Δεν πήρε σταρ, πήρε χαρακτήρα

Είναι καλό να ξανσυστηνόμαστε που και που και να επαναλαμβάνουμε κάποια πράγματα που στην αγορά και στο αχανές περιβάλλον του δικτύου, δεν ακούγεται πολύ συχνά. 

Στο επίπεδο, ακόμα και των πρωταθλημάτων των ελίτ αγορών του ευρωπαϊκού μπάσκετ (πόσο μάλλον στο ΝΒΑ), δεν υπάρχουν καλοί και κακοί παίκτες… Σημασία έχει τι ακριβώς περιμένει ο εκάστοτε κόουτς να πάρει από τα χαρακτηριστικά που φέρνει στο τραπέζι οποιοσδήποτε παίκτης… 

Ο Τζερεμάια Ρόμπινσον Ερλ δεν έρχεται στην Ευρώπη ως σταρ ή ένας νεαρός κυρίαρχος στο ΝΒΑ… Απεναντίας, η διαδρομή στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού και οι ομάδες στις οποίες αγωνίστηκε, κάθε άλλο παρά ανέδειξαν (ή είχαν ενδιαφέρον να καλλιεργήσουν) τις δυνατότητές του. 

Ο Ερλ και ο ερχομός του στον Άρη, δεν είναι statement επειδή αποκτήθηκε ένας παίκτης που στο ΝΒΑ έκανε αφάνταστα νούμερα, ή φάσεις… 

Η υπογραφή του Ερλ σηματοδοτεί και αποτελεί statement για το γεγονός ότι ο Άρης και ο Σπανούλης δομούν ένα σύνολο με απόλυτη σοβαρότητα, υπευθυνότητα, με αξιολόγηση και κατανόηση των αναγκών.  Κι κυρίως: Με σεβασμό στην ομάδα και στο σύνολο!

Ο Τζερεμάια Ρόμπινσον Ερλ δεν είναι σούπερ σταρ… Είναι όμως, ένας ελίτ χαρακτήρας με συγκεκριμένα πολύτιμα χαρακτηριστικά, που θα βοηθήσουν τον Άρη να δημιουργήσει Ομάδα. 

Οι Θεσσαλονικείς κινήθηκαν πολύ μεθοδικά και είχαν σημαδέψει τον Αμερικανό που, πριν το ΝΒΑ, έπαιξε δύο χρόνια στο Βιλανόβα, κάμποσες εβδομάδες πριν. 

Το σκεπτικό πίσω από την απόκτηση του δεν σχετιζόταν σχεδόν καθόλου με την διαδρομή που είχε στο ΝΒΑ, αλλά κυρίως με τα συστατικά που η αμερικάνικη αγορά γνώριζε πολύ καλά ότι διέθετε, παίζοντας σε ένα πολύ σημαντικό κολεγιακό πρόγραμμα όπως το Βιλανόβα. 

Ο Ερλ φέρνει στο Άρη ένα υψηλότατο νοητικό και συναισθηματικό IQ, που τον κάνει υπερπολύτιμο στον τρόπο λειτουργίας οποιασδήποτε ομάδας… Είναι super coachable, με ιδανικό χαρακτήρα για ομάδες που έχουν προπονητές-προσωπικότητες, συγκεκριμένες απαιτήσεις και υψηλούς στόχους.  Είναι βασικό σκέλος της κοσμοθεωρίας του ότι η ομάδα και το σύνολο είναι πάνω απ’όλα και όλοι βρίσκονται στο παρκέ για να υπηρετούν το συμφέρον της και όχι τον εαυτό τους. 

Το μέγεθος του (2.06) δεν τον κατατάσσει σε μία θέση και μπορεί να καλύψει με επιτυχία τόσο το “4”, όσο και το “5”, έχοντας δυνατότητα να ικανοποιήσει τις stretch ανάγκες που θα ήθελε κάποιες φορές να έχει ο Σπανούλης στα σχήματά του ακόμα και σε τακτικές five out. Ενώ δεν είναι περιώνυμος σουτέρ, η παρουσία του στην περίμετρο δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη από τον αντίπαλο κόουτς. 

Αθλητική αξιόλογη

Ο Ρόμπινσον Ερλ, είναι πολύ δυνατός, με μεγάλους και ισχυρούς ώμους, αλλά δεν είναι ιδιαίτερα αθλητικός. Ούτε θα καρφώσει …διαπλανητικά, ούτε θα τρέξει το γήπεδο με την …ταχύτητα του φωτός. Παρόλα αυτά, διακρίνεται για την ταχύτητα με την οποία κινείται στους μικρούς χώρους (μέσα στο καλάθι δηλαδή), ενώ θεωρείται ότι έχει κι ένα σχετικά εκρηκτικό πρώτο βήμα που μπορεί να φανεί χρήσιμο όταν τον μαρκάρει παίκτης με το ίδιο μέγεθος. Ξανά, όμως... Δεν είναι αθλητικός… Επιλέχθηκε στο νούμερο 32 του ντραφτ, διότι εκτός των άλλων, έχει θαυμαστή οξυδέρκεια να καλύπτει όλες τις αθλητικές αδυναμίες του με το μυαλό του, την ευφυία του και την άριστη χρήση των ύψιστου επιπέδου fundamental που διαθέτει. Δεν τον ενδιαφέρει να καρφώσει… Τον απασχολεί να μπει η μπάλα στο καλάθι. Δεν είναι “μπουλντόζα” που θα παρασύρει τον προσωπικό αντίπαλό του. Θα επιδιώξει με προσποιήσεις, ή με την τεχνική του να τον βγάλει εκτός θέσης. 

Ριμπάουντ

Ο Ρόμπινσον Ερλ φέρνει στον Άρη την ελίτ αντίληψη του για το παιχνίδι, που τον βοηθάει να έχει και προβάδισμα στη διεκδίκηση του ριμπάουντ. Στο κολεγιακό πρωτάθλημα ήταν -με ευκολία- ένας από τους καλύτερους ριμπάουντερ της χώρας, κάτι που θα φέρει και στην Ελλάδα, ανεξαρτήτως της θέσης στην οποία θα παίζει. 

 Στην επίθεση…

Έχει σημαντική ευχέρεια στο Pick n Pop, αλλά και στα Slip Screens προκειμένου να εκμεταλλευτεί την αδράνεια της άμυνας και να εκτελέσει από μακριά. 

Το σκάουτινγκ του Ρόμπινσον Ερλ έχει πάρα πολλά bullets, άλλα με μεγαλύτερη σημασία, άλλα με μικρότερη. Ένα από τα πιο πολύτιμα όμως, αφορά στο γεγονός ότι ο Αμερικάνος, προερχόμενος από ένα πολύ καλό πρόγραμμα, δεν έχει ανάγκη να κρατήσει πολλλή ώρα τη μπάλα στα χέρια του. Έχει ελίτ κατάρτιση για να παίρνει σωστές αποφάσεις πολυ γρήγορα, είτε αυτές σημαίνουν εκτέλεση με ένα mid range, ή επίθεση στο low post, είτε μία πολύ γρήγορη απελευθέρωση της μπάλας σε κάποιον συμπαίκτη για να συνεχιστεί το flow της επίθεσης. 

Η πολύ υψηλή μπασκετική διαίσθηση του (το λένε και ταλέντο), του επιτρέπει να είναι πολύ αποτελεσματικός cutter, να παίρνει πολύ σωστές θέσεις, στην καρδιά της ρακέτας, ή την baseline. Προβλέπει μάλιστα, επιπλέον της κάλυψης των χώρων να δίνει και στον συμπαίκτη του την κατάλληλη γωνίας πάσας για να γίνει η μεταβίβαση πιο εύκολη. Κι αυτή είναι μία σπάνια ικανότητα. 

Είναι σχετικά καλός mid range σουτέρ και ανάλογα με το βράδυ του μπορεί να γίνει απειλητικός από μακριά. Δεν είναι συνεπής σουτέρ ωστόσο. 

Τον συνοδεύει η αντίληψη ότι μπορεί να είναι αποτελεσματικός τόσο με πλάτη, όσο και με πρόσωπο στο καλάθι

Δεν είναι συνηθισμένο για αυτόν να βάζει τη μπάλα στο παρκέ. Του αρέσουν οι πιο άμεσες αντιδράσεις. Αν δεν υπάρχει σουτ (catch n' shot), υπάρχει πάσα στον συμπαίκτη, την οποία θα δώσει με πολύ μεγάη χαρά. Κάτι που έχει τεράστια σημασία. 

Είναι πολύ καλός πασέρ, διαβάζει πολύ ώριμα τις καταστάσεις και μαζί του ο Σπανούλης αποκτά ένα πολύ μεγάλο όπλο σε φάσεις short roll, όταν η αντίπαλη άμυνα θα γίνεται πιο επιθετική. Αφενός γιατι έχει πολύ καλό έλεγχο του κορμιού (χαμηλό κέντρο βάρους και συναρμογή) και αυτό του επιτρέπει, είτε να σουτάρει χωρίς ντρίμπλα (ακόμα κι αν πρέπει να γυρίσει το σώμα του προς το καλάθι), είτε να βρει και να μοιράσει την κατάλληλη πάσα για να συνεχιστεί το flow ή να γίνει η πιο κατάλληλη εκτέλεση. 

Δεν πρόκειται για παίκτη με έφεση στο pick n roll. Δεν το έχει στο παιχνίδι του τόσο αποτελεσματικά, αλλά με έναν καλό χειριστή, στη συνέχεια της φάσης θα πάρει ακριβώς τη θέση που πρέπει (λόγω του καταπληκτικού footwork που έχει διαδαχθεί) για να διευκολύνει μία τελική πάσα, την οποία, κάτω από το καλάθι, θα τελειώσει εξίσου καλά είτε με το δεξί, είτε με το αριστερό χέρι. Και εκεί, το footwork παίζει αποφασιστικό ρόλο, διότι τα πόδια και οι κινήσεις του, τού επιτρέπουν να ξεφορτώνεται τους αντιπάλους, που πηδούν ψηλότερα, ή είναι πιο δυνατοί. 

Η δυνατότητα του στο post up παιχνίδι μένει να αποδειχθεί στους πιο στενούς χώρους του ευρωπαίκού μπάσκετ, όπου και η ταχύτητα λήψης απόφασης είναι πιο επιτακτική. Μπαίνει ένα ερωτηματικό εκεί, αλλά η δυνατότητά του να κλειδώνει τους αντιπάλους του, να παίρνει σωστές θέσεις και να εκτελεί χωρίς ντρίμπλα, έρχεται αντισταθμιστικά. 

Στην άμυνα…

Ο Βασίλης Σπανούλης γνωρίζει πάρα πολύ καλά ότι πήρε έναν παίκτη που δεν είναι ελίτ σε κάτι συγκεκριμένο, αλλά είναι ελίτ στην νοοτροπία και την απορρόφηση των πληροφοριών. Δεν τον απέκτησε γιατί έχει στο μυαλό του να παίξει μία συγκεκριμένη μορφή άμυνας… Τον υπέγραψε γιατί θα έχει στα χέρια του έναν παίκτη, είτε στο “4”, είτε στο “5” που κάνει καλή τη δουλειά: Οποια κι αν είναι αυτή. Δεν είναι ελίτ στις αλλαγές (σχετικά αργά πλάγια βήματα), αλλά μπορεί να το εφαρμόσει. Λόγω των αθλητικών αδυναμιών του δεν είναι rim protector. Το μικρό wingspan (είναι σχεδόν ίδιο με το ύψος του) σε συνδυασμό με τη σχετική αδυναμία του στο εκρηκτικό κατακόρυφο άλμα από θέση, αδυνατίζει την παρουσία του ως τέτοιο. Με την ευφυία του, ωστόσο, μπορεί έως ένα βαθμό να υπηρετήσει drop coverages, αλλά μπορεί να είναι άριστα ένας defensive anchor με απόλυτα ηγετικό ρόλο στην επικοινωνία και τις καλύψεις ή την εφαρμογή του πλάνου. 

Και το πιο σημαντικό: Όταν ολοκληρωθεί το ρόστερ του Άρη και όταν ο κόουτς Σπανούλης θα έχει πληρέστατη εικόνα της δυνατότητας προσαρμογής των παικτών στις σκέψεις του, τότε και θα αποφασίσει ποιες καταστάσεις, σε άμυνα και επίθεση, θα διδάξει. 

Αναμφίβολα όμως, ο Ερλ, φέρνει σωστή νοοτροπία, άριστες τοποθετήσεις και διάθεση να κλείσει χώρους, να διορθώσει λάθη άλλων, αλτρουισμό και τήρηση του πλάνου. Είναι αυτός που θα βρίσκεται εκεί για όλους. Ανά πάσα στιγμή.

Είναι πολύ δυνατός στην post up άμυνα και δύσκολα κουνιέται από τον αντίπαλό του. 

Επιγραμματικά: 

• Ο Σπανούλης πήρε ένα φανταστικό εργαλείο που θα κάνει την ομάδα του καλύτερη στην συνολική λειτουργία της
• Καλύπτει με έναν παίκτη δύο θέσεις, το “4” και το “5” με μεγάλη έφεση στο ριμπάουντ
• Ο Άρης αποκτά έναν ψηλό ball mover ελίτ κλάσης
• Δεν θωρακίζει με μέγεθος τη ρακέτα του, αλλά της προσθέτει σωστές αρχές, αλτρουισμό και ευφυία. 
•  Ο Ερλ δεν είναι σκόρερ… Είναι αυτός που θα φροντίσει ώστε η επίθεση να βρει την ιδανική επιλογή ανά πάσα στιγμή. 
• Προέρχεται από καλό κολέγιο (κι αυτό έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο ώστε να επενδύει ο Άρης τόσα χρήματα), αλλά ενώ έχει πάρα πολλά να δώσει, αρχικά θα έχει και πάρα πολλά να πάρει από τον Άρη, παίζοντας σε ένα πρόγραμμα που θα είναι τελείως διαφορετικό από τις ομάδες που αγωνίστηκε στο ΝΒΑ. 
• Για να αποδώσει χρειάζεται ρόλο και χρόνο. Θέλει να νιώσει ότι είναι σημαντικός και όταν καταλάβει ότι έχει κομβικό, πρωταγωνιστικό ρόλο, θα έχει θεμελιωθεί η ιδανική συνθήκη για να προσφέρει τον καλύτερο εαυτό του. 
• Μπορεί να κοστίζει πολλά χρήματα, αλλά για κάποιο διάστημα χρειάζεται υπομονή. Είναι αρετή και η πιο σημαντική προϋπόθεση για έναν παίκτη, που έρχεται σε ένα εντελώς διαφορετικό και άγνωστο περιβάλλον για να αναλάβει έναν τελείως ξεχωριστό ρόλο, προκειμένου να παρουσιάσει ό,τι καλύτερο έχει μέσα του. 
• Στην Αμερική υπήρξε μία συζήτηση για το work ethic του, αλλά ακόμα κι αν ισχύει η πληροφορία, είναι ακόμα πολύ μικρός και ο Αρης του παρουσιάζει μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να απογειωθεί.