«Jimbo» η μεγάλη επιστροφή, σε λούπα

Είτε τον λατρεύεις για το πάθος του και για τους επικούς του αγώνες σε μεγάλες διοργανώσεις, είτε τον θεωρείς έναν attention-seeker «κλόουν». Μέση λύση δεν υπάρχει για το φαινόμενο που ονομάζεται Τζιανμάρκο Ταμπέρι.

Πέρα από τις εκκεντρικές εμφανίσεις με τις οποίες μας συνήθισε από μικρός στην... τρέλα του, ο Ιταλός πρωταθλητής βρέθηκε πολλές φορές απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και αγωνιστικά αδιέξοδα, όμως κάθε φορά κατάφερνε να εμφανίζεται ξανά στο κορυφαίο επίπεδο. Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του Μπέρμιγχαμ το έκανε για ακόμη μία φορά, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στο ύψος με 2.32μ.

Ο Ταμπέρι έφτασε στη διοργάνωση χωρίς να συγκαταλέγεται στα μεγάλα φαβορί. Η καλύτερη φετινή του επίδοση ήταν μόλις 2.23μ, τη στιγμή που αρκετοί από τους αντιπάλους του είχαν κινηθεί πάνω από τα 2.30μ. Στον τελικό, όμως, ο 34χρονος απέδειξε ξανά ότι οι μεγάλες διοργανώσεις αποτελούν το δικό του πεδίο.

Χρειάστηκε δεύτερες προσπάθειες στα 2.18μ και στα 2.30μ, όμως όταν ο πήχης ανέβηκε στα 2.32μ βρήκε το μεγάλο άλμα. Πέρασε το ύψος στη δεύτερη προσπάθεια και εξασφάλισε το τέταρτο ευρωπαϊκό χρυσό της καριέρας του μετά το 2016, το 2022 και το 2024. 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη HALFSHAVE (@gianmarcotamberi)

Ο τραυματισμός που άλλαξε τα πάντα

Η μεγαλύτερη επιστροφή του Ταμπέρι είχε αρχίσει δέκα χρόνια νωρίτερα. Τον Ιούλιο του 2016, λίγες εβδομάδες πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο, ο Ιταλός βρισκόταν στην καλύτερη κατάσταση της καριέρας του. Στο Diamond League του Μονακό πέρασε τα 2.39μ, σημειώνοντας εθνικό ρεκόρ, και στη συνέχεια επιχείρησε στα 2.41μ.

Σε εκείνη την προσπάθεια τραυματίστηκε σοβαρά στον αριστερό αστράγαλο. Η ζημιά στους συνδέσμους ήταν τέτοια που χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση και έχασε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, στους οποίους θα πήγαινε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές του χρυσού.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη HALFSHAVE (@gianmarcotamberi)

Η επιστροφή του δεν ήταν άμεση. Χρειάστηκε χρόνια για να ξαναβρεί το επίπεδο που είχε πριν από τον τραυματισμό. Το 2019 όμως έγινε πρωταθλητής Ευρώπης κλειστού, όμως η πραγματική δικαίωση ήρθε στο Τόκιο το 2021, όταν πέρασε τα 2.37μ και μοιράστηκε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο με τον Μουτάζ Εσά Μπαρσίμ, σε μία μοναδική viral στιγμή. Ο Ταμπέρι είχε μαζί του τότε ακόμη και τον γύψο από τον τραυματισμό του 2016, πάνω στον οποίο είχε γράψει «Road to Tokyo».

Sometimes, the greatest Olympic moments are about more than winning. ✨

On this day at Tokyo 2020, Mutaz Essa Barshim and Gianmarco Tamberi shared the men’s high jump gold in a moment the world will never forget. 🥇💫#Olympics #Athletics pic.twitter.com/T2PPMEVq3y

— The Olympic Games™ (@Olympics) August 1, 2026

Το γλυκόπικρο 2024 και ο αχίλλειος

Η επόμενη μεγάλη δοκιμασία ήρθε το 2024. Αφού είχε κατακτήσει τον ευρωπαϊκό τίτλο στη Ρώμη έχοντας δείξει ότι είναι σε τρομερή κατάσταση, αντιμετώπισε πρόβλημα στον μηρό και στη συνέχεια σοβαρό επεισόδιο κολικού νεφρού λίγο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, το οποίο τον έστειλε στο νοσοκομείο. Αγωνίστηκε τελικά στον Ολυμπιακό τελικό, αλλά έμεινε μακριά από τις δυνατότητές του.

Τα προβλήματα συνεχίστηκαν και το 2025, όταν ένας επίμονος τραυματισμός στον αχίλλειο τένοντα περιόρισε σε μεγάλο βαθμό την παρουσία του. Η σεζόν δεν εξελίχθηκε όπως περίμενε και ο Ταμπέρι χρειάστηκε να μείνει για μεγάλο διάστημα μακριά από τους αγώνες.

Το 2026 επέστρεψε χωρίς εντυπωσιακές επιδόσεις. Μέχρι το Ευρωπαϊκό είχε φτάσει μόνο στα 2.23μ και όλα έδειχναν ότι δύσκολα θα μπορούσε να διεκδικήσει ακόμη έναν τίτλο.

Μέχρι να έρθει ο τελικός.

ο Ιταλός έφτασε στο χρυσό με φετινό ρεκόρ 2.32μ, αφήνοντας δεύτερο τον Ουκρανό Όλεχ Ντορόστσουκ με 2.30μ και τρίτο τον συμπατριώτη του Ματέο Σιόλι με 2.27μ. Το 2.32μ στο Μπέρμιγχαμ ήταν ακόμη μία υπενθύμιση ότι ο Ταμπέρι έχει χτίσει ολόκληρη την καριέρα του πάνω στην ικανότητά του να επιστρέφει κάτω από τις πιο δύσκολες συνθήκες και να βγαίνει νικητής. Για τους περισσότερους αθλητές η μεγάλη επιστροφή συμβαίνει μία φορά. Για τον Jimbo, πλέον, είναι σε επανάληψη.