Η μελωδία της ευτυχίας
Τι έκανε η ΑΕΚ και έφτασε να είναι η νέα Πρωταθλήτρια στην Ελλάδα πανάξια και πολύ γρήγορα από τις προβλέπεις, κόντρα σε «εμπόδια» που βρήκε και τα κέρδισε. Γράφει ο Τάσος Καπετανάκος στο Athletiko.
Η μοίρα αποφάσισε να γίνει Κυριακή βράδυ, όχι Τετάρτη, όχι σε μία εβδομάδα. Να γίνει με αυτό τον τρόπο. Σχεδόν στο ίδιο λεπτό να σκοράρουν Τεττέη και Ολυμπιακός και να της… παγώνουν την καρδιά. Όμως εκεί έπρεπε να βγάλει αυτό για το οποίο διακρίθηκε η ΑΕΚ αυτή την σεζόν. Την νοοτροπία του fight, believe and never give up. Και με πρωταγωνιστή τον Ζίνι και κομβικό τον Γιόβιτς στην φάση του 2-1, ήρθε η ανατροπή στη Νέα Φιλαδέλφεια και η μοίρα της έφερε και μία βολική ισοπαλία στο Καραϊσκάκη. Έτσι για να ξεσπάσει ο κόσμος, να φτάσει από την πλήρη απογοήτευση, στα ουράνια. Συναισθήματα που η ΑΕΚ του προσέφερε απλόχερα φέτος.
Και κάπως έτσι γράφτηκε Ιστορία χθες βράδυ στη Νέα Φιλαδέλφεια. Η ΑΕΚ είναι η νέα Πρωταθλήτρια στην Ελλάδα. Κόντρα σε προγνωστικά, κόντρα σε συνθήκες που διαμορφώθηκαν εναντίον της, κόντρα σε όλους και όλα. Περισσότερο από ποτέ. Η καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα, πήρε τα αποτελέσματα που ήθελε, όταν τα ήθελε. Χωρίς να έχει λάμψη και «διαφήμιση» από το ουδέτερο κοινό και ΜΜΕ. Σοβαρή, συνεπής, συγκεντρωμένη, κυνική. Έφτασε σε σταθερότητα εκεί που δεν μπορούσε να φτάσει ο ανταγωνισμός της. ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός ξεκάθαρα πίσω της στην μάχη του τίτλου, από την αρχή των πλέι οφ της Stoiximan Super League.
Και σε ένα τέτοιο βράδυ που τα είχε όλα, ολοκληρώθηκε λαμπερά η σεζόν για την ΑΕΚ. Κατακτώντας το 14ο Πρωτάθλημα της, το 2ο στο νέο γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια, το τρίτο από το 2018 και από όταν επέστρεψε από τον πικρό υποβιβασμό. Δεν πρέπει να τα ξεχνάμε, για να θυμόμαστε από πού άρχισε αυτή η ομάδα.
Ο Μάρκο Νίκολιτς από το περασμένο καλοκαίρι παρέλαβε μία ομάδα που είχε «τσακισμένη» ψυχολογία. Όμως αμέσως είδε τι χρειάζεται και με… επαγγελματικό τρόπο πήρε τρεις προκρίσεις και έδωσε ότι χρειαζόταν αποδυτήρια και εξέδρα. Πνεύμα νικητή ξανά. Ολοι πίστεψαν, περισσότερο από τον Νοέμβρη. Αήττητη η ΑΕΚ στο ελληνικό πρωτάθλημα από τις 26 Οκτώβρη 2025. Και συνεχίζει. Τους έχει κερδίσει όλους. Η καλοκαιρινή δουλειά του Χαβιέρ Ριμπάλτα και αυτή του Μάρκο Νίκολιτς αθόρυβα ήταν εκείνες που έβαλαν τις βάσεις για την φετινή επιτυχία. Δεν ήταν μικρή, ήταν κάτι πολύ μεγάλο αν αναλογιστούμε ότι ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός εκκινούσαν πολύ καλύτερα και πιο έτοιμοι σε όλα τα επίπεδα. Και τώρα έφεραν την κούπα στη Νέα Φιλαδέλφεια, σε μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις των τελευταίων ετών στην Ελλάδα και ετοιμάζονται για σεντόνι και Champions League. Μαγκιά τους.
Ο Ηλιόπουλος τους νίκησε όλους
Ένας πρόεδρος που αποφάσισε να τα βάλει με όλους και όλα. Απέναντι στο σαθρό σύστημα του ελληνικού ποδοσφαίρου, τους βλαχοπροέδρους των ΕΠΣ, την εχθρική ΕΠΟ απέναντι στην ΑΕΚ, διαιτησίες που έβαζαν εμπόδια και πότε έκοβαν βαθμούς μα περισσότερο έσπαγαν τα μούτρα τους. Ο Μάριος Ηλιόπουλος τους κέρδισε όλους. Και την αλαζονεία τους και την ανηθικότητα τους. Ιδιοκτήτες και αντιπάλους με έπαρση και… μαγκιές παλαιότερων δεκαετιών. Ο ίδιος που ξέρει λιγότερο ποδόσφαιρο από όλους, αποφάσισε να απαντήσει με «ποδόσφαιρο». Η μπάλα στα χέρια των ειδικών. Ριμπάλτα και Νίκολιτς στο ποδοσφαιρικό τμήμα, Λυσσάνδρου και Δέδες στην ΠΑΕ. Επένδυσε αρκετά, έδωσε πολλά που έλειπαν στο κλαμπ σε εγκαταστάσεις και καθημερινότητα και όλα έγιναν όπως έπρεπε για το ποδόσφαιρο του 2026.
Ο ίδιος στις μάχες. Οπου χρειαζόταν μπροστά. Σε κάθε γήπεδο, με το κασκόλ του, δίχως να προκαλεί, αλλά να υπερασπίζεται και να προστατεύει την ΑΕΚ όπως δεν έχει κάνει κανείς τόσο πειστικά και ξεκάθαρα. Με μία τρέλα που τον οδηγεί και τον έφερε πολύ γρήγορα στην επιτυχία. Την πρώτη του χρονιά δεν διοίκησε ελέω των… ταλιμπάν που του έσκαβαν τον λάκκο και τελικά τη δεύτερη που ήταν ουσιαστικά η πρώτη του, μαζί με τους στενούς συνεργάτες κατάφερε να τους «ρίξουν». Το είχε ξανακάνει και στο μηχανοκίνητο αθλητισμό, το έκανε ξανά τώρα. Το ποδόσφαιρο λοιπόν… μίλησε. Και είπε «ΑΕΚ».
Αυτή λοιπόν η νοοτροπία και η φιλοσοφία του κλαμπ έφερε τον κόσμο ξανά κοντά. Η Νέα Φιλαδέλφεια τίγκαρε, γέμισε παλμό, πίστη και τρέλα. Σαν τον Μάριο δηλαδή. Οι τελευταίες προπονήσεις πριν τα ματς μάζευαν πάνω από 10.000 οπαδούς. Ολοι εκεί, δίπλα σε παίκτες και Νίκολιτς, για να πάρουν ένα Πρωτάθλημα που δεν ήταν… γραφτό τον Αύγουστο να το πάρουν. Αργότερα έγινε. Βήμα-βήμα, με χαμηλά την μπάλα, δίχως αλαζονεία και έπαρση και με ένα γκρουπ που δεν έμαθε να κλαίει και να δίνει δικαιολογίες, αλλά να παλεύει για να κερδίζει. Και τα κατάφερε. Μέχρι τέλους.
Τώρα το σημαντικό είναι άλλο. Μετά τα πανηγύρια και τις χαρές, να ετοιμάζει άμεσα την επόμενη μέρα. Η ΑΕΚ στα δύο τελευταία πρωταθλήματα που κατέκτησε δεν κατάφερε να χτίσει για την επόμενη σεζόν με σταθερά θεμέλια. Και γκρεμοτσακίστηκε. Ο Ηλιόπουλος δεσμεύτηκε για μεγαλύτερες συγκινήσεις. Ριμπάλτα και Νίκολιτς έχουν μπροστά τους ένα ακόμη μεγαλύτερο challenge. Το μεγαλύτερο της καριέρας τους. Την ΑΕΚ του Champions League.