Η νίκη απέναντι στην Ισπανία ήταν χρυσάφι για την Εθνική. Ο τρόπος που ήρθε δίνει ακόμα μεγαλύτερη αξία. Γράφει ο Χρήστος Τσάλτας.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Από πολύ νωρίς σε αυτή τη δεύτερη φάση των προκριματικών η Εθνική ομάδα μπήκε σε διαδικασία do or die αγώνων με φόντο το World Cup 2027. Το έργο της έγινε ακόμα πιο δύσκολο μετά την ήττα (και την κάκιστη εμφάνιση) απέναντι στην Ουκρανία, με το παιχνίδι απέναντι στην Ισπανία να χαρακτηρίζεται οριακό για την συνέχεια της γαλανόλευκης στη διαδικασία.
Διάθεση και όρεξη υπήρξε από τα πρώτα λεπτά και αυτό ήταν το πιο σημαντικό. Ο Μήτογλου ήταν αυτός που έδωσε τον τόνο και έδειξε πως οι παίκτες του Βασίλη Σπανούλη ήταν αποφασισμένοι να φτάσουν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Σε σχέση με το παιχνίδι στη Ρίγα το επίπεδο διάθεσης και ενέργειας ήταν διαφορετικό. Το έβλεπες στις αντιδράσεις των παικτών του Σπανούλη, στον τρόπο που διεκδικούσαν κάθε μπάλα, που πίεζαν τον αντίπαλο στην άμυνα.
Η Εθνική πάτησε στις... αρχές της για να φτάσει στη νίκη. Μόνο που για μια ακόμα φορά κάθε ολιγωρία και λάθος τιμωρήθηκε από τους Ίβηρες. Οι Ισπανοί είχαν μια version ομάδας που δεν είχε τόσο ταλέντο και προσωπικότητα σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια. Από το ρόστερ που παρατάχθηκε στο T-Center οι παίκτες που έμοιαζαν να βρίσκονται στο απαιτούμενο level για να φτιάξει φάσεις για εκείνον ήταν ο Ντε Λαρέα και ο Μπριθουέλα. Ο Γκονζάλες είχε πολλές κακές προσπάθειες, ο Χουάντσο έδειξε προσωπικότητα στο τρίποντο ισοφάρισης στο τέλος της κανονικής διάρκειας αλλά ως εκεί, ενώ οι υπόλοιποι (Πάρα, Πραντίγια κλπ) ήταν άριστοι για συμπληρωματικό ρόλο.
Παρεμπιπτόντως, ο Μάρα είναι μοναδική περίπτωση παίκτη. Τρομερό balance και στις δύο πλευρές, εξαιρετική επαφή με το καλάθι. Γίγαντας πραγματικός. 15 πόντοι, 13 ριμπάουντ και στο πρόγραμμα των Θάντερ έχει όλα τα φόντα να μεγαλουργήσει και να κάνει σπουδαία πράγματα.
Άλλες ομάδες θα... λύγιζαν βλέποντας τον Ερνανγκόμεθ να στέλνει το παιχνίδι στην παράταση. Η Εθνική έμεινε στο πλάνο της. Και εδώ αξίζει ένα credit στον Σπανούλη και τους συνεργάτες του που κράτησαν καθαρό το μυαλό των παικτών τους και εκείνοι με τη σειρά τους έβγαλαν φάσεις με Ντόρσεϊ, Τολιόπουλο να είναι αιχμές του δόρατος.
Μια Εθνική που έδειξε πως αρνιόταν να χάσει και αυτό ήταν που ενθουσίασε τους πάντες. Ακόμα και όταν της στράβωνε το παιχνίδι, έβρισκε τρόπους για να το φέρει στα μέτρα της. Μια ξεκάθαρη απόδειξη του τι αντιπροσωπεύει το ελληνικό μπάσκετ.
Η νίκη απέναντι στην Ισπανία ήταν πολύ σημαντική. Δίνει οξυγόνο στην ομάδα για να συνεχίσει την προσπάθεια για παρουσία στην τελική φάση του World Cup 2027. Ταυτόχρονα αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία με τον τρόπο που ήρθε αυτή, σε μια σκυλομαχία 45 λεπτών. Κάτι που ξεκάθαρα μπορεί να δώσει boost σε όλους, για τους 4 «τελικούς» που ακολουθούν.
Το 4Χ4 είναι στο χέρι της γαλανόλευκης. Αρκεί να εμφανιστεί η ομάδα που παρουσιάστηκε στο T-Center και όχι το... φάντασμά της στη Ρίγα.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
