Ένα διαμάντι ακατέργαστο

H περίπτωση του Σενεγαλέζου που μαζί με τον Μοντέρο αποτέλεσαν το βασικό δίδυμο της επιτυχίας της Βαλένθια στη φετινή σεζόν, έχει αρκετά μεγάλο ενδιαφέρον. 

Κι αυτό γιατί ειδικά στην επίθεση, ο Μπαντιό κάθε άλλο παρά παίκτης Ομπράντοβιτς θα μπορούσε να θεωρηθεί, με την αθλητικότητά του όμως, την αμυντική αφοσίωσή του και τα σπουδαία χαρακτηριστικά, τόσο στα μετόπισθεν, όσο στο μπροστινό μέρος του γηπέδου, να τον καθιστούν υπερχρήσιμο για μία ομάδα υψηλών στόχων…

Αρχικά, καλό θα ήταν να …συστηθούμε! Τι είναι ο Πάπι (όπως τον ονομάζουν) άραγε;

Ας ξεκινήσουμε από αυτά που δεν είναι: Ο διόσκουρος του Μοντέρο δεν είναι πλέι μέικερ.

Με την απόκτησή του ο Παναθηναϊκός εξασφαλίζει έναν παίκτη που στο depth chart (αναφερόμαστε σε ζυγισμένα, ορθολογικά σχήματα, όχι τρικ που οι προπονητές συχνά πυκνά χρησιμοποιούν) θα πάρει τη θέση του στα shooting guards. Δίπλα στον Ναν, στον Τολιόπουλο και στον Καλαϊτζάκη. Είναι υποδοχέας δημιουργός, είτε για την πρώτη, είτε (προτιμότερα) για τη δεύτερη δημιουργία στο μισό γήπεδο. 

Ο Μπαντιό είναι ο ορισμός του 2 way παίκτη, που είχε ανάγκη ο Παναθηναίκός. Είναι ένας ενστικτώδης εκτελεστής, που διαθέτει ανεξάντλητα αποθέματα ενέργειας. Ένας σούπερ αθλητικός γκαρντ που παίζει στα φτερά, του οποίου η αμυντική ικανότητα (ή μάλλον τo potential) μπορεί να είναι game changer σε υψηλού βεληνεκούς κλαμπ. 

Με βάση τα στοιχεία που κουβαλάει, ο λιανός Μπρανκού Μπαντιό είναι μία ακατέργαστη πολύτιμη ύλη στη διάθεση του Ζοτς, στου οποίου τα χέρια μπορεί να μετατραπεί σε κάτι ακόμα καλύτερο από αυτό που παρουσίασε φέτος στη Βαλένθια. 

Ας τα δούμε αναλυτικά: 

ΕΠΙΘΕΣΗ:

Τα δυνατά σημεία

• Tα νούμερά του δε …βγάζουν μάτι. Παρότι η επίδοσή του ως χειριστής στο pick n’ roll είναι 0.965 πόντοι ανά κατοχή (πολύ καλά σύμφωνα με τις εξειδικευμένες πλατφόρμες), ο Μπαντιό (αυτή τη στιγμή και πριν αφεθεί στα χέρια του Ομπράντοβιτς) δεν είναι κάποιος ελίτ pick n roll παίκτης. Κι αυτό γιατί δεν είναι ούτε πολύ καλός πασέρ, ούτε έχει πάρα πολύ γρήγορη απόφαση, ενώ η ανάγνωση του παιχνιδιού δεν είναι ακριβώς το φόρτε του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι κακός. Με λίγα λόγια, ο Μπαντιό δε στήνει τα pick n roll για να σημαδέψει μετά την πρώτη ή τη δεύτερη περιστροφή τον ανοιχτό παίκτη όπου κι αυτός βρίσκεται. Ο λόγος που στήνει κατά βάση τα pick n roll είναι για να μαζέψει τον ψηλό (αν ο αντίπαλος παίζει αλλαγές) να παίξει 1 εναντίον 1, όπου έχει 0.983 ανά κατοχή (όχι όμως σε μετρημένες πολλές κατοχές). 
• Είναι ένας γκαρντ που παίζει με το ένστικτο περισσότερο κάτι που πολλές φορές μπορεί να αποδειχθεί καθοριστικό κι ευλογία στην αλλαγή του τέμπο, σε ένα ματς που έχει στραβώσει. 
• Το κάθετο παιχνίδι του είναι αριστουργηματικό κι εδώ ο αριθμοί λένε μία αλήθεια: Με ύψος 1.91 τα τελειώματά του στο καλάθι φέρνουν 1.4 πόντους ανά σουτ. Φέτος, στην Ευρωλίγκα, από τις συνολικά 364 κατοχές που είχε, οι 84 τελείωσαν πάνω στη στεφάνη. Ενδεικτικό ότι παρά το γεγονός ότι δεν είναι θεόρατος, ούτε ιδιαίτερα μυώδης, του αρέσει πάρα πολύ να δοκιμάζει τις αντοχές της άμυνας στις δικές του διεισδύσεις, χωρίς να φοβάται τα μεγέθη των αντίπαλων ψηλών. Τη συγκεκριμένη ικανότητα έχουν ανάγκη όλες οι ομάδες και είναι δυσεύρετη. 
• Αν και όπως προαναφέραμε δεν είναι κατεξοχήν pnr παίκτης και το ένστικτό του κυριαρχεί κάμποσες φορές, ο τρόπος που διαβάζει τα πόδια και τις θέσεις του σώματος των αντιπάλων είναι τουλάχιστον εξαιρετικός στο 1vs1. Θα τον δούμε πολλές φορές, σε καταστάσεις miss match με ψηλότερο παίκτη, αν στην πρώτη δράση δεν κερδίσει πλεονέκτημα, να κάνει 1-2 ντρίμπλες πίσω, να ξαναδιαβάζει και με χορευτικές κινήσεις, έχοντας ιδανικό χειρισμό, να επιχειρεί να ανατρέψει την ισορροπία του αντιπάλου του και με το εκρηκτικό πρώτο βήμα του να τον αφήσει πίσω. Βέβαια, το πρώτο και το βασικό μέλημα του είναι το σουτ, αλλά αν νιώσει ότι ο αμυντικός έχει χάσει ισορροπία θα χτυπήσει κάθετα με πολλές πιθανότητες να ευστοχήσει. 
• Είναι σούπερ πειθαρχημένος στην τακτική και στην τήρηση των αποστάσεων. Παρότι είναι παίκτης που του αρέσει να παίζει με τη μπάλα (είναι απογοητευτικός σε οff screen καταστάσεις με μόλις 0.579 αλλά σε ελάχιστο volume προσπαθειών, καθώς πήρε μόλις 17 φέτος), θα τον δείτε σε όλα τα παιχνίδι της Βαλένθια, να στέκεται με ιερή συνέπεια ακριβώς στη θέση που του έχει υποδείξει ο προπονητής του, περιμένοντας με υπομονή να έρθει η φάση σε αυτόν και να μην κουνηθεί ούτε βήμα για να πάει αυτός προς τη φάση. Η τήρηση των αποστάσεων είναι θεμελιώδους σημασίας κι αυτό δείχνει επίσης ότι “αγοράζει” τη φιλοσοφία του εκάστοτε προπονητή του. Ο Ομπράντοβιτς με τέτοιους παίκτες θέλει να συνεργάζεται. 
• Έχει τεράστια αυτοπεποίθηση.
• Είναι σχετικά καλός close out εκτελεστής, όταν δεν έχει καρφωθεί στο μυαλό του η ιδέα ότι πρέπει να σουτάρει

Τα αδύνατα στοιχεία:

• Δεν είναι παίκτης pick n roll για να δημιουργήσει για τους συμπαίκτες του, μα κυρίως για τον εαυτό του. 
• Το περιβάλλον στο οποίο διακρίθηκε του επέτρεπε και ίσως επέβαλλε πολλές φορές την εκτέλεση από μακριά. Όμως, ο Μπαντιό είναι κάθε άλλο παρά ελίτ σουτέρ που αποδεικνύεται με το φετινό 33% στα τρίποντα. Το οξύμωρο είναι ότι ενώ συνολικά σουτάρει με αρκετά χαμηλά ποσοστά, από τη δεξιά γωνία είχε φέτος 46.7% (14/30), τη στιγμή που από την αριστερή γωνία εκτελούσε με μόλις 27.8% (5/18). Γενικά η δεξιά πλευρά του γηπέδου είναι πιο προσφιλής σε αυτόν (35.6% από τις 45 μοίρες), όταν αντίστοιχα στις 45 μοίρες από αριστερά είχε 24.4%. Από το κέντρο εκτελεί περίπου με τον γενικό μέσο όρο του (33.3% και 15/45). 
• Το πιο βασικό πρόβλημά του, πάνω στο οποίο ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς θα χρειαστεί να δουλέψει πάρα πολύ είναι οι επιλογές του… Στο δόγμα του Ζοτς δεν υπάρχει ουσιαστικά μαρκαρισμένο σουτ, αλλά ο Μπαντιό φέτος στα Catch n Shot είχε 75 μαρκαρισμένα (με 0.92 πόντους ανά σουτ) και 55 αμαρκάριστα με 1.27 πόντους ανά σουτ. Ακριβώς επειδή παίζει με το ένστικτο και αδιανόητη πίστη στον εαυτό του, οι επιλογές του πολλές φορές ήταν πάνω σε άμυνα, χωρίς να υπάρχει κάποια συγκεκριμένη λογική. Οι αποφάσεις του ειδικά στην εκτέλεση απαιτούν μεγάλη βελτίωση! 
• Δεν είναι σπουδαίος πασέρ και οι μόλις 2.3 ασίστ για έναν παίκτη που είχε 25.4 Usage φέτος, είναι μικρός. 
• Έχει σχετικά χαμηλό rate λαθών με 1.6 ανά αγώνα αλλά εδώ αξίζει να αναφερθεί ότι: Το 19.4% των αποφάσεων που παίρνει όταν είναι χειριστής του PNR οδηγείται σε λάθος, αλλά σε καταστάσεις spot up (όπου φυσικά υπολογίζονται και οι close out επιθέσεις) έχει μόλις 1.8% των αποφάσεών του να καταλήγουν σε λάθος. Σημαντικό είναι και το ποσοστό των λαθών του σε φάσεις transition αφού κι εκεί σχεδόν 1/5 αποφάσεις του τελειώνουν στα χέρια των αντιπάλων. 

ΑΜΥΝΑ

Τα δυνατά σημεία

• Παίζει με ανεξάντλητη ενέργεια… Έχει συνέπεια και ωριμότητα στους επικίνδυνους ρόλους που αναλαμβάνει. 
• Δεν εγκαταλείπει σχεδόν ποτέ τη φάση. Ακόμα κι αν δεχτεί δυνατό σκριν, ακόμα κι αν προς στιγμήν μείνει πίσω από τον προσωπικό αντίπαλό του, ακόμα κι αν ξέρει ότι θα υπάρξει βοήθεια μετά το PNR, ο ίδιος θα ακολουθήσει τον παίκτη του μέχρι τέλους για να τον αναγκάσει σε ένα όσο γίνεται περισσότερο μαρκαρισμένο σουτ.
• Είναι ο καλύτερος αμυντικός της Ευρωλίγκας πάνω στον χειριστή μεταξύ των παικτών που έχουν από 4 κατοχές και πάνω σε αυτή την κατάσταση. Δέχεται μόλις 0.744 πόντους ανά κατοχή μαρκάροντας 4.2 επιθέσεις του αντιπάλου ανά παιχνίδι. Ουδείς παίκτης της Ευρωλίγκας με volume +4 κατοχές PNR δεν έχει μικρότερο συντελεστή πόντων ανά κατοχή. 
• Μένει διαρκώς μπροστά στον παίκτη του. Έχει υψηλή κατανόηση του παιχνιδιού και της τακτικής όταν έρχεται η ώρα της άμυνας. Εκμεταλλεύεται την ελίτ αθλητικότητά του, την έκρηξή του και το λεπτό κορμί του, για να ελίσσεται γύρω από τα σκριν (κι όχι να τα σπάει). Σχεδόν ό,τι κι αν συμβεί μετά από pnr o Μπαντιό θα είναι πάντα μπροστά στον παίκτη του. Έστω και με κάποια απόσταση αλλά για αυτό θα μιλήσουμε στη συνέχεια. 
• Είναι ο ιδανικός πρώτος παίκτης σε μία κατάσταση hard hedge, ή παγίδας. Παίζει με τρομερή επιθετικότητα στον χειριστή όταν ξέρει ότι θα έρθει δεύτερος παίκτης στο ίδιο μαρκάρισμα και χρησιμοποιεί σπουδαία τα χέρια του. Οταν νιώθει την ασφάλεια ενός 2ου παίκτη δίπλα του, ίσως να είναι ο καλύτερος αμυντικός της Ευρωλίγκας, διότι συν τοις άλλοις ξέρει πως να χρησιμοποιεί άκρα και σώμα για να πιέσει χωρίς να κάνει φάουλ. Στραγγαλίζει! 
• Ανάλογα με την τακτική της ομάδας του, μπορεί να περάσει δεσμά σε έναν αντίπαλο και off ball για να του κάνει τη ζωή πολύ δύσκολη μέχρι να έρθει η μπάλα στα χέρια του.
  
• Παίζει έξυπνα και κάνει οικονομία δυνάμεων ακριβώς στις στιγμές που πρέπει! 

Τα αδύνατα στοιχεία 

• Διαθέτει όλα τα στοιχεία να ασκήσει τεράστια πίεση στον αντίπαλο γκαρντ αμέσως μόλις περάσει το κέντρο του γηπέδου, ή έστω όταν ετοιμάζει τη δημιουργία του, αλλά δεν το κάνει συχνά. Βέβαια, εδώ μπαίνει ο αστερίσκος της τακτικής που θέλει να ακολουθήσει η ομάδα. Στο μισό γήπεδο ακόμα κι όταν έχει το φόβο ενός Ναν, σε λιγότερο απειλητικούς παίκτες θα μπορούσε να πιέσει πιο πολυ. Ξανά, όμως, αυτό σχετίζεται άμεσα και με την τακτική της ομάδας! 
• Είναι μη αποτελεσματικός στην άμυνα σε spot up καθώς δέχεται 1.299 πόντους ανά κατοχή (πολύ κακό). 
• Η άμυνά του σε φάσεις 1 vs 1 δεν είναι premium. Δέχεται 1.095 πόντους ανά κατοχή
• Πολλές φορές πέφτει θύμα της σιγουριάς και της αυτοπεποίθησης του. Δεδομένου ότι δεν σπάει τα σκριν και “γλιστράει” σε αυτά, κάποιες φορές καλείται να διανύσει μεγαλύτερες αποστάσεις μέχρι να επανέλθει στον παίκτη του, αφήνοντας αρχικά (για λίγο) κάμποσο χώρο να εκτελέσει. Γενικά παίρνει αρκετά λελογισμένα μεν, αλλά κάποιες φορές σημαντικά ρίσκα με τους χώρους που επιτρέπει έστω και για κλάσματα του δευτερολέπτου, που τα πληρώνει όταν ο αντίπαλος ξέρει να παίρνει γρήγορες αποφάσεις. 

Ο Παναθηναϊκός με λίγα λόγια πήρε έναν παίκτη σούπερ χρήσιμο, τόσο στο μπροστινό, όσο και στο πίσω μισό του γηπέδου. 

Είναι δεδομένο ότι με τον Ομπράντοβιτς ως κόουτς θα χρειαστεί να κατανοήσει ακόμα περισσότερο το παιχνίδι, αλλά ας κάνουμε και μία πρόβλεψη: 

Μην παραξενευτείτε αν στο τέλος της σεζόν ο Παναθηναϊκός απολαμβάνει έναν ελίτ δημιουργό, κάτι που αυτή τη στιγμή μπορεί να μοιάζει με πολύ μακρινό task, αλλά ο Ζοτς εκτός από την ικανότητα του να εκμεταλλεύεται χαρακτηριστικά, αναδεικνύει και άλλα που μοιάζουν να μην υπάρχουν.