Αυτό, που (δεν) μπορείς να υπολογίσεις

Ο Βασίλης Τσίγκας γράφει για τον έναν χρόνο του Αthletiko, του site που μεταλλάχθηκε πριν προλάβει να πατήσει στα πόδια του και κοντεύει στην εφηβεία, προσπερνώντας τα παιδικά του χρόνια.

Αυτό, που (δεν) μπορείς να υπολογίσεις

Κάτι άλλο κινήσαμε να φτιάξουμε, όμως μεταλλάχθηκε στην πορεία κι έπρεπε να προσαρμοστούμε. Αν έπρεπε να περιγράψω τον ένα χρόνο του Athletiko, αυτό είναι το καλύτερο που μπορώ να κάνω.

Η δημιουργία ενός site το 2025 είναι ένα πολυεπίπεδο εγχείρημα. Γιατί δεν φτιάχνεις μία οντότητα, αλλά διάφορες σε διαφορετικές πλατφόρμες, που η καθεμία έχει τους δικούς της κανόνες και το δικό της κοινό. Γνώση υπήρχε, όπως κι εμπειρία. Οι επιλογές αποδείχθηκαν σωστές, όλα ήταν έτοιμα για να ξεκινήσουμε με υπομονή για τα πρώτα δύσκολα χρόνια της σταθεροποίησης και του χτισίματος: Τα παιδικά χρόνια. Έναν χρόνο μετά, το Athletiko κοντεύει στην εφηβεία. Τι έγινε;

Το παιδί έδειξε τα δόντια του. Και μεγάλωσε απότομα, παρασύροντας κι εμάς σε ένα παιχνίδι που είχαμε υπολογίσει να παίξουμε πολύ αργότερα. Γιατί όσο προορατικός κι αν είσαι, κάποια πράγματα δεν μπορείς να τα προβλέψεις ποτέ. Ελπίζεις, προετοιμάζεσαι, χτίζεις, αλλά μέχρι εκεί.

Αυτό που αποτύχαμε να υπολογίσουμε ήταν η αποδοχή. Η άμεση αποδοχή. Οι πέντε χιλιάδες άνθρωποι στις 3 τα ξημερώματα που έγιναν μέρος μιας παρέας. Οι 250 χιλιάδες followers στο Facebook και οι 133 χιλιάδες subscribers στο Youtube. Σε έναν χρόνο.

Και στην μέση οι άνθρωποι του Athletiko. Κάτι ακόμα που δεν υπολογίσαμε σωστά. Την αντοχή τους, τη διάθεσή τους, τις ώρες που ρίχνουν μέρα και νύχτα πάνω από ένα Μέσο που έχει έναν χρόνο ζωής, αλλά ζει και αναπνέει σαν να είναι στις ζωές μας για πολλά περισσότερα.

Το μωρό που ξεκίνησε ως ένα site με μηδενικούς λογαριασμούς έναν χρόνο πριν (το γράφω και δεν το πιστεύω) προσπέρασε τα παιδικά του χρόνια, καθοδηγούμενο από γονείς που ξέρουν τι κάνουν σε μια οικογένεια, αυτή της Wide Media, που το υποδέχθηκε με ανοιχτή αγκαλιά και του έδωσε όλα τα εφόδια να παίξει, να εξερευνήσει, να δοκιμάσει, να αποτύχει, να πετύχει.

Δεν υπάρχει κάποιο μυστικό επιτυχίας. Όπως κι αν ορίζει ο οποιοσδήποτε την επιτυχία. Δουλειά υπάρχει μόνο κι επιμονή. Σ' αυτό που πιστεύεις ότι είναι σωστό και σ' αυτό που σου μαθαίνουν οι άνθρωποι γύρω σου ότι είναι το σωστό. Το Athletiko χτίζεται κάθε μέρα από τους ανθρώπους του. Δεν είναι δεδομένο και αυτονόητο αυτό, πιστέψτε με, ξέρω.

Σκοπός δεν είναι να αυτοχαϊδευτούμε. Καλό είναι, όμως, κάποιες φορές να σταματούμε λιγάκι για να δούμε τι απόσταση έχουμε διανύσει και με τι κόστος. Το Athletiko σε έναν χρόνο έχει τρέξει πολλά χιλιόμετρα παραπάνω απ' ό,τι είχαμε υπολογίσει. Και το κόστος είναι μεγάλο και θα μπορούσε να είναι ακόμα μεγαλύτερο. Δεν είναι όλα ρόδινα πίσω από τις κάμερες και πάνω από τα πληκτρολόγια. Το κεράκι όμως στην τούρτα του ενός χρόνου θα το σβήσουμε όλοι μαζί κι αυτό είναι το σημαντικότερο.

Και του χρόνου... Αραγε πώς θα πάει αυτή η εφηβεία;

* Η φωτογραφία του κειμένου τραβήχτηκε κάποια ξημερώματα πέρυσι, μετά το πρώτο μας μεγάλο event, την μετάδοση του τελικού του Copa Del Rey. Έναν χρόνο μετά, κάποιοι είναι ακόμα εδώ, κάποιοι όχι. Τα χαμόγελα, όμως, δεν έχουν αλλάξει. Κάτι λέει αυτό...

Tags:

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ