Στο Μπέρμιγχαμ γράφτηκε το τέλειο comeback story για τον Μίλτο Τεντόγλου που είχε πίσω του όλη την Ελλάδα να τον στηρίζει.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Αποστολή εξετελέσθη. Ο Μίλτος Τεντόγλου είναι ξανά πρωταθλητής Ευρώπης, με μία εμφάνιση βγαλμένη από το... εγχειρίδιό του. Σε έναν δύσκολο τελικό στο Μπέρμιγχαμ, με κόντρα άνεμο και συνθήκες που δεν επέτρεπαν μεγάλες επιδόσεις, χρειάστηκε να βρει το άλμα όταν πραγματικά έπρεπε. Και το βρήκε.
Για τα ρεκόρ και τους αριθμούς έχουν γραφτεί ήδη πολλά. Και θα γραφτούν ακόμα περισσότερα. Δεν χρειάζεται, όμως, να ξεκινήσει από εκεί η κουβέντα για τον Τεντόγλου. Για μένα, είναι ο κορυφαίος αθλητής που έχει αναδείξει ποτέ η Ελλάδα. Και δεν είναι μόνο όσα έχει κερδίσει, γιατί αν το πάμε με τα Ολυμπιακά μετάλλια υπάρχει ένας και ένας Πύρρος Δήμας. Είναι κυρίως ο τρόπος με τον οποίο συνεχίζει να φέρνει χρυσά
Πριν από έναν χρόνο υπήρχαν κάποιοι που βιάστηκαν να τον ξεγράψουν. Μία δύσκολη σεζόν, η πρώτη στην καριέρα του, ήταν αρκετή για να εμφανιστούν οι αμφιβολίες. Αν μπορεί να επιστρέψει, αν πέρασε η μπογιά του, αν έχει χάσει κάτι από την παλιά του δυναμική, αν πλέον οι νεότεροι έχουν αρχίσει να τον προσπερνούν.
Τελικά, δεν χρειάστηκε να απαντήσει σε κανέναν. Απάντησε στο σκάμμα. Επέστρεψε το 2026 σε τρομακτική κατάσταση και στο Μπέρμιγχαμ ανέβηκε ξανά στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου. Ακόμη και το επιχείρημα των «ναιμεναλλάκηδων» ότι δεν έχει ακόμα ούτε καν (sic) το πανελλήνιο ρεκόρ, καταρρίφθηκε. Φρόντισε και γι' αυτό ο ίδιος στον Βόλο.
Πλέον έχει φτάσει σε ένα επίπεδο που δεν έχει να αποδείξει τίποτα, ακόμα κι αν στον επόμενο του αγώνα βγει τελευταίος.
Το εντυπωσιακό είναι ότι, όσο περνούν τα χρόνια και προστίθονται διακρίσεις, γίνεται ολοένα και δυσκολότερο να βρεις αθλητές του παγκόσμιου στίβου με παλμαρέ αντίστοιχο του Τεντόγλου. Δώδεκα χρυσά μετάλλια σε μεγάλλες διοργανώσεις, δύο Ολυμπιακά χρυσά και με το Λος Άντζελες στην επόμενη γωνία. Κι όμως, διεθνώς εξακολουθεί πολλές φορές να αντιμετωπίζεται ως ένας από τους πιο underrated πρωταγωνιστές της εποχής του.
Ίσως γιατί δεν προσπάθησε ποτέ να γίνει «κατάλληλος» για κανέναν. Δεν μπαίνει στο καλούπι των media, δεν κυνηγά την εικόνα που θα ήθελε ενδεχομένως να προβάλει η World Athletics και δεν μοιάζει να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για το πώς «πρέπει» να συμπεριφέρεται ένας σταρ του παγκόσμιου αθλητισμού.
Είναι απλώς ο εαυτός του. Και αυτή η αυθεντικότητα είναι ίσως ένα από τα σημαντικότερα κομμάτια της απήχησής του. Ο Τεντόγλου έχει χαρακτήρα και δεν φοβάται να τον δείξει. Θα πει αυτό ακριβώς που σκέφτεται, ακόμη κι αν γνωρίζει ότι μπορεί να ενοχλήσει κάποιους. Δεν ψάχνει την τέλεια ατάκα για τα social media, ούτε προσπαθεί να παρουσιάσει μία αποστειρωμένη εκδοχή του εαυτού του.
Σε μία εποχή στην οποία τα πάντα περιστρέφονται γύρω από το «φαίνεσθαι», εκείνος παραμένει πεισματικά αληθινός. Και ίσως γι' αυτό τον αγαπά τόσο πολύ ο κόσμος, γιατί τον σέβεται.
Εδώ στο Μπέρμιγχαμ είναι δύσκολο να αντιληφθούμε κάθε φορά το πραγματικό μέγεθος όσων συμβαίνουν στην Ελλάδα. Ο μικρόκοσμος μιας μεγάλης διοργάνωσης, οι αγώνες που διαδέχονται ο ένας τον άλλο, οι δηλώσεις, τα μεικτά ζώνης και οι έντονοι δημοσιογραφικοί ρυθμοί δεν σου επιτρέπουν πάντα να καταλάβεις τι αντίκτυπο έχει μία τέτοια επιτυχία εκατοντάδες ή χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.
Με τον Τεντόγλου, όμως, αρκεί μία ματιά στο κινητό σου. Αύγουστος. Ο κόσμος βρίσκεται σε διακοπές, στα νησιά, στα χωριά, στα σπίτια φίλων. Την ίδια ώρα υπάρχουν ευρωπαϊκά παιχνίδια ποδοσφαίρου και δεκάδες διαφορετικές επιλογές στην τηλεόραση.
Κι όμως, για λίγη ώρα, χιλιάδες οθόνες στην Ελλάδα ήταν συντονισμένες στο Μπέρμιγχαμ. Τα θέματα για τον Τεντόγλου ήταν πρώτα σε νούμερα. Τα social media γέμισαν ξανά με το όνομά του. Άνθρωποι που δεν παρακολουθούν συστηματικά στίβο έβλεπαν μήκος. Άνθρωποι που μπορεί να μη έμαθαν ποτέ τον -επίσης σπουδαίο- Λούη Τσάτουμα, γνωρίζουν πολύ καλά ποιος είναι ο Μίλτος Τεντόγλου.
Εκεί βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο κατόρθωμά του. Έχει κερδίσει τον απόλυτο σεβασμό των μεγαλύτερων που είχαν και διαφορετική αθλητική παιδεία, και την ίδια στιγμή έχει γίνει πρότυπο για χιλιάδες παιδια που ξέρουν το όνομά του και το αγώνισμά του. Θέλουν να τον δουν. Θέλουν να του μοιάσουν.
Σε μία χώρα που μπορεί να διχαστεί σχεδόν για τα πάντα, ο Τεντόγλου έχει καταφέρει κάτι εξαιρετικά σπάνιο. Να μην έχει σημασία ποια ομάδα υποστηρίζεις, ποιο άθλημα παρακολουθείς ή αν βλέπεις στίβο μία φορά τον χρόνο. Όταν στέκεται στην αρχή του διαδρόμου, λίγο πριν ξεκινήσει τη φόρα του, οι περισσότεροι θέλουν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Να προσγειωθεί όσο πιο μακριά γίνεται.
Λίγα πράγματα μπορούν να ενώσουν τους Έλληνες όπως ο Μίλτος Τεντόγλου. Και αυτό, τελικά, ίσως να αξίζει περισσότερο από οποιοδήποτε ρεκόρ.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
