Ένα χρόνο στο Athletiko κάνουμε κάτι που «δεν γίνεται»

Η πρώτη παρέα στο μικρό γραφείο του Flash στο Μαρούσι, με τα ραντεβού στο γωνιακό καφέ. Μετά από λίγο καιρό, στο δαιδαλώδες κτίριο που στεγάζεται όλη η Wide Media και χάνει η μάνα το παιδί και τις περισσότερες φορές το παιδί τη μάνα. Λίγο πιο μεγάλα γραφεία, η παρέα συνεχώς να μεγαλώνει, νέα πρόσωπα δίπλα μας, παραδίπλα μας. «Απρίλη πρέπει να βγούμε», να επιμένει ο Αντώνης Σαούλης. Αυτός ο άνθρωπος που ξεκίνησε στην πρώτη συνάντηση στη γιάφκα της Καλλιθέας με τον «εξωσχολικό» παρόντα με την ατάκα γεμάτη θράσος «δεν θέλω κάτι τρομερό, δύο θέματα ΑΕΚ κάθε μέρα. Τίποτε άλλο, ούτε εκπομπές τίποτα» και τώρα διαχειρίζεται σε όλα τα επίπεδα το Athletiko που απολαμβάνεται κάθε μέρα και για το οποίο κοπιάζει, αγχώνεται κόσμος και ντουνιάς πίσω από τα φώτα και τις κάμερες.

Ο Βασίλης, ο Κώστας, ο Τσίγκας, η κυρία Βάσω μας, ο Γάβρι και δίπλα μας όλα τα παιδιά που «τρέχουν» το οικοδόμημα πολύ ή λίγο. ΟΛΟΙ. Όχι ένας, όλοι μαζί. Για αυτούς τους «δίπλα μας» μετράω δύο σπασμένα πληκτρολόγια ως αρχισυντάκτης και κάτι «γαλλικά» από την Αρκαδία. Αλλά είναι εκεί πάντα και πάντα βγάζουν το φίδι από την τρύπα με ένα μαγικό τρόπο. Και θα συνεχίσουν να το κάνουν για το καλό τους... Όχι μόνο πάνω από ένα PC και τέλος. «Φύγε να πας αεροδρόμιο, έρχεται μεταγραφή», «φύγε πας εξωτερικό αύριο με την ομάδα». «Φύγε να πας Νέα Φιλαδέλφεια, έρχεται κόσμος της ΑΕΚ». Έχουν ακούσει από το Βασίλη μέχρι και το «φύγε πέντε λεπτά έξω από την αίθουσα, μπας και βάλει γκολ η Τζόχορ».

Το site μετρά ένα χρόνο και σίγουρα θα μετρήσει πολλά παραπάνω. Δεκαετίες. Διότι είναι κάτι που οραματίστηκαν, έχτισαν και εμπλουτίζουν μέρα με τη μέρα, άνθρωποι που αγαπούν τη δουλειά μας και σκέφτονται out of box. Τον αθλητισμό, σε όλα τα επίπεδα του. Οπότε υγεία να έχετε όσοι διαβάζετε και παρακολουθείτε και όσοι δουλεύουμε εδώ και θα έχετε να δείτε πάρα πολλά νέα πράγματα σε αυτή τη γωνιά του internet. Εδώ καταλαβαίνω θα γίνουν πράγματα που δεν έχουμε δει ποτέ ξανά. Κάθε φορά που πάω στο γραφείο, κάτι καινούργιο ακούω, βλέπω, μαθαίνω.

Το Youtube μας από δίπλα και αυτό έχει ξεφύγει. Αν τα views ήταν χρήματα, θα είχαμε αγοράσει με τον Τσίγκα τον Τραμπ να τον βάζουμε έτσι για καψόνι να παίζει αριστερό μπακ στην ΑΕΚ, να κάνει τα ρεπό του Σταύρου του Πήλιου. Οι μεταδόσεις που γράφουν ιστορία με Μπακόπουλο, οι καθημερινές και βραδινές εκπομπές που τα «σπάνε» και έχουν τρελάνει κόσμο και ντουνιά στον χώρο μας, οι live συνδέσεις από κάθε πιθανή και απίθανη γωνιά του πλανήτη μας.

Η αλήθεια είναι ότι έχω χάσει τον ύπνο μου, -18 κιλά από το καλοκαίρι, έχω πάει 8 ταξίδια με την ΑΕΚ στην Ευρώπη με το πράσινο σκουφάκι του Athletiko, συν ένα 20ημερο προετοιμασίας στην Ολλανδία με τις μεταδόσεις όλων των φιλικών της ΑΕΚ και νιώθω ήδη έχω ζήσει μία ζωή. Δεν αλλάζω ούτε… βήμα, από όσα κάναμε και έκανα.

Ευτυχώς θα ζήσουμε και άλλο, το απέδειξε ο Βασίλης μας καλύτερα από όλους. Τα καλύτερα έρχονται, stay tuned. Εδώ στο γαλατικό χωριό που κάνει αυτά που «δεν γίνονται».