«Έπαιρνα 18-19 χάπια τη μέρα, σκεφτόμουν την αυτοκτονία» - Η σιωπηλή εξάρτηση ποδοσφαιριστών από τα υπνωτικά
8 Νοεμβρίου 2025. Ο αναπληρωματικός της Κρου, Ομάρ Μπογκλ, σκοράρει στο 93ο λεπτό, σφραγίζοντας τη νίκη με 3-1 επί της Σρούσμπερι.
Για έναν επιθετικό που έχει πετύχει περισσότερα από 150 γκολ με την ομάδα του, αυτό μπορεί να μην ακούγεται ιδιαίτερα σημαντικό, αλλά για τον Μπογκλ ίσως ήταν το πιο σημαντικό της καριέρας του.
Το 2025 τον οδήγησε σε σκοτεινά μέρη. Ο εθισμός στα παυσίπονα και στα υπνωτικά, καθώς είχε φτάσει να παίρνει καθημερινά έως 19, τον έκανε να σκέφτεται την αυτοκτονία.
Όλα άρχισαν με έναν πόνο στην πλάτη πριν από την έναρξη της σεζόν 2024-25.
Η ιστορία εθισμού του Ομάρ Μπογκλ
Ο γιατρός της ομάδας του συνταγογράφησε συστηματικά παυσίπονα για να ανακουφιστεί από αυτό που περιέγραψε ως τον χειρότερο πόνο που είχε νιώσει ποτέ.
«Δεν μπορούσα να περπατήσω, δεν μπορούσα πραγματικά να κινηθώ, δεν μπορούσα να κοιμηθώ» λέει για τον πόνο στην πλάτη. «Όταν κοιμόμουν, ο πόνος με ξυπνούσε. Ο γιατρός μου έδωσε φάρμακα για να με βοηθήσει να κοιμηθώ. Ένα από τα φάρμακα που πήρα ήταν κάτι που είχα πάρει και πριν, οπότε ήμουν εξοικειωμένος με το πώς με έκανε να νιώθω. Τα έπαιρνα για δύο ή τρεις εβδομάδες και μετά ο πόνος άρχισε να υποχωρεί.
Επέστρεψα στο παιχνίδι και την προπόνηση, αλλά εξακολουθούσα να έχω πόνους στα σουτ και δυσκολία στον ύπνο. Άρχισα να τα παίρνω ξανά για να με βοηθήσουν. Από εκεί και πέρα η κατάσταση άρχισε να ξεφεύγει».
Ο Μπόγκλ άρχισε να βρίσκει τα χάπια εκτός του συλλόγου. Ουδείς στην ομάδα γνώριζε το πρόβλημά του.
«Εθίστηκα γρήγορα και μάλλον δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο εξαρτημένος ήμουν. Με την πάροδο του χρόνου έπαιρνα γελοίες ποσότητες. Συνέχιζε να αυξάνεται. Κάθε λίγες εβδομάδες πρόσθετα κι άλλη δόση.
Δεν το είπα σε κανέναν και ήξερα ότι θα με συμβούλευαν να μην το κάνω. Γνώριζα επίσης παίκτες που έκαναν το ίδιο πράγμα, οπότε επειδή αυτή ήταν η πρώτη φορά που έπαιρνα χάπια μόνος μου για να βγάλω τα παιχνίδια ή τον ύπνο ή την προπόνηση, νόμιζα ότι ήταν φυσιολογικό».
Η διάθεση και η νοοτροπία του Μπογκλ σύντομα επηρεάστηκαν και παραδέχεται ότι άρχισε να πέφτει ψυχολογικά.
«Με άλλαξε ως άνθρωπο» λέει. «Απομονωνόμουν από όλους. Γύριζα σπίτι μετά την προπόνηση, έκλεινα όλες τις κουρτίνες, καθόμουν στο σκοτάδι βλέποντας τηλεόραση, ήμουν στο τηλέφωνό μου όλη μέρα και δεν μιλούσα σε κανέναν.
Ήμουν στο σκοτάδι, με κατάθλιψη, με αυτοκτονικές σκέψεις. Δεν νομίζω ότι πέρασε μέρα που να μην είχα αυτοκτονικές σκέψεις.
Οι σκέψεις έρχονταν κάθε μέρα, τουλάχιστον μία φορά. Η ποσότητα των ναρκωτικών που έπαιρνα και το πού με οδηγούσε ο εθισμός, νομίζω ότι υποσυνείδητα αυτό προσπαθούσα να κάνω. Ήλπιζα ότι μια μέρα δεν θα ξυπνούσα».
Ο εθισμός του Μπόγκλ ήταν τόσο βαθύς, που έπρεπε πρώτα να μπει σε κέντρο αποτοξίνωσης.
«Όταν μπήκα σε κέντρο αποτοξίνωσης και έκανα αξιολογήσεις, οι γιατροί είπαν ότι θα έπρεπε να είμαι νεκρός και ότι πιθανότατα είχα πάρει υπερβολική δόση πολλές φορές» θυμάται.
Η χρήση υπνωτικών από τους ποδοσφαιριστές
Μπορεί να σας εκπλήξει το γεγονός ότι οι αθλητές στρέφονται τόσο εύκολα στα υπνωτικά χάπια, μέχρι να σκεφτείτε τους πιθανούς λόγους. Κάποιοι βασίζονται σε αυτά για να καταστείλουν την ενόχληση ενός τραυματισμού τη νύχτα. Κάποιοι τα χρησιμοποιούν για να αντιμετωπίσουν άλλες μορφές τραύματος. Πολλοί παίκτες απλώς θέλουν να κοιμούνται καλά και για πολύ, επειδή είναι αποδεδειγμένο ότι ο ύπνος είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ανάρρωση και της καλής απόδοσης. Η απενεργοποίηση της αδρεναλίνης που παράγεται από τους ανταγωνιστικούς αγώνες είναι συχνά μια (άνιση) μάχη.
Έντονη σωματική και ψυχολογική καταπόνηση, πυκνό αγωνιστικό πρόγραμμα με συνεχόμενα ταξίδια, πίεση για απόδοση και υψηλές προσδοκίες. Είναι οι συνθήκες του σύγχρονου επαγγελματικού ποδοσφαίρου, και όχι μόνο.
Οι διαταραχές ύπνου είναι συχνές στους επαγγελματίες αθλητές. Αγώνες αργά το βράδυ, αλλαγές ζώνης ώρας (jet lag), άγχος πριν από κρίσιμα παιχνίδια και η υπερδιέγερση μετά από έντονη σωματική δραστηριότητα δυσκολεύουν τη χαλάρωση και την έλευση φυσιολογικού ύπνου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα υπνωτικά χάπια χρησιμοποιούνται κατόπιν ιατρικής σύστασης, ως προσωρινό μέτρο αποκατάστασης του κύκλου του ύπνου.
«Οι απαιτήσεις είναι αμείλικτες. Κατά την προετοιμασία για ένα παιχνίδι, οι παίκτες βιώνουν υψηλά επίπεδα διέγερσης. Μόλις τελειώσει ο αγώνας, πολλοί δυσκολεύονται να ηρεμήσουν. Το να κοιμηθούν μετά από ένα παιχνίδι μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολο» εξηγεί ο Τζεφ Σκοτ, πρώην επικεφαλής του ιατρικού επιτελείου της Τότεναμ.
Είναι σαφές ότι παρά τα πιθανά βραχυπρόθεσμα οφέλη, η χρήση υπνωτικών χαπιών ενέχει κινδύνους. Η εξάρτηση, η μειωμένη εγρήγορση την επόμενη ημέρα, η επιβράδυνση των αντανακλαστικών και οι επιπτώσεις στη μνήμη και στη συγκέντρωση είναι μερικές από τις πιθανές παρενέργειες.
Η αποκάλυψη του Ντέλε Άλι και η εξομολόγηση του Νόργκαρντ
Ένα από τα πιο γνωστά ονόματα στο χώρο, που έχει αποκαλύψει τη συστηματική χρήση υπνωτικών χαπιών, είναι ο Ντέλε Άλι. Ο πρώην διεθνής Άγγλος άσος έχει μιλήσει ανοιχτά για την εξάρτησή του από υπνωτικά, την οποία περιέγραψε ως «τρομακτική» και μέρος ενός ευρύτερου κύκλου αγχωτικών συμπεριφορών που αντιμετώπιζε.
Σε συνεντεύξεις έχει αναφέρει ότι πέρασε περίπου έξι εβδομάδες σε πρόγραμμα αποκατάστασης, όπου δούλεψε πάνω σε εθισμούς, ψυχική υγεία και τραύματα από το παρελθόν. Αυτή η παραδοχή βοήθησε να ανοίξει η δημόσια συζήτηση στον χώρο για ψυχική ευημερία και υποστήριξη, με την Professional Footballers’ Association (PFA) να ενθαρρύνει παίκτες να ζητούν βοήθεια όταν αντιμετωπίζουν ανάλογες δυσκολίες.
Ο Δανός μέσος της Άρσεναλ Κρίστιαν Νόργκαρντ έχει μιλήσει, επίσης, για την εμπειρία χρήσης υπνωτικών σε μια προσπάθεια να εξασφαλίσει ξεκούραση πριν από κρίσιμα παιχνίδια. Αν και είπε ότι δεν έχασε τον έλεγχο, παραδέχθηκε ότι υπήρχε πραγματικός φόβος εξάρτησης και ότι οι εξειδικευμένοι προπονητές ύπνου τον βοήθησαν να αποφύγει μια επικίνδυνη κατάσταση.
«Θυμάμαι πολύ καθαρά πότε συνέβη για πρώτη φορά» δήλωσε ο Νόργκαρντ στο BBC. «Ήταν πριν από ένα αρκετά σημαντικό παιχνίδι κυπέλλου στη Δανία και το μυαλό μου άρχισε να πονάει. Δεν κοιμήθηκα καλά το βράδυ και έφερα αυτές τις σκέψεις στο παιχνίδι και σκέφτηκα, "Τι θα γίνει αν δεν παίξω καλά τώρα επειδή κοιμήθηκα άσχημα;".
Αυτό έγινε το μοτίβο σκέψης μου πριν από το επόμενο παιχνίδι, "Πρέπει να κοιμηθώ πριν από το παιχνίδι, αλλιώς θα είμαι καταστροφή"».
Ο πρώην παίκτης της Τότεναμ και της Έβερτον, Άαρον Λένον, αποκάλυψε σε μια συνέντευξη το 2023 ότι είχε περάσει έξι μήνες σε κέντρο αποτοξίνωσης για εθισμό σε υπνωτικά χάπια και προβλήματα ψυχικής υγείας.
Ο Νόργκααρντ είπε ότι ακούγοντας την αφήγηση του Λένον για τον εθισμό του, συνειδητοποίησε πόσο κοντά βρισκόταν στο να εθιστεί ο ίδιος.
«Ήταν δύσκολο να το παρακολουθήσω, αλλά ήταν επίσης συγκινητικό για κάποιον σαν εμένα που πάλευε με αυτό. Θυμάμαι να στέλνω ένα μήνυμα στην προπονήτρια ύπνου μας, Άννα, για να την ευχαριστήσω για τα πράγματα πάνω στα οποία εργαζόμαστε, επειδή αυτή είναι μια σαφής εικόνα του πόσο άσχημα μπορεί να πάει η κατάσταση.
Είναι ένα θέμα που ίσως έχει περάσει λίγο απαρατήρητο. Νομίζω ότι τώρα δίνεται έμφαση, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο αλλά γενικά, στο πόσο σημαντικό είναι» πρόσθεσε ο Δανός.
Μια σιωπηλή εξάρτηση
Η Daily Mail ανέφερε πρόσφατα ότι υπάρχει ανησυχία για «επιδημία εθισμού» με παίκτες να παίρνουν συχνά υπνωτικά χάπια ζοπικλόνης (υπνωτικό ανάλογο των βενζοδιαζεπινών, που ανήκει στην ομάδα των παραγώγων της κυκλοπυρρολόνης. Οι φαρμακοδυναμικές δράσεις της είναι αγχολυτικές, κατευναστικές, υπνωτικές, αντισπασμωδικές και μυοχαλαρωτικές).
Ο πρώην αμυντικός της Γουέστ Χαμ, Ράιαν Κρέσγουελ, προειδοποίησε ότι πολλοί ποδοσφαιριστές «παίρνουν πάρα πολλά υπνωτικά χάπια και παυσίπονα» και «ο εθισμός γίνεται ένα μεγάλο πρόβλημα. Το αρνούνται, αλλά εκατοντάδες παίκτες το κάνουν. Είναι διαδεδομένο σε όλο το άθλημα» λέει. Το παρουσιάζει ως επιδημία, μια επιδημία που εμείς απ' έξω δεν μπορούμε να δούμε.
Είναι προφανές, ότι το θέμα της χρήσης υπνωτικών χαπιών στο ποδόσφαιρο δεν αφορά μόνο σπάνιες περιπτώσεις, αλλά αποτελεί πια κομμάτι ενός ευρύτερου προβληματισμού για τη διαχείριση του ύπνου, της πίεσης και της ψυχικής υγείας των επαγγελματιών παικτών.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
Εκεί που τελειώνει η λογική, αρχίζει ο Τζόκοβιτς
«Θέλουμε νοσοκομεία, όχι γήπεδα» - Το κίνημα Gen Z 212 δίνει τον αγώνα του στους δρόμους
