Από το ζενίθ της καταξίωσης ενός All-Star παίκτη του NBA, στο ναδίρ της απόλυτης εξαθλίωσης. Αυτή είναι η ιστορία ζωής του Βιν Μπέικερ.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Πόσο απέχει η απόλυτη ευτυχία όταν είσαι στο απόγειο της δόξας σου, από την καταστροφή που θα σε ρίξει στις πιο σκοτεινές εκδοχές του εαυτού σου; Μια στιγμή, μια συνήθεια, μια σκέψη, είναι αρκετά για να σε φέρουν σε μονοπάτια που ίσως να μην είχες καν φανταστεί. Ακόμη κι όταν είσαι ένας από τους πιο δημοφιλείς NBAers της δεκαετίας του '90.
Ο λόγος για τον Βιν Μπέικερ, τον 54χρονο πλέον assistant coach που βρίσκεται στο επιτελείο των Μιλγουόκι Μπακς από το 2018. Πριν από αυτό, πέρασε 13 σεζόν ως παίκτης στο NBA, αγωνιζόμενος με τους Μπακς, τους Σόνικς, τους Μπόστον Σέλτικς, ενώ πέρασε και από Νικς, Ρόκετς και Κλίπερς.
Τετράκις επιλεγμένος All-Star από το 1995 έως το 1998, βρέθηκε δίπλα σε τεράστιες μορφές όπως ο Γκάρι Πέιτον, όντας ένας από τους πιο εκρηκτικούς και δυνατούς παίκτες που έχουν περάσει από το Σιάτλ, σε μια εποχή που οι Σόνικς ήταν εκ των πρωταγωνιστών, παρότι δεν κατέκτησαν τίτλο. Η ιστορία του μέχρι εδώ ήταν το απόλυτο όνειρο.
Η παρουσία του στο NBA, του απέφερε περίπου 100 εκατομμύρια δολάρια, όμως κανείς, ούτε ο ίδιος φυσικά, μπορούσε να προβλέψει αυτό που θα γινόταν μετά από λίγα χρόνια. Από τα τέλη της σεζόν 1998/99 κάτι άρχισε να αλλάζει. Ο Μπέικερ δεν ήταν πια ο ίδιος άνθρωπος και σε καμία περίπτωση ο ίδιος αθλητής. Άρχισε να βάζει απότομα κιλά, την ώρα που οι αριθμοί του κατρακυλούσαν, μαζί με τη ζωή του.
Το τέλος από τους Σόνικς δεν άργησε να έρθει με τον ίδιο να αναζητά την μπασκετική του... ανάσταση στους Σέλτικς που το 2002 ήταν μια μέτρια ομάδα, σε αντίθεση με σήμερα. Ο Μπέικερ παρά την ελεύθερη πτώση του, κρατούσε μέχρι τότε καλά κρυμμένο το μυστικό της μάχης με τον μεγαλύτερο εχθρό του. Το αλκοόλ...
Ή στην φυλακή ή νεκρός...
Είχε γίνει πια ο καλύτερος του «φίλος», το στήριγμα του σε όλα, καλά και κακά. Μέχρι που οι Σέλτικς το ανακάλυψαν και τον έθεσαν άμεσα εκτός.
Τα χρόνια που του απέμεναν στο NBA, τα πέρασε με μια βαλίτσα στο χέρι ταξιδεύοντας στη Νέα Υόρκη για τους Νικς, στο Χιούστον για τους Ρόκετς και στο Λος Άντζελες για τους Κλιπερς , πριν κλείσει την καριέρα του, σε ηλικία 34 ετών. Όταν πια ο εθισμός του τον είχε κερδίσει, έχοντας χάσει ήδη μια περιουσία. Αυτή που έχτισε όταν άγγιξε την κορυφή με τους Σόνικς.
«Για μένα, αυτό θα μπορούσε κάλλιστα να είχε καταλήξει στη φυλακή ή στον θάνατο. Έτσι συνήθως τελειώνουν αυτές οι ιστορίες», είχε αναφέρει σε συνέντευξη του στο «Journal».
Μέχρι το 2011, τα είχε χάσει όλα. Η αυγή της περασμένης δεκαετίας τον βρήκε στο απόλυτο μηδέν, έχοντας χάσει μια μάχη που δεν έμοιαζε σε τίποτα με όσες ήττες κι αν δέχτηκε μέσα στα παρκέ.
Ζούσε με τους γονείς του στο Κονέκτικατ, πίνοντας σχεδόν ένα γαλόνι (περίπου 3.8 λίτρα) κονιάκ την ημέρα, έχοντας ήδη περάσει τέσσερις φορές την πόρτα του κέντρου αποτοξίνωσης. Μέχρι που έφτασε η στιγμή για την πέμπτη και -ευτυχώς- τελευταία.
Το 2015, όταν οι Σόνικς είχαν ήδη επτά χρόνια που μετακόμισαν στην Οκλαχόμα για να γίνουν οι σημερινοί Θάντερ, ο Μπέικερ πήρε την απόφαση της ζωής του. Σήκωσε το τηλέφωνο και επικοινώνησε με το πρώην αφεντικό της ομάδας του Σιάτλ, Χάουαρντ Σουλτς, ζητώντας βοήθεια για μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή.
Και ο Σουλτς του την έδωσε. Αυτή τη φορά όχι από το πόστο του ιδιοκτήτη της ομάδας, αλλά του ιδιοκτήτη μιας επιχείρησης. Αυτής της δημοφιλούς αλυσίδας καφέ «Starbucks».
Τα καλύτερα χρόνια της ζωής μου...
Η θέση που του προσφέρθηκε; Μπαρίστα! Το μακροπρόθεσμο πλάνο «έλεγε» διευθυντής ενός εκ των καταστημάτων της αλυσίδας, αλλά από κάπου έπρεπε να γίνει η αρχή. Από το μηδέν, εκεί ακριβώς όπου βρισκόταν. Κι αυτή τη φορά την αξιοποίησε όπως έπρεπε. Η άνοδος στη θέση του διευθυντή δεν άργησε να έρθει, όμως παράλληλα στρωνόταν και ο δρόμος της επιστροφής στο NBA. Όχι ως παίκτης βέβαια αλλά υπό άλλο πόστο. Ο ίδιος δήλωσε πως τα χρόνια του στα Starbucks ήταν τα καλύτερα της ζωής του: «Έκλεινα το μαγαζί στις 11 το βράδυ και στις 4 τα ξημερώματα ήμουν εκεί να ξανά ανοίξω. Με κρατούσε πειθαρχημένο».
Το διάστημα του 1993-1997 που πέρασε στους Μπακς πριν πάει στους Σόνικς είχε δημιουργήσει ένα ισχυρό δέσιμο με τον σύλλογο του Μιλγουόκι. Τα «Ελάφια» τον προσέλαβαν το 2016 ως αναλυτή αγώνων στο «Fox Sports» του Ουισκόνσιν, βάζοντας τον σιγά σιγά ξανά στο μπάσκετ.
Μέχρι το 2018, όταν ο Τζέισον Κιντ βρισκόταν στην -πρώην πια- ομάδα του Γιάννη Αντετοκούνμπο, όπου αποφασίστηκε να πάρει θέση στον πάγκο τους και ο Μπέικερ. Εκεί όπου βρίσκεται έκτοτε, μετρώντας σήμερα 15 χρόνια «καθαρός» από όλα όσα του κατέστρεψαν κάποτε τη ζωή.
Η διαδρομή του Μπέικερ ξεπερνά τα όρια του αθλητισμού. Αποδεικνύει πόσο γρήγορα μπορεί να χαθεί η επιτυχία, αλλά και πως η αποφασιστικότητα, η στήριξη και η ανάληψη ευθύνης μπορούν να βοηθήσουν έναν άνθρωπο να χτίσει ένα νέο μέλλον, ακόμη κι όταν όλα μοιάζουν να έχουν χαθεί...
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
