Ο Δημήτρης Ιτούδης στο Athletiko: «Έχω σεβασμό στα Final 4, αλλά...»
Ο Δημήτρης Ιτούδης παραχώρησε μία σπάνια συνέντευξη στο Athletiko και μιλάει για τη θητεία του στην Χάποελ, για την πίεση, αλλά και για ότι απασχολεί το ευρωπαϊκό μπάσκετ.
To Athletiko.gr συνεχίζει να αναδεικνύει τις μεγάλες προσωπικότητες του ελληνικού και ευρωπαϊκού αθλητισμού και συνομίλησε με τον σπουδαίο προπονητή της Χάποελ Τελ Αβίβ Δημήτρη Ιτούδη.
Στο περιθώριο της αποστολής στη Σόφια για το παιχνίδι του Ολυμπιακού με την Χάποελ για τη Euroleague ο πολυνίκης Έλληνας προπονητής και εκ των κορυφαίων την τελευταία δεκαετία στο ευρωπαϊκό μπάσκετ τέθηκε στη διάθεσή μας σε μία εφ' όλης της ύλης συζήτηση.
Η θητεία στη Χάποελ Τελ Αβίβ και οι δυσκολίες των όσων βίωσε με τις αλλαγές έδρας, η συνεργασία με τους σταρ της ομάδας Μίτσιτς, Τζόουνς και Μπράιαντ, αλλά και η υπόθεση Χέις-Ντέιβις ο οποίος κατέληξε στον Παναθηναϊκό.
Το φορμάτ της Euroleague και οι εξελίξεις γύρω από αυτήν, ο ρόλος του Προέδρου των Προπονητών της διοργάνωσης και η συνήθεια της πίεσης για επιτυχίες.
Ο Σύνδεσμος Προπονητών της Euroleague και η κουβέντα για το Final-4
Το πρώτο σκέλος της κουβέντας μας με τον Δημήτρη Ιτούδη αφορούσε το ρόλο του, τις ευθύνες και τα όσα έχει πετύχει ο Σύνδεσμος Προπονητών της Euroleague, αλλά και ο ίδιος ως Πρόεδρος του οποίου ολοκληρώνεται η θητεία του.
Ακόμα η κουβέντα για το φορμάτ της διοργάνωσης, η διαχρονική του άποψη για τα Final-4 και η ελκυστική προοπτική των playoffs.
Καλησπέρα κόουτς. Καλώς ήρθατε στο Athletiko.
Ευχαριστούμε για την τιμή. Είναι χαρά μεγάλη που σας έχουμε μαζί μας.
Θα ξεκινήσουμε λίγο από το κομμάτι της EuroLeague και για την ακρίβεια θέλω να ξεκινήσουμε από το κομμάτι και της Ένωσης των Προπονητών γιατί θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό που τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί αυτή η συνθήκη στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και είναι πολύ σημαντικό επειδή κατέχεται μια πάρα πολύ σημαντική θέση.
Θέλω να μου πείτε πώς είναι η εξέλιξη αυτού του οργανισμού από την ημέρα που ιδρύθηκε μέχρι και σήμερα και τι έχει κερδίσει ο προπονητής της EuroLeague και συνολικά ο ευρωπαίος προπονητής από αυτό.
«Καταρχήν ευχαριστώ που ανοίγουμε το θέμα από την EHCB, από το Σύνδεσμο των Προπονητών της Euroleague, με τιμούν οι προπονητές που με εκλέξανε πρόεδρο. Ουσιαστικά είναι φέτος η τελευταία μου χρονιά της τετραετίας.
Ελπίζω και ο επόμενος μετά να συνεχίσει αυτή την εξέλιξη, όπως είπατε, έχει μόνο εξέλιξη ο Σύνδεσμος. Καταρχήν αριθμεί περισσότερα μέλη. Οικονομικά πλέον είναι σε ένα πολύ καλό επίπεδο στο να μπορεί να διαχειρίζεται από μόνος του γιατί ο σύνδεσμος είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα οπότε να φέρει καινούργιο προσωπικό, να μπορεί να καλύψει ανάγκες άλλων προπονητών οι οποίοι δεν εργάζονται την δεδομένη χρονική στιγμή ή να διοργανώσει κάτι το οποίο κάνει πολλά σεμινάρια, το ετήσιό μας σεμινάριο θα γίνει και φέτος πάλι στην Αθήνα και με την ευκαιρία μέσω της συνέντευξής σας να κάνουμε μια πρόσκληση στους Έλληνες προπονητές αλλά και στους προπονητές ανά τον κόσμο.
Ήδη τα σεμινάρια μας έχουν ανταπόκριση από πάνω από 57 με 60 χώρες, δηλαδή έρχονται προπονητές από αρκετές χώρες του κόσμου. Αυτές είναι μερικές από τις εξελίξεις που έχουμε. Καταρχήν έχουμε φωνή. Ως προπονητές και διαχειριστές των παικτών αλλά και των συλλόγων που είναι στο ecosystem της Euroleague θεωρούμε και είμαστε σύμφωνοι σε αυτό, ότι θέλουμε να έχουμε λόγο σε αυτά τα γεγονότα. Γιατί ο προπονητής ξέρει πολύ καλά, καλύτερα από τον καθένα, και για το καλεντάρι και για τον τρόπο διεξαγωγής των προπονήσεων, των ταξιδιών και ούτω καθεξής.
Τι συμβαίνει σε μια ομάδα σε όλα. Είμαστε ήδη σε ένα πολύ καλό δρόμο και το γεγονός ότι έχουν καθυστερήσει έχει να κάνει και με τις αλλαγές που γίνονται στην Euroleague στη θέση του CEO για να κάνουμε το bargaining agreement, να έχουμε μια κοινή εργασιακή συμφωνία όπως οι παίκτες οι οποίοι επίσης προηγήθηκαν αλλά λοιπόν μπορούμε να πατήσουμε πάνω σε αυτό και πάνω για παράδειγμα στο blueprint για να φτιάξουμε και το δικό μας, ήδη όμως το έχουμε δώσει και είμαστε σε μια πορεία περί αυτού.
Θέλουμε να έχουμε μια κάρτα προπονητή η οποία θα εκδοθεί και θεωρώ ότι είμαστε σε μια διαδικασία συζήτησης περί αυτού γιατί έχει να κάνει με τα ανθρώπινα δικαιώματα και με κάποιες άλλες παραμέτρους που βρίσκονται τώρα μπροστά μας το 2026.
Οι προπονητές πλέον κατορθώσαμε να έχουμε μέσα στο περιβάλλον της Euroleague, για οτιδήποτε γίνεται, για οποιοδήποτε διαφωνία να λύνεται μέσα στο περιβάλλον της Euroleague, αν δεν λυθεί εκεί, μετά πάει σε ένα δευτεροβάθμιο όργανο, έχουμε υπεραμυνθεί των συμβολαίων που οι προπονητές υπογράφουν να τηρούνται στο έπακρο, δηλαδή προπονητές οι οποίοι προσλήφθηκαν και απολύθηκαν στην διάρκεια της σεζόν να έχουν τη δυνατότητα να πάρουν τα χρήματά τους στην ώρα τους.
Διαφορετικά το κλαμπ εάν δεν τηρήσει τις υποσχέσεις που έχει υπογράψει δεν θα μπορεί να κάνει μεταγραφές, δεν θα μπορεί να πάρει άλλο προπονητή και ούτω καθεξής. Υπάρχουν διάφορα στάνταρ. Έχουμε ανοίξει τις πόρτες μας και στους assistant coach αλλά και στο EuroCup.
Είμαστε στην διαδικασία με το assembly που θα κάνουμε το καλοκαίρι, δοθείς ευκαιρία στους σεμιναρίου, να ανοίξουμε τις πόρτες μας και στους άλλους προπονητές. Ήδη έχουμε ανοίξει τις πόρτες μας, ο Ντάρκο Ραγιάκοβιτς να είναι ένας εξ αυτών, δηλαδή είναι ΝBA προπονητής που είναι μέλος της EHCB. Αρκετοί πρώην παίκτες με τους οποίους είχα την τιμή να συνεργαστώ είναι στο κομμάτι της διδασκαλίας και στο 6th generation of coaches assembly, έχουμε μια συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου.
Θέλουμε να ευρύνουμε αυτή τη συνεργασία και με κάποιο πανεπιστήμιο της Κίνας και ίσως της Θεσσαλονίκης ή κάποιο άλλο πανεπιστήμιο στον ελληνικό χώρο που είναι της φυσικής αγωγής, δηλαδή της γυμναστικής ακαδημίας.
Ήδη, όπως λέω, έχουμε μια τριετή, αν δεν κάνω λάθος, τετραετή συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου, όπου από εκεί φοιτούν οι γενιές των προπονητών. Αυτό είναι ένα κομμάτι προπονητικής, είναι εξωτερική συνεργασία με το Πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου.
Και μπορώ να πω και άλλα πολλά τα οποία έχουμε στο πρόγραμμα, τα οποία μπορεί να μην προλάβω εγώ να υλοποιήσω, αλλά ελπίζω ο επόμενος να συνεχίσει από εκεί που είμαι σίγουρος γιατί όλοι μας θα βοηθούμε, άσχετα με το ρόλο και πριν όταν ήταν ο Ζέλικο πρόεδρος ήμουν ενεργός και βοηθούσα προς την κατεύθυνση αυτή των ιδεών. Μία εκ των ιδεών που μετουσιώθηκε σε πράξη ήταν το play-in. Το play-in ήταν μια ιδέα δική μας.»
Επειδή ζούμε μεγάλες αλλαγές στο ευρωπαϊκό μπάσκετ με ό,τι γίνεται με το NBA Europe, με την Euroleague , η θέση του προπονητή, ο σύνδεσμος, μπορεί να έχει έναν αποφασιστικό ρόλο;
Επειδή είστε άνθρωποι με ισχυρές προσωπικότητες και με σκέψεις για να προχωρήσει και το μπάσκετ μπροστά στην Ευρώπη, μπορεί να καταθέσουν μια άποψη και αυτή να περάσει πέρα από το play-in γενικότερα για το πώς θα διαμορφωθεί το φορμάτ, όλα αυτά;
«Επιβάλλεται να ερωτηθούν αυτό και είπα, επιβάλλεται. Τώρα αν θα ρωτηθούμε ή όχι δεν μπορώ να είμαι στη θέση να το γνωρίζω, νομίζω ότι θα ρωτηθούμε. Είμαστε ήδη σε διάφορα πάνελ μέσω του εκπροσώπου μας, του Γενικού Διευθυντή που έχουμε, του Γκόραν Σάσιτς, ο οποίος έχει πολύ περισσότερο εμπλοκή σε αυτή τη δουλειά.
Ενημερώνουμε και εγώ και ο Γιάννης Σφαιρόπουλος που είναι αντιπρόεδρος. Είμαστε σε συνεχή επικοινωνία με την Euroleague και με τον Ντέγιαν αλλά και με τον Τσούς. Για οποιασδήποτε αλλαγές θα θέλουμε να ενημερωνόμαστε και να δώσουμε κι εμείς την άποψή μας, την ιδέα μας. Το πώς εμείς αντιλαμβανόμαστε να γίνει το μπάσκετ.
Ήδη μιλάμε για το πόσες ομάδες μπορεί να συμμετέχουν στα επόμενα πρωταθλήματα, το φορμάτ. Η δική μου προσωπική άποψη είναι ότι θα πρέπει σιγά σιγά να αρχίσουμε να συζητάμε για playoffs και Final-4.»
Το προτείνετε χρόνια αυτό.
«Προφανώς. Μπάσκετ ίσων playoffs. Ούτως ή άλλως μπαίνουμε σε playoff. Είμαστε three dimensional league. Δηλαδή ξεκινάμε με Robin Round, πάμε σε playoff και μετά γυρνάμε σε Final-4. Δηλαδή είναι λίγο τρελό, αλλά οκ. Ας μείνουμε σε αυτά τα οποία λέω ότι έχουμε προτάσεις. Έχω μεγάλο respect, σεβασμό στο Final-4, άλλωστε πήγα σε 14 από αυτά, από τα 7 ήμουν από την πλευρά των νικητών, οπότε προφανώς σέβομαι την διαδικασία αυτή, αλλά θεωρώ ότι έχουμε περιθώριο εξέλιξης.»
Απλά πάνω στο Final-4, μια ερώτηση, δεν θεωρείτε ότι σε μια σειρά playoffs δεν θα υπάρχει το κομμάτι της έκπληξης. Γιατί είναι πιο εύκολο μια ομάδα η οποία είναι.
«Τι είναι το εύκολο; Πώς εσείς το λέτε ότι είναι εύκολο; Υπήρξατε προπονητής ή παίkτης. Άρα λοιπόν τότε πώς λέτε ότι είναι εύκολο; Τι είναι εύκολο;»
Όχι, δεν εννοώ ότι είναι εύκολο.
«Μα είπατε ότι είναι πιο εύκολο. Ναι. Και σας ρωτάω, τι είναι πιο εύκολο; Δηλαδή η Παρτιζάν, όταν πήγε και ήταν μπροστά με 0-2 στη σειρά με τη Ρεάλ Μαδρίτης και έγινε όλη εκείνη η σύρραξη. Δεν ήταν έκπληξη; Ήταν τρομερή έκπληξη απλά. Εμάς όταν στην ΤΣΣΚΑ ήρθε η Μπασκόνια και μας ισοφάρισε τη σειρά στο 1-1. Και έπρεπε να πάμε εκεί να κερδίσουμε.»
Κερδίσατε δύο παιχνίδια ναι.
«Ωραία. Όταν η Σιένα ισοφάρiσε τον Παναθηναϊκό, όταν η Μακάμπι πέρασε μπροστά με 2-1 και με μειονέκτημα έδρας το 2012 με τον Παναθηναϊκό και πήγε σειρά στο 5ο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ, τι θα πει είναι εύκολο; Σας λέω παραδείγματα. Μιλάμε με παραδείγματα.»
Θέλω να πω ότι είναι πιο πιθανό να γίνει μια έκπληξη στο Final-4 σε ένα παιχνίδι, από ότι σε μια σειρά.
«Άρα, λοιπόν, θέλετε να πείτε ότι είστε υποστηρικτής ή κάνετε το συνήγορο του διαβόλου ότι η Euroleague θα πρέπει να είναι η Λίγκα των underdogs; Δηλαδή για ποιο λόγο τότε να επενδύει κάποιος;»
Όχι δεν είμαι αυτής της άποψης.
«Άρα λοιπόν για ποιο λόγο να επενδύει κάποιος, δηλαδή να πάει να δίνει 38-40 παιχνίδια και στο ένα παιχνίδι μπορεί να χάσει. Άρα λοιπόν τι θα το κάνουμε; Θα το κάνουμε κύπελλο. Είμαστε three dimensional λίγκα. Robin Round να παίζουμε παιχνίδια για να έχουμε σπόνσορες, για να έχουμε κάλυψη τηλεοπτική, γιατί οι σπόνσορες θέλουν να είναι στην τηλεόραση περισσότερο.
Αλλά για ποιο λόγο να κάνουμε αυτό το μαραθώνιο; Για να πάμε στο "Sudden Death". Αν αυτό το θεωρείτε ότι είναι το μπάσκετ, εγώ διαφωνώ. Ναι, ξέρω ότι την κληρονομιά. Ναι θα τη σεβαστώ και το καταλαβαίνω. Διαφωνώ με παραδείγματα, όχι απλά για να διαφωνώ.
Και πρέπει να πάμε σε ένα άλλο στοιχείο σε αυτό των ιδιοκτητών. Εάν οι ιδιοκτήτες θεωρούν ότι η επένδυσή τους θα πρέπει να τερματίζεται σε ένα παιχνίδι, εντάξει τότε όσοι έχουν τα λεφτά θεωρούν ότι είναι αυτό, αλλά θεωρώ ότι θα πρέπει να συζητήσουμε με τους ιδιοκτήτες, λίγο περισσότερο.»
Το καταλαβαίνω, το καταλαβαίνω και το σέβομαι. Το λέτε χρόνια και εδώ και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό γενικότερα, στις συνεντεύξεις, όταν σας ρωτάνε.
Οι μεταγραφές της Χάποελ, ο Χέις-Ντέιβις και η κουβέντα για την πίεση
Στο δεύτερο κομμάτι της συζήτησης με τον κόουτς Ιτούδη η θητεία του στην Χάποελ έχει κυρίαρχο ρόλο.
Η κατάσταση με τις αλλαγές της έδρας, οι δυσκολίες στις κινήσεις το καλοκαίρι και το πρότζεκτ που του παρουσιάστηκε όταν ανέλαβε.
Η συνεργασία με την σπουδαία τριάδα γκαρντ των Βασίλιε Μίτσιτς, Κρις Τζόουνς και Ελάιζα Μπράιαντ, η υπόθεση πριν λίγους μήνες του Χέις-Ντέιβις και η πίεση που βίωσε και βιώνει ως προπονητής μεγάλων franchises του ευρωπαϊκού μπάσκετ.
Πάμε λίγο στο κομμάτι της Χάποελ. Γιατί θεωρώ ότι έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και η Χάποελ. Όλη η ιστορία από πέρσι που αναλάβατε και φέτος το καλοκαίρι ήταν έντονο καλοκαίρι. Πόσο δύσκολη ήταν αυτή η κατάσταση;
«Είναι πρόκληση. Έχουμε να λειτουργήσουμε με διαφορετικές προκλήσεις. Είμαστε εδώ με έναν συγκεκριμένο σκοπό. Η απόφαση μου να έρθω εδώ με έπεισε ο Όφερ Γιανάι για το project και μετά είχα την τιμή να γνωρίσω και τους άλλους τρεις συνιδιοκτήτες, είναι τέσσερις συνιδιοκτήτες, και τον Μίκι Μάλκα και τον Γκίλι Ρανάν και τον Άλαν. Με πείσανε για το project.
Θεωρώ ότι είμαστε σε μια καλή πορεία στο να δημιουργηθεί θα έλεγα, κάποια standards στον ευρωπαϊκό χώρο, να πείσει και με τις εμφανίσεις της, και με το structure, και με τη δομή της, ότι χτίζει κάτι το οποίο θέλει να μείνει εδώ για πολλά χρόνια. Οπότε είμαι υπερήφανος που εγώ και οι συνεργάτες μου προσπαθούμε να δουλέψουμε προς αυτή την κατεύθυνση και εγώ φέρνοντας τις εμπειρίες που έχω από άλλες ομάδες, να δημιουργήσουμε κάτι το οποίο είναι όμορφο και ελκυστικό.
Συναντήσατε προβλήματα, εννοώ από την πλευρά των παικτών, αμφιβολίες, ότι όλη αυτή η μετακόμιση τι θα γίνει και σε τελευταίο στάδιο τώρα που έγινε και μεγάλη αλλαγή οριστική, ότι αφήσατε το Τελ Αβίβ οριστικά και ήρθατε στη Σόφια, το κλίμα δηλαδή, οι παίκτες. Κοίταξε, εμείς ξεκινήσαμε το καλοκαίρι γνωρίζοντας ότι δεν θα δώσουμε τα πρώτα παιχνίδια στο Τελ Αβίβ, δεν ξέραμε πότε θα τελειώσει ο διαπληκτισμός, η σύρραξη, ο πόλεμος όπως θέλετε να το πείτε.
Οπότε ξεκινήσαμε την προετοιμασία μας στη Σόφια. Εδώ είχαμε τα διαμερισματά μας, οι οικογένειες ξεκίνησαν εδώ. Έγινε η εκεχειρία, επιστρέψαμε με μεγάλη χαρά στο Τελ Αβίβ, γιατί εκεί είναι η φυσική μας έδρα και θεωρήσαμε ότι θα μείνουμε εκεί. Αλλά οι γεωπολιτικές αλλαγές είναι πολύ σημαντικές και απρόβλεπτες και ουσιαστικά δεν είναι στη δική μας σφαίρα και στη δυναμική στο να επηρεάσουμε. Εμείς κάνουμε αθλητισμό. Προφανώς εγώ είμαι εναντίον οποιασδήποτε πράξης βίας αλλά επαναλαμβάνω ότι ο αθλητισμός πρέπει να ενώνει τον κόσμο, δεν τον διαχωρίζει.
Είχαμε ένα δύσκολο πρόγραμμα το οποίο και το φέραμε εις πέρας από τη διοίκηση.»
Πως βιώσατε αυτές τις στιγμές τώρα τελευταία που γυρίσατε στη Σόφια;
«Κάναμε evacuation από το Τελ Αβίβ ουσιαστικά την επομένη των βομβαρδισμών. Μέσω Αιγύπτου, Αθήνας. Μια πολύ μεγάλη περιπέτεια ήταν όλο αυτό. Γιατί φύγαμε από το Τελ Αβίβ για πέντε ή έξι ώρες οδικός με δύο λεωφορεία, με όλες τις οικογένειες, παιδιά. Είναι αυτό. Και αυτό αν θέλετε μας ένωσε περισσότερο και μας πείσμωσε περισσότερο.
Μπήκαμε στη διαδικασία να κάνουμε μία μίνι προετοιμασία στην ήδη υπάρχουσα κατάσταση και η σεζόν έτρεχε. Προσπαθήσαμε να διαχειριστούμε τον χρόνο μας, να τον φέρουμε προς όφελός μας διότι δεν παίζαμε στο τοπικό πρωτάθλημα.
Αυτό έχει και μία μετάφραση και άλλη μετάφραση, δηλαδή μένεις λίγο εκτός αλλά ξεκουράζεσαι περισσότερο, δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις όλους τους παίκτες όπως θέλεις στο rotation. Δουλέψαμε αρκετά και νομίζω ότι καλό μας έκανε γενικότερα στο να βρεθούμε περισσότερες ώρες μαζί γιατί είμαστε μια καινούργια ομάδα. Μπορεί να έχουμε παίκτες που έχουν εμπειρία μεμονωμένα από την Euroleague αλλά και από μεγάλα πρωταθλήματα αλλά δεν πάει για να γίνει αυτό σύνολο να περάσει από διάφορα στάδια. Αλλά ήταν challenging όλο αυτό. Οι οικογένειες οι οποίες θα μείνουμε εδώ, θα μείνουμε εκεί. Τα πράγματα, κουβαλήστε τα από εδώ, τώρα αρκετά έχουν μείνει στο Τελ Αβίβ. Κάποιες εξ αυτών σύζυγοι των παικτών φύγανε στα Αμερική.
Αλλά είμαστε επαγγελματίες όπως είπα και προσπαθούμε να δούμε το καλό της ομάδας, πώς μπορούμε να φέρουμε αποτελέσματα και ταυτόχρονα να παίζουμε και καλό μπάσκετ. Νομίζω ότι αυτό είναι και το πιο σημαντικό όλο αυτό το οικογενειακό κλίμα.»
Θέλω να μου πείτε το καλοκαίρι πόσο δύσκολο ήταν να υπογράψετε παίκτες σαν τον Βασίλιε Μίτσιτς, τον Ελάιζα Μπράιαντ και τον Κρις Τζόουνς, οι οποίοι έχουν το μεγάλο στάτους που έχουν στο ευρωπαϊκό μπάσκετ;
«Αυτή η συνθήκη που λέμε για τη Χάποελ και γενικότερα για τις ισραηλινές ομάδες κινηθήκαμε πάρα πολύ γρήγορα. Η αρωγή που έχω από τους επενδυτές και τους ιδιοκτήτες και η σταθερότητα οικονομική είναι ένα μεγάλο όπλο.
Ταυτόχρονα συζήτησα με όλους αυτούς τους παίκτες οι οποίοι ήταν μέσα στο πρόγραμμα για να τους κάνουμε recruit ότι δεν θα είμαστε λόγω των συνθήκων να φύγει από το μυαλό τους ότι η ασφάλειά τους και η ασφάλεια των οικογενειών είναι το πρώτο πράγμα που θέλει η ομάδα. Μόνο εφόσον υπάρξει εκεχειρία θα είμαστε στο Τελ Αβίβ το οποίο είναι η φυσική μας έδρα, εκεί θέλουμε να παίζουμε. Όμως συζητήσαμε αρκετά τη δομή της ομάδας, του τι θέλει, τις απαιτήσεις που έχει, ήταν όλοι πολύ θετικοί σε αυτό και αυτοί που ήταν θετικοί είναι εδώ μαζί μας τώρα αυτή τη στιγμή.
Δεν ήταν εύκολο, αλλά θεωρώ και η δική μου παρουσία και η γνώμη, η γνωριμία με μερικούς αρκετούς εξ αυτών, είτε γιατί ήμασταν αντίπαλοι, είτε γιατί έχουμε βρεθεί πολλές φορές στον χώρο της Euroleague, έπαιξε και αυτό τον ρόλο του.»
Επειδή μιλήσατε για την παρουσία σας θεωρώ και το ξέρετε από πρώτο χέρι ότι έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στο να συζητήσετε μεσούσης της σεζόν με ένα σταρ της αξίας του Χέιζ-Ντέιβις.
Τελικά επειδή πολύς κόσμος ρωτάει, όχι μόνο φίλοι του Παναθηναϊκού και γενικότερα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ έγινε μεγάλη συζήτηση νομίζω την οποία και παρακολουθήσατε. Τι έγινε τελικά με τον Χέιζ-Ντέιβις;
«Κοίτα, η σχέση μου με τον Νάιτζελ δεν έχει να κάνει μόνο με το επαγγελματικό κομμάτι. Εγώ με τον Νάιτζελ μιλάω από τότε που τον κάναμε recruit που ήταν στα κάτω του ας πούμε φεύγοντας από την Μπαρτσελόνα.
Θεωρώ ότι και η ομάδα στη Φενέρ και όλοι οι συνεργάτες τον βοηθήσανε και ο ίδιος βέβαια με τη δουλειά που κάνει να ανέλθει στο επίπεδο και στην συνείδηση όλων. Είμαι χαρούμενος για αυτόν. Προφανώς και είχαμε ανοιχτή συζήτηση. Σε ένα ελεύθερο μάρκετ ο παίκτης έπρεπε να αποφασίσει ποιες είναι οι καλύτερες συνθήκες για αυτόν.
Θεωρώ ότι επέλεξε το καλύτερο για αυτόν, ένα τεράστιο σύλλογο, τον Παναθηναϊκό προφανώς. Και από εκεί και έπειτα συνεχίζουμε και έχουμε επαφή. Μπορεί να είμαστε αντίπαλοι στο παρκέ για 40 λεπτά, αλλά έχουμε περάσει αρκετές στιγμές, οι οποίες μας ενώνουν και ως επαγγελματίες, αλλά και ως ανθρώπους. Είναι παράδειγμα προς μίμηση ο Νάιτζελ για αρκετούς αθλητές νεότερους.»
Και μια τελευταία ερώτηση. Έχετε εργαστεί σε σπουδαία κλαμπ όπως η ΤΣΣΚΑ, η Φενέρ, τώρα η Χάποελ. Πού είναι μεγαλύτερη πίεση;
«Η πίεση έχει να κάνει με το τι στόχους βάζεις εσύ για τον εαυτό σου και ποια είναι τα στάνταρ σου. Έχω ξεπεράσει αυτό το κομμάτι της πίεσης. Στη ζωή δεν σου δίνεται τίποτα εύκολο. Πρέπει να πας να το διεκδικήσεις και να το κερδίσεις.
Θεωρώ ότι κερδίζεις και όταν χάνεις. Και καταρχήν η εμπειρία δεν αγοράζεται, κερδίζεται. Και όταν το λέω αυτό το εννοώ. Δεν πας στο σούπερ μάρκετ να σου δώσουν πέντε κιλά εμπειρίας. Πρέπει να ζήσεις καταστάσεις για να μάθεις από αυτές. Η πίεση είναι δεδομένη από τη στιγμή που όλοι θέλουν να κερδίζουν εκεί έξω.
Το θέμα είναι να δούμε στην πορεία ποια είναι η εξέλιξή μας και να συμβαδίζουν οι απόψεις της διοίκησης, των φιλάθλων και των παικτών που απαρτίζουν αυτήν την ομάδα. Θεωρώ ότι πάντα είναι σε ένα πλαίσιο λογικής, αλλά επαναλαμβάνω ότι η κριτική και η πίεση που βάζω εγώ στον εαυτό μου αλλά και στους συνεργάτες μου είναι πολύ υψηλότερη από ό,τι μπορεί να κάνει ένας δημοσιογράφος ή ένας εξωτερικός παράγοντας για μας.
Δεν μας αγγίζει αυτό το πράγμα. Εμείς ζούμε την καθημερινότητα και εμείς τη διαμορφώνουμε μαζί με τους παίκτες.»
*Ένα μικρό ευχαριστώ στον GM της Χάποελ Γιώργο Χήνα και στο συνάδερφο Θανάση Ασπρούλια για τη βοήθεια στην εξασφάλιση της συνέντευξης.