαμβάνει πλέον περισσότερο τους αγώνες και δηλώνει χαρούμενη εφόσον η δική της πορεία μπορεί παράλληλα να αποτελέσει έμπνευση για άλλους.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
