Η διαδρομή ενός ξεχασμένου ποδοσφαιριστή της Ατλέτικο Μαδρίτης, ο οποίος συνδέθηκε με τον Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, σε μια πορεία όπου το ποδόσφαιρο, η τέχνη, ο έρωτας και η Ιστορία συναντιούνται με τρόπο απρόσμενο.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Υπάρχουν ιστορίες που μένουν στο περιθώριο, μέχρι να βρεθεί μια φωτογραφία, μια μαρτυρία ή μια ταινία για να τις επαναφέρει στο φως. Μια τέτοια ιστορία κρύβεται πίσω από την ταινία «La Bola Negra» και οδηγεί, απρόσμενα, στην Ατλέτικο Μαδρίτης.
Η ισπανική ταινία που έκανε αίσθηση στις Κάννες, κέρδισε τώρα το σημαντικότερο βραβείο κοινού στο Φεστιβάλ του Τορόντο και ετοιμάζεται να μπει δυναμικά στην κούρσα των Όσκαρ, συνδέει τρεις διαφορετικές εποχές, τη μνήμη του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα και το ανολοκλήρωτο έργο του με τίτλο «La Bola Negra» έχοντας στο επίκεντρο και τον Ραφαέλ Ροδρίγκεθ Ραπούν, ο οποίος ήταν ποδοσφαιριστής της Ατλέτικο Μαδρίτης.
Όχι ένας ποδοσφαιριστής που έφτασε στην πρώτη ομάδα και έγραψε το όνομά του στην ιστορία του συλλόγου. Η παρουσία του ήταν στις μικρότερες κατηγορίες. Κι όμως, αυτή η σύντομη σχέση με την ερυθρόλευκη φανέλα αποκτά σήμερα ιδιαίτερη σημασία, επειδή αφορά έναν άνθρωπο που στη συνέχεια βρέθηκε δίπλα στον Λόρκα, έγινε γραμματέας της La Barraca (ενός πρωτοποριακού πανεπιστημιακού, περιπλανώμενου θεατρικού θιάσου που δημιουργήθηκε στην Ισπανία της Δεύτερης Δημοκρατίας, στις αρχές της δεκαετίας του 1930. Στην καλλιτεχνική του διεύθυνση βρισκόταν ο Λόρκα, μαζί με τον σκηνοθέτη Εδουάρδο Ουγκάρτε), συνδέθηκε ερωτικά με τον ποιητή και σκοτώθηκε στον Ισπανικό Εμφύλιο, μόλις έναν χρόνο μετά τον θάνατο του Λόρκα.
Ο Ραφαέλ Ροδρίγκεθ Ραπούν γεννήθηκε στη Μαδρίτη το 1912 και προερχόταν από εργατική οικογένεια. Σπούδαζε μηχανικός μεταλλείων και παράλληλα άρχισε να ασχολείται με το ποδόσφαιρο. Οι διαθέσιμες βιογραφικές πηγές τον καταγράφουν ως ποδοσφαιριστή των νεανικών τμημάτων της Ατλέτικο Μαδρίτης. Με το ξέσπασμα του Ισπανικού Εμφυλίου κατατάχθηκε εθελοντικά στον Δημοκρατικό στρατό, εκπαιδεύτηκε ως αξιωματικός πυροβολικού και υπηρέτησε στο μέτωπο της Κανταβρίας. Τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια αεροπορικού βομβαρδισμού και πέθανε στο στρατιωτικό νοσοκομείο του Σανταντέρ στις 18 Αυγούστου 1937, μόλις έναν χρόνο μετά τη δολοφονία του Λόρκα. Ήταν μόλις 25 ετών.
Ο ερευνητής και συγγραφέας Χοσέ Αντόνιο Μαρτίν Οτίν, γνωστός ως Πετόν, έχει δηλώσει ότι έχει δει φωτογραφία του Ραπούν με την Ατλέτικο στο γήπεδο της La Guindalera. Σύμφωνα με τον ίδιο, η φωτογραφία απεικονίζει τον Ραπούν ανάμεσα στους παίκτες της ομάδας και αποτελεί ένα από τα στοιχεία που τεκμηριώνουν τη σχέση του με τον σύλλογο. Έχει επίσης δει την κάρτα μέλους του Ραπούν στην Ατλέτικο.
Η ζωή του Ραπούν ήταν γεμάτη διαφορετικές δραστηριότητες: σπουδές, αθλητισμός, πολιτική, θέατρο και λογοτεχνία.
Το 1933 εντάχθηκε στη La Barraca, ξεκίνησε ως ηθοποιός αποκτώντας πολύ στενή σχέση με τον Λόρκα, αφού έγινε ο προσωπικός γραμματέας του.
Ο Ραπούν δεν εγκατέλειψε απλώς το ποδόσφαιρο για το θέατρο. Αντιθέτως, οι διαφορετικές πλευρές της προσωπικότητάς του φαίνεται πως συνυπήρχαν. Ο Λόρκα τον αποκαλούσε «άνθρωπο των τριών Ρ», λόγω των αρχικών του ονόματός του: Ραφαέλ Ροδρίγκεθ Ραπούν.
Ο Πάμπλο Νερούδα, ο οποίος τον γνώρισε, τον περιέγραψε ως έναν άνθρωπο σχετικά κοντό, με σγουρά μαλλιά και μια έντονη, λαϊκή ισπανική απλότητα. Ο Ραπούν ήταν ένας νέος άνδρας στη Μαδρίτης του Μεσοπολέμου. Σπούδαζε, έπαιζε ποδόσφαιρο, συμμετείχε στο θέατρο, είχε πολιτική δράση και βρέθηκε στο κέντρο ενός από τα σημαντικότερα πνευματικά περιβάλλοντα της προπολεμικής Ισπανίας.
Η Ατλέτικο ήτα ένα κομμάτι της ζωής του πριν γίνει γνωστός κυρίως μέσα από τη σχέση του με τον Λόρκα.
Και ο ίδιος ο Λόρκα είχε σχέση με το ποδόσφαιρο. Ερευνητές αναφέρουν ότι έδειχνε συμπάθεια προς την Ατλέτικο. Μάλιστα, έχει συνδέσει αυτή τη συμπάθεια όχι μόνο με τον Ραπούν αλλά και με άλλους ανθρώπους του περιβάλλοντος του ποιητή που είχαν σχέση με τον σύλλογο.
Υπάρχει επίσης μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα μαρτυρία του ίδιου του Λόρκα από το 1931, όταν απάντησε σε ερώτηση σχετικά με το ποδόσφαιρο: «Όταν παρακολουθώ έναν αγώνα, κάποιες ομάδες μου είναι πιο συμπαθείς από άλλες».
Οι δημιουργοί της ταινίας χρησιμοποιούν την πραγματική ιστορία ποδοσφαιριστή του ως βάση για να μιλήσουν για τον έρωτα, την ταυτότητα, τη μνήμη, την κληρονομιά και τη βία που ασκήθηκε πάνω σε ανθρώπους οι οποίοι δεν μπορούσαν να ζήσουν ελεύθερα την ταυτότητά τους.
Η ταινία ξαναφέρνει στο φως έναν ποδοσφαιριστή που η ιστορία σχεδόν ξέχασε και ο οποίος έτυχε να είναι ένας από τους σημαντικότερους ανθρώπους στη ζωή του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα. Και η Ατλέτικο ήταν ένα από τα πρώτα κεφάλαια της σύντομης, αλλά γεμάτης ζωής διαδρομής του.
-«La Bola Negra» ήταν ένα από τα ανολοκλήρωτα θεατρικά έργα του Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, από το οποίο σώζονται μόλις τέσσερις σελίδες χειρογράφου. Ο ίδιος ο Λόρκα την περιέγραφε ως ένα «δράμα σύγχρονων ηθών» και φαίνεται πως σκόπευε να μιλήσει ανοιχτά για την ομοφοβία, την κοινωνική απόρριψη και τη δυσκολία ενός ανθρώπου να ζήσει ελεύθερα την ταυτότητά του. Στις σελίδες που διασώθηκαν εμφανίζονται οι χαρακτήρες του Κάρλος, των γονιών του και των φίλων του, ενώ η «μαύρη μπάλα» παραπέμπει σε έναν συμβολισμό από την εποχή: στις ψηφοφορίες ορισμένων λεσχών και ενώσεων, η λευκή μπάλα σήμαινε αποδοχή και η μαύρη απόρριψη.
Ο Λόρκα δεν πρόλαβε ποτέ να ολοκληρώσει το έργο, δολοφονήθηκε τον Αύγουστο του 1936. Ενενήντα χρόνια αργότερα, οι Χαβιέρ Κάλβο και Χαβιέρ Αμπρόσι πήραν αυτό το ελάχιστο σωζόμενο υλικό και, σε συνδυασμό με τη «La Piedra Oscura» του Αλμπέρτο Κονεχέρο, δημιούργησαν την κινηματογραφική «La Bola Negra», επιχειρώντας να φανταστούν την ιστορία που ο Λόρκα δεν πρόλαβε να γράψει.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
