Ο Τεντόγλου στο κλειστό κλαμπ των τεσσάρων τίτλων στο Ευρωπαϊκό - Ποιοι θρύλοι είναι μαζί του

Ο Μίλτος Τεντόγλου πρόσθεσε στο Μπέρμιγχαμ ακόμη ένα ξεχωριστό παράσημο σε μία καριέρα που έχει ήδη γράψει ιστορία.

Με την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο μήκος, ο Έλληνας πρωταθλητής μπήκε σε μία πολύ μικρή λίστα αθλητών και αθλητριών που έχουν καταφέρει να στεφθούν τουλάχιστον τέσσερις φορές πρωταθλητές Ευρώπης στο ίδιο ατομικό αγώνισμα.

Η αρχή για τον Τεντόγλου έγινε στο Βερολίνο το 2018, όταν σε ηλικία 20 ετών κατέκτησε τον πρώτο του ευρωπαϊκό τίτλο. Ακολούθησε το Μόναχο το 2022, η Ρώμη το 2024 και πλέον το Μπέρμιγχαμ το 2026, με τον Έλληνα πρωταθλητή να έχει μετατρέψει το μήκος των Ευρωπαϊκών Πρωταθλημάτων σε προσωπική του υπόθεση.

Η εκλεκτή παρέα των τεσσάρων τίτλων

Το επίτευγμα του Τεντόγλου αποκτά ακόμη μεγαλύτερη διάσταση αν εξεταστεί μέσα από ολόκληρη την ιστορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.

Στους άνδρες, ο Βρετανός Κόλιν Τζάκσον κατέκτησε τέσσερις διαδοχικούς τίτλους στα 110μ εμπόδια το 1990, το 1994, το 1998 και το 2002. Στις ίδιες τέσσερις διοργανώσεις ο επίσης Βρετανός Στιβ Μπάκλεϊ έκανε το «4 στα 4» στον ακοντισμό, ενώ ο Σοβιετικός Γιάνις Λούσις είχε προηγηθεί με τέσσερις ευρωπαϊκούς τίτλους στο ίδιο αγώνισμα το 1962, το 1966, το 1969 και το 1971.

Τέσσερα επίσημα χρυσά στα 3000μ στιπλ έχει και ο Γάλλος Μαχιεντίν Μεκισί-Μπεναμπάντ, το 2010, το 2012, το 2016 και το 2018. Η περίπτωση του Γάλλου, μάλιστα, είναι μοναδική. Το 2014 στη Ζυρίχη τερμάτισε πρώτος και θα μπορούσε να έχει φτάσει τους πέντε ευρωπαϊκούς τίτλους στο αγώνισμα. Λίγο πριν περάσει τη γραμμή του τερματισμού, όμως, έβγαλε τη φανέλα του, τιμωρήθηκε με αποκλεισμό και έχασε το χρυσό μετάλλιο, το οποίο πέρασε στον Γιοάν Κοβάλ. Έτσι, στην επίσημη καταμέτρηση παραμένει στους τέσσερις τίτλους.

Στο Μπέρμιγχαμ, μία μέρα πριν από τον Τεντόγλου, στο ίδιο κλαμπ μπήκε και ο Γιάκομπ Ίνγκεμπριγκτσεν. Ο Νορβηγός έφτασε τις τέσσερις νίκες στα 5000μ, μετά τα χρυσά του το 2018 στο Βερολίνο, το 2022 στο Μόναχο και το 2024 στη Ρώμη. Υπάρχουν άλλοι 

Ντρέξλερ, Τσίζοβα και Βλόνταρτσικ στις γυναίκες

Ανάλογα επιτεύγματα συναντώνται φυσικά και στις γυναίκες. Η Ναντέζντα Τσίζοβα κατάφερε να αναδειχθεί τέσσερις φορές πρωταθλήτρια Ευρώπης στη σφαιροβολία για τη Σοβιετική Ένωση (1966, 1969, 1971, 1974).

Τέσσερις τίτλους στο μήκος είχε κατακτήσει και μία από τις μεγαλύτερες μορφές του αγωνίσματος, η Χάικε Ντρέξλερ (1986, 1990, 1994, 1998). Η παρουσία της Γερμανίδας στη συγκεκριμένη λίστα δίνει ακόμη μεγαλύτερη σημασία στο επίτευγμα του Τεντόγλου, καθώς πλέον οι δύο τους μοιράζονται το ορόσημο των τεσσάρων ευρωπαϊκών τίτλων στο μήκος.

Στις τέσσερις κατακτήσεις στο ίδιο αγώνισμα βρίσκεται επίσης η Ανίτα Βλόνταρτσικ, με την Πολωνή παγκόσμια ρέκορντγούμαν της σφυροβολίας να έχει δημιουργήσει τη δική της περίοδο κυριαρχίας στην Ευρώπη μεταξύ 2012 και 2018.

Πάνω από όλους η Σάντρα Ελκάσεβιτς

Υπάρχει, ωστόσο, μία επίδοση που ξεχωρίζει ακόμη και μέσα σε αυτό το γκρουπ. Η Σάντρα Ελκάσεβιτς (πρώην Πέρκοβιτς) έχει κατακτήσει επτά διαδοχικούς ευρωπαϊκούς τίτλους στη δισκοβολία, από το 2010 μέχρι το 2024, δημιουργώντας μία από τις μεγαλύτερες «δυναστείες» που έχουν καταγραφεί ποτέ σε ατομικό αγώνισμα στην ιστορία του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Η Κροάτισσα αποτελεί έτσι το ύψιστο παράδειγμα διάρκειας και κυριαρχίας στον θεσμό.

Οι αθλητές και οι αθλήτριες με τουλάχιστον τέσσερα χρυσά στο ίδιο αγώνισμα

• Γιάνις Λούσις (ΕΣΣΔ) - ακοντισμός - 4
• Κόλιν Τζάκσον (Μ. Βρετανία) - 110μ εμπόδια - 4
• Στιβ Μπάκλεϊ (Μ. Βρετανία) - ακοντισμός - 4
• Μαχιεντίν Μεκισί-Μπεναμπάντ (Γαλλία) - 3000μ στιπλ - 4
• Γιάκομπ Ίνγκεμπριγκτσεν (Νορβηγία) - 5000μ - 4
• Μίλτος Τεντόγλου (Ελλάδα) - μήκος - 4
• Ναντέζντα Τσίζοβα (ΕΣΣΔ) - σφαιροβολία - 4
• Χάικε Ντρέξλερ (Γερμανία) - μήκος - 4
• Ανίτα Βλόνταρτσικ (Πολωνία) - σφυροβολία - 4
• Σάντρα Πέρκοβιτς (Κροατία) - δισκοβολία - 7

Γιατί δεν είναι απόλυτα συγκρίσιμες όλες οι εποχές

Οι αριθμοί χρειάζονται, πάντως, το απαραίτητο ιστορικό πλαίσιο, καθώς τα επιτεύγματα διαφορετικών γενεών δεν είναι απόλυτα συγκρίσιμα. Για μεγάλο μέρος της ιστορίας του θεσμού και μέχρι το 2010, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα διεξαγόταν ανά τέσσερα χρόνια. Από το 2012 και μετά καθιερώθηκε η διεξαγωγή του ανά δύο χρόνια, κάτι που σημαίνει ότι οι αθλητές της σύγχρονης εποχής έχουν περισσότερες ευκαιρίες μέσα στην ίδια αγωνιστική καριέρα να διεκδικήσουν ευρωπαϊκούς τίτλους.

Η διαφορά αποτυπώνεται χαρακτηριστικά στις περιπτώσεις του Τζάκσον και του Μπάκλεϊ. Αμφότεροι χρειάστηκε να διατηρηθούν στην κορυφή για μία περίοδο 12 ετών, από το 1990 μέχρι το 2002, προκειμένου να φτάσουν στα τέσσερα χρυσά.

Ο Τεντόγλου ολοκλήρωσε το δικό του «καρέ» μέσα σε οκτώ χρόνια, από το 2018 μέχρι το 2026. Αυτό φυσικά δεν μειώνει σε τίποτα το μέγεθος της δικής του κυριαρχίας, αλλά αποτελεί μία σημαντική παράμετρο όταν επιχειρείται σύγκριση ανάμεσα σε διαφορετικές εποχές.

Άλλωστε, τέσσερις τίτλοι σημαίνουν ότι ένας αθλητής πρέπει να παραμείνει για χρόνια στο κορυφαίο επίπεδο, να αντέξει στην πίεση των μεγάλων τελικών και να συνεχίσει να νικά απέναντι σε διαφορετικούς αντιπάλους και διαφορετικές γενιές.