Η Βίκινγκ επιστρέφει στο Champions League έπειτα από 34 χρόνια και ετοιμάζεται για την ιστορική της πρεμιέρα απέναντι στη Στουτγκάρδη.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Η Βίκινγκ θα αγωνιστεί στο Champions League για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια εναντίον της Στουτγάρδης το απόγευμα της Τετάρτης (9/9, 19:45). Αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για να παρακολουθήσει κανείς την αναμέτρηση είναι το γεγονός ότι ο νορβηγική ομάδα έχει στον πάγκο της δύο προπονητές!
Ο Μόρτεν Γένσεν και ο Μπγιάρτε Άαρσχαϊμ προπονούν την ομάδα επί ίσοις όροις και αναφέρονται και οι δύο σε επίσημα ρεπορτάζ αγώνων. Πώς γίνεται αυτό; Το 2017, η Βίκινγκ έφτασε στα τάρταρα. Τερμάτισε τελευταία στην Eliteserien της Νορβηγίας και υποβιβάστηκε στη δεύτερη κατηγορία, κάτι που δεν είχε συμβεί εδώ και 30 χρόνια.
Αυτό επιδεινώθηκε από προβλήματα χρηματοδότησης. Την τελευταία στιγμή βρέθηκαν ντόπιοι επενδυτές, αλλά ο σύλλογος έπρεπε να αλλάξει τη στρατηγική του για αυτούς, αντί για έναν πλούσιο σύλλογο γεμάτο ξένους παίκτες, η Βίκινγκ σχεδίασε ένα έργο βασισμένο στην ανάπτυξη ακαδημιών.
Ο θρύλος της ομάδας, Μπγιάρνε Μπέρντσεν κλήθηκε για να σώσει την κατάσταση. Εργαζόταν για τη Βίκινγκ ως προπονητής και αθλητικός διευθυντής από τη δεκαετία του 1990. Οι Γένσεν και Άαρσχαϊμ ήταν μέλη του προπονητικού του επιτελείου. Ο Μπέρντσεν οδήγησε αμέσως την ομάδα πίσω στην κορυφαία κατηγορία και μάλιστα κατέκτησε το Κύπελλο Νορβηγίας το 2019. Απροσδόκητα, απολύθηκε ένα χρόνο αργότερα επειδή η ιεραρχία ήθελε να δοκιμάσει κάτι νέο. Δεν υπήρχαν σαφείς υποψήφιοι για να τον αντικαταστήσουν, οπότε η ομάδα στράφηκε στους βοηθούς του Μπέρντσεν.
Σε εκείνο το σημείο, ο Γένσεν και ο Άαρσχαϊμ σκεφτόντουσαν να συνεργαστούν. Μάλιστα, πήγαν για δύο ημέρες σε ένα εξοχικό σπίτι για να συζητήσουν τις απόψεις τους για το ποδόσφαιρο της Βίκινγκ. Τελικά, πείστηκαν ότι σκέφτονταν το ίδιο και αποφάσισαν να διοικήσουν από κοινού. Ο διευθύνων σύμβουλος της Βίκινγκ, Έρικ Μπιόρνε, είχε αναφέρει σε παλαιότερες δηλώσεις του: «Απλώς ήρθαν μαζί στη συνέντευξη. Ήταν δική τους ιδέα».
Το διπλό μοντέλο λειτούργησε. Εκτός από την 11η θέση το 2022, η Βίκινγκ συμμετείχε τακτικά στην κούρσα του τίτλου υπό τους νέους προπονητές. Πέρυσι, έγιναν πρωταθλητές για πρώτη φορά μετά από 34 χρόνια.
Ο επιθετικός της Βίκινγκ, Βέτον Μπερίσα εξήγησε πριν από πέντε χρόνια ότι οι προπονητές μοιράζονται τις αρμοδιότητές τους. Ο Γένσεν είναι υπεύθυνος για το επιθετικό παιχνίδι, ενώ ο Άαρσχαϊμ χειρίζεται την άμυνα. Ταυτόχρονα, οι προπονητές εξακολουθούν να προσπαθούν να λαμβάνουν αποφάσεις από κοινού.
«Φυσικά, κάνουμε συζητήσεις για το στυλ παιχνιδιού και την επιλογή της ομάδας», παραδέχτηκε ο Άαρσχαϊμ. «Αλλά ποτέ δεν γίνεται διαφωνία. Αν θέλεις να πετύχεις κάτι στο ποδόσφαιρο, ακούς ανθρώπους που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση με εσένα και μοιράζονται την ίδια δίψα για επιτυχία».
Ο διευθύνων σύμβουλος Μπιόρνε είναι ευχαριστημένος με την επιλογή: «Πάντα αστειεύομαι ότι δεν θα συνιστούσα αυτό το μοντέλο προπονητικής σε κανέναν, αλλά ταυτόχρονα αποδείχθηκε η τέλεια επιλογή για εμάς. Έχουν διαφορετικούς χαρακτήρες αλλά το ίδιο όραμα για το ποδόσφαιρο. Γι' αυτό και αλληλοσυμπληρώνονται τόσο καλά».
Η απάντηση είναι πως ναι, ακόμα και στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Η πρώτη φορά ήταν το 1998 στη Λίβερπουλ. Ο Ρόι Έβανς εργαζόταν στον σύλλογο για σχεδόν 25 χρόνια, αλλά αφότου ανέλαβε τα καθήκοντά του προπονητή το 1994, δεν κέρδισε ποτέ την Premier League. Η ιεραρχία έφερε τον Ζεράρ Ουγιέ, αλλά ταυτόχρονα προσπάθησε να διατηρήσει τον θρύλο του συλλόγου Έβανς. Η εξουσία του Ουγιέ δεν του επέτρεπε να εργάζεται ως βοηθός, ενώ ένας ρόλος αθλητικού διευθυντή δεν θα του επέτρεπε να συνεργάζεται καθημερινά με τους παίκτες, οπότε και οι δύο έγιναν προπονητές.
Το πείραμα απέτυχε. Έβλεπαν το ποδόσφαιρο της ομάδας διαφορετικά και δεν μπορούσαν να μοιράσουν τις καθημερινές υποχρεώσεις. Σε 18 αγώνες με την κοινή συμφωνία, η Λίβερπουλ κέρδισε μόνο επτά και ο Έβανς παραιτήθηκε μερικούς μήνες αργότερα.
Το ίδιο... πείραμα επιχείρησε η Σουηδία στο Μουντιάλ. Από το 1998, ο Τόμι Σόντερμπεργκ και ο Λαρς Λάγκερμπακ εργάζονταν ως προπονητές και βοηθοί. Τα πήγαιναν καλά, οπότε συμφώνησαν να γίνουν από κοινού προπονητές. Η Σουηδία τερμάτισε τελευταία στον όμιλό της στο Euro 2000, αλλά στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 τερμάτισε πρώτη σε έναν όμιλο που περιλάμβανε την Αγγλία, την Αργεντινή και τη Νιγηρία, πριν χάσει οδυνηρά από τη Σενεγάλη με ένα χρυσό γκολ στη φάση των «16».
Πριν από το επόμενο Euro, ο Σόντερμπεργκ ανακοίνωσε ότι θα αποχωρούσε μετά το τουρνουά. Τελικά ανέλαβε την ομάδα νέων, ενώ ο Λάγκερμπακ έγινε βοηθός του επόμενου προπονητή. Και τελευταίο πιο πρόσφατο παράδειγμα, πριν τη Βίκινγκ, ήταν η εθνική ομάδα Ισλανδίας την περίοδο 2013-2016. Εδώ, υπήρχε ένα σαφές σχέδιο διαδοχής. Ο Λάγκερμπακ συμμετείχε ξανά, αλλά σε διαφορετικό ρόλο. Ως προπονητής, πρότεινε την προαγωγή του βοηθού Χάιμιρ Χάλγκριμσον. Ο Λάγκερμπακ δεν σχεδίαζε να παραμείνει στην Ισλανδία για πολύ, επομένως ήθελε η εθνική ομάδα να διαχειριστεί ομαλά την αλλαγή στη διοίκηση.
Η συνεργασία ήταν εξαιρετικά επιτυχημένη. Αρχικά, η Ισλανδία έφτασε στα playoffs των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 και στη συνέχεια έλαμψε στο Euro 2016 φτάνοντας στα προημιτελικά και νικώντας την Αγγλία. Μετά την αποχώρηση του Λάγκερμπεκ, τίποτα δεν χάλασε, ο Χάλγκριμσον οδήγησε την εθνική ομάδα στο πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο στην ιστορία της.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
