Η «πληγή» της παραγωγικότητας και το παράδοξο της επιθετικής αφλογιστίας

Στη λίστα με τα ζητήματα που χρήζουν άμεσης βελτίωσης και προβληματίζουν έντονα το προπονητικό επιτελείο, η επιθετική δυστοκία βρίσκεται αναμφίβολα στην κορυφή. Η εικόνα που παρουσιάζει η ομάδα στο μεσοεπιθετικό κομμάτι αποτελεί ίσως το πιο ακανθώδες σημείο της μέχρι τώρα αγωνιστικής της παρουσίας, δημιουργώντας έναν έντονο πονοκέφαλο όσον αφορά τη μετουσίωση των ευκαιριών σε αποτελέσματα. Κάτι που συνιστά και μια παραδοξότητα, αν σκεφτεί κανείς ότι στο ρόστερ υπάρχουν πέντε επιθετικοί (Μορόν, Καντεβέρε, Μιρ, Κουαμέ και Αλφαρέλα).

Οι αριθμοί αποτυπώνουν ξεκάθαρα το μέγεθος του προβλήματος. Ο απολογισμός των μόλις πέντε τερμάτων στο πλαίσιο των πρώτων πέντε αγωνιστικών συναντήσεων συνιστά μια ιδιαίτερα φτωχή συγκομιδή. Το στοιχείο που καθιστά την κατάσταση ακόμα πιο ανησυχητική είναι το γεγονός πως σε τρία από αυτά τα παιχνίδια η ομάδα απέτυχε εντελώς να βρει τον δρόμο προς τα αντίπαλα δίχτυα, μένοντας στο μηδέν (τέσσερα αν συνυπολογιστεί και το ματς Κυπέλλου με τη Μαρκό που ο Άρης επικράτησε χάρη σε ένα αυτογκόλ).

Το παράδοξο της επιθετικής αφλογιστίας 

Το παράδοξο της υπόθεσης έγκειται στο ότι ο Άρης δεν στερείται παρουσίας στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου. Αντιθέτως, καταλαμβάνει την 4η θέση στη σχετική λίστα της κατηγορίας με 77 συνολικές προσπάθειες για γκολ, κάτι που θεωρητικά υποδηλώνει μια δραστήρια ομάδα με επαρκή δημιουργικότητα. Ωστόσο, η πραγματικότητα στον αγωνιστικό χώρο αποδομεί αυτή τη θεωρία. Η παραγωγικότητα της ομάδας δεν διακρίνεται από σταθερότητα ή ισορροπία, αλλά εμφανίζει έντονες αυξομειώσεις από παιχνίδι σε παιχνίδι, αφήνοντας την ομάδα χωρίς επιθετικό αντίκρισμα στα κρίσιμα σημείο.

Η πλέον αποκαλυπτική —και ταυτόχρονα προβληματική— παράμετρος εστράφη στην αναλογία τελικών ενεργειών και τερμάτων. Με 77 εκτελέσεις και μόλις 5 γκολ στο ενεργητικό του, ο Άρης χρειάζεται το εξαιρετικά υψηλό νούμερο των 15,4 τελικών προσπαθειών προκειμένου να πανηγυρίσει ένα τέρμα. Αυτή η στατιστική απεικόνιση δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης: κατατάσσει την ομάδα στις πλέον αναποτελεσματικές και «άστοχες» συνθέσεις του πρωταθλήματος στο ξεκίνημα της σεζόν και υποχρεώνει την τεχνική ηγεσία να βρει τη λύση, αν η ομάδα θέλει να διεκδικήσει τους στόχους της.