Όσοι επιδιώκουν την ανατροπή του Ινφαντίνο βλέπουν στο πρόσωπό του Βίκτορ Μονταλιάνι τη φιγούρα που θα ενώσει τη FIFA. Το προφίλ του Καναδού ασφαλιστή που έγινε ο εκλεκτός της αντιπολίτευσης.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Το 1980, σε συνέντευξή του στην ιταλική τηλεόραση, ο Λουί Αλτουσέρ έκανε μία αναφορά στο ποδόσφαιρο. Το έφερε ως παράδειγμα του κομμουνισμού. Ως μια μικρή κομμουνιστική πτυχή που ήδη υπάρχει μέσα στην πραγματικότητά μας.
«Κοιτάξτε πώς παίζεται το ποδόσφαιρο. Τι συμβαίνει; Δεν πρόκειται για σχέσεις της αγοράς, ούτε για πολιτική κυριαρχία ή για ιδεολογικό εκφοβισμό. Υπάρχουν άνθρωποι από διαφορετικές ομάδες που αντιπαρατίθενται μεταξύ τους, αλλά σέβονται τους κανόνες, δηλαδή σέβονται ο ένας τον άλλον. Ο κομμουνισμός είναι ο σεβασμός προς τον άνθρωπο».
Ο Αλτουσέρ (1918-1990), Γάλλος φιλόσοφος και θεμελιωτής του δομικού μαρξισμού, γνώριζε πολύ καλά ότι αυτή δεν είναι η κοινωνική πραγματικότητα των μεγάλων ποδοσφαιρικών συλλόγων και των φημισμένων διοργανώσεων. Οι σύλλογοι από την εποχή του (και πολύ πιο πριν) ήταν βαθιά βυθισμένοι στις σχέσεις της αγοράς και στην πολιτική κυριαρχία.
Ωστόσο, ο Αλτουσέρ κάθε άλλο παρά αφελής ήταν. Απλώς επισήμανε εύστοχα τον πυρήνα του ποδοσφαίρου. Η αγορά, η πολιτική και η ιδεολογία δεν αποτελούν την ουσία του. Απλώς παρασιτούν πάνω σε αυτόν τον πυρήνα.
Πιθανότατα, δεν υπάρχει κάποιος αλτουσεριανός ή μαρξιστής παράγοντας του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, που θέλει να ανατρέψει το καθεστώς του Τζιάνι Ινφαντίνο στη FIFA για να επιβάλει κάτι εντελώς ριζοσπαστικό. Υπάρχει όμως ένας, που χαρακτηρίζεται ως «η φιγούρα της ενότητας». Είναι Καναδός με ρίζες στην Ιταλίας, πρόεδρος της CONCACAF και αναδεικνύεται ως η μεγαλύτερη απειλή για τον Ινφαντίνο. Το όνομά του είναι Βίκτορ Μονταλιάνι και συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη υποστήριξη για να αμφισβητήσει τον νυν πρόεδρο της FIFA, ο οποίος φαίνεται πως βρίσκεται εδώ και μέρες στην αρχή του τέλους του.
Οι βασικοί πρωταγωνιστές της προσπάθειας απομάκρυνσης του Ινφαντίνο συμφωνούν ότι ο Μονταλιάνι είναι ο… άνθρωπός τους. Κι ενώ ο Ινφαντίνο προσπαθεί να διατηρηθεί στην εξουσία εν μέσω της απειλής πρότασης δυσπιστίας, άνθρωποι του στενού κύκλου του Μονταλιάνι τονίζουν ότι «ακόμη είναι πολύ νωρίς».
«Η προσοχή είναι στραμμένη στο άμεσο ζήτημα», δήλωσε στην Telegraph, πρόσωπο του στενού κύκλου του 60χρονου Μονταλιάνι, ο οποίος αναμένεται να διεκδικήσει την επανεκλογή του στην προεδρία της Συνομοσπονδίας Ποδοσφαίρου Βόρειας, Κεντρικής Αμερικής και Καραϊβικής (CONCACAF) το επόμενο έτος.
Παρ’ όλα αυτά, εάν τα σχέδια όσων αντιτίθενται στον Ινφαντίνο εξελιχθούν τις επόμενες ημέρες ή εβδομάδες, ο Μονταλιάνι, ένας πραγματιστής ηγέτης με σημαντικούς φίλους και υποστηρικτές θα κληθεί να λάβει μια σημαντική απόφαση. Οι υποψηφιότητες για τις εκλογές του Μαρτίου (2027) πρέπει να κατατεθούν έως τις 18 Νοεμβρίου 2026 και μέχρι τότε θα πρέπει να εξασφαλιστούν οι… υπογραφές.
Ο Μονταλιάνι, γνωστός για τον προσιτό χαρακτήρα του, έχει δει τη φήμη του στο ποδόσφαιρο να εκτοξεύεται τα τελευταία χρόνια. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 θεωρείται ότι διαχειρίστηκε με επιτυχία τις λεπτές πολιτικές ισορροπίες που προέκυψαν από την συνδιοργάνωση των Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής του Ντόναλντ Τραμπ, το Μεξικό και τη γενέτειρά του, τον Καναδάς.
Οι πιθανότητές του στην υπόθεση ανατροπής του Ινφαντίνο ενισχύονται ακόμη περισσότερο, καθώς όσοι σχεδιάζουν την διάδοχη κατάσταση θεωρούν ότι ένας υποψήφιος από την Ευρώπη είναι σχεδόν αδύνατο να επικρατήσει.
Επίσης, ο Καναδός (με ρίζες από την Ιταλία) αποτελεί ήδη μια καταξιωμένη και ιδιαίτερα δημοφιλή προσωπικότητα στο εσωτερικό της FIFA. Είναι χαρακτηριστικό, ότι σε μία εκδήλωση προς τιμήν του Μονταλιάνι στο Βανκούβερ, πριν από σχεδόν ένα χρόνο (τον Ιούλιο του 2025), μεταξύ των επισήμων βρισκόταν και ο γενικός γραμματέας της FIFA, Ματίας Γκράφστρεμ. Δηλαδή, ο Νο.2 της ομοσπονδίας.
Ο Γκράφστρεμ, σύμφωνα με πολλαπλές πηγές, τους τελευταίους μήνες έχει πάψει να στηρίζει τον Ινφαντίνο. Είχε σοβαρές επιφυλάξεις για τις υπέρογκες τιμές εισιτηρίων στο πρόσφατο Παγκόσμιο Κύπελλο, ενώ υπάρχουν και ενδείξεις ότι δεν είχε ενημερωθεί εγκαίρως για τα σχέδια ιδιωτικοποίησης της FIFA. Μία υπόθεση σκανδαλώδη, που κατέρρευσε, αλλά φαίνεται ικανή να «κατεδαφίσει» τον Ινφαντίνο.
Εάν ο Γκράφστρεμ ενταχθεί επισήμως στο στρατόπεδο των αντιπάλων του Ινφαντίνο, θα μπορούσε να αποτελέσει έναν ισχυρό σύμμαχο του Μονταλιάνι, ο οποίος έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο να διεκδικήσει μελλοντικά την προεδρία της FIFA.
Tον Ιούνιο ο Βίκτορ Μονταλιάνι είχε δηλώσει στον Guardian πως «αυτό είναι πολύ μακριά ακόμα», απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το ενδεχόμενο να είναι υποψήφιος πρόεδρος της FIFA για το 2031, πλέον οι… χρόνοι έχουν αλλάξει. Οι πιέσεις για μία νέα κατάσταση με νέο πρόσωπο στην ηγεσία της Ομοσπονδίας τον κάνουν να σκέφτεται το 2027.
Πριν μήνες είχε πει επίσης πως «η προτεραιότητά μου ήταν και παραμένει η CONCACAF. Έχω και τις δικές μου εκλογές του χρόνου και σκοπεύω να είμαι υποψήφιος. Έχω ακόμη πολλή δουλειά να κάνω εκεί. Το μέλλον θα δείξει». Μόνο που όσα δεν φέρνει ο χρόνος τα φέρνει η στιγμή. Δεν αποκλείεται πλέον οι φιλοδοξίες του να έχουν… αναβαθμιστεί.
Ο Μονταλιάνι συγκαταλέγεται στις πλέον επιδραστικές προσωπικότητες του ποδοσφαίρου στη Βόρεια Αμερική. Σε αντίθεση με πολλούς άλλους παράγοντες, ο Καναδός δημιούργησε την προσωπική του περιουσία εκτός ποδοσφαίρου. Ήταν ανεξάρτητος εταίρος σε ασφαλιστικό όμιλο, αφού προηγουμένως εργάστηκε στην Hogan & Cox Insurance Adjusters και αργότερα σε διευθυντικές θέσεις στους τομείς της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης και της διαχείρισης κινδύνων.
Η «δεύτερη ζωή» του έχει να κάνει με την διοίκηση στον χώρο του ποδοσφαίρου, Ξεκίνησε όταν ανέλαβε διευθυντής και στη συνέχεια πρόεδρος της BC Soccer, της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας της Βρετανικής Κολομβίας. Το 2006 έγινε αντιπρόεδρος της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας του Καναδά και από το 2012 έως το 2017 διετέλεσε πρόεδρός της.
Όταν ο δήμαρχος του Βανκούβερ, Κεν Σιμ, διοργάνωσε την εκδήλωση προς τιμήν του Μονταλιάνι, τον χαρακτήρισε «καθοριστικό παράγοντα στην ανάδειξη του καναδικού ποδοσφαίρου στη διεθνή σκηνή». Η συμμετοχή της χώρας στη συνδιοργάνωση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026 θεωρείται δικιά του επιτυχία.
Οι προσωπικές του σχέσεις έχουν επίσης συμβάλει στην επιρροή του. Ο Κάρλο Αντσελότι, προπονητής της Βραζιλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο, είναι στενός φίλος του, ενώ ο Ντιέγκο Μαραντόνα συνήθιζε να τον αποκαλεί «Papi».
Αν και δεν αγωνίστηκε ποτέ ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, τιμήθηκε για τη «διά βίου αφοσίωσή του στο ποδόσφαιρο», από τα πρώτα του βήματα στην BC Soccer έως την ηγεσία της Ομοσπονδίας του Καναδά και τους διεθνείς του ρόλους στη FIFA και την Concacaf.
Ο Μονταλιάνι εξελέγη πρόεδρος της CONCACAF έναν χρόνο μετά τη σύλληψη του προκατόχου του, Τζέφρι Γουέμπ, όταν 41 κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν για σειρά υποθέσεων διαφθοράς στο μεγάλο σκάνδαλο της FIFA το 2015.
Η παρουσία του και οι αποφάσεις του οδήγησαν την CONCACAF σε πιο σταθερή πορεία, αν και η θητεία του δεν ήταν απαλλαγμένη από αμφισβητήσεις. Το 2021, παίκτριες της γυναικείας ομάδας των Βανκούβερ Γουάιτκαπς ζήτησαν την απομάκρυνσή του.
Η υπόθεση αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία του Καναδά διαχειρίστηκε τις καταγγελίες εναντίον του Μπομπ Μπιράρντα, πρώην προπονητή των Γουάιτκαπς και της εθνικής ομάδας Νέων γυναικών του Καναδά, ο οποίος αργότερα καταδικάστηκε σε πολυετή φυλάκιση για δεκάδες σεξουαλικές επιθέσεις με θύματα αθλήτριες.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες, ο Μονταλιάνι, ως αντιπρόεδρος της Ομοσπονδίας, συμμετείχε σε σύσκεψη όπου οι παίκτριες ενημερώθηκαν ότι η αποχώρηση του Μπιράρντα οφειλόταν σε αδιευκρίνιστους λόγους υγείας. Ο ίδιος αρνήθηκε οποιαδήποτε παράνομη ή ανάρμοστη ενέργεια, δηλώνοντας πως «οι καταγγελίες αντιμετωπίστηκαν με τη δέουσα σοβαρότητα».
Ο Μονταλιάνι κατά τη διάρκεια της θητείας του στην προεδρία της καναδικής ομοσπονδίας είχε αναζητήσει αύξηση των εσόδων μέσω ιδιωτικοποιήσεων. Δημιούργησε την Canada Soccer Business (CSB), ιδιωτική εταιρεία που διαχειρίζεται τα εμπορικά και τηλεοπτικά δικαιώματα της καναδικής ομοσπονδίας. Κάτι παρόμοιο που ήθελε να κάνει -χωρίς να ρωτήσει κανέναν απ’ ότι αποδείχθηκε- ο Ινφαντίνο στη FIFA.
Ως πρόεδρος της CONCACAF, ο Βίκτορ Μονταλιάνι λαμβάνει ετήσιες αποδοχές που ξεπερνούν τα 3 εκατομμύρια δολάρια, γεγονός που τον κατατάσσει μεταξύ των πιο ακριβοπληρωμένων στελεχών του διεθνούς ποδοσφαίρου. Τώρα όμως, βρίσκεται μπροστά σε μία απόφαση που δεν έχει να κάνει με τις αμοιβές του. Ή μήπως έχει; Σίγουρα όμως, έχει να κάνει με την σπουδαιότερη θέση επιρροής στο ποδόσφαιρο. Αυτή που κατέχει ο Τζιάνι Ινφαντίνο. Αλλά για πόσο ακόμα;
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
