Ο Ντάνιελ Χάκετ στο Athletiko: «Το φιλί στο σήμα του Ολυμπιακού ήταν ένδειξη σεβασμού - Τι με πλήγωσε περισσότερο»

Πέρασε δύο χρόνια στον Ολυμπιακό κατακτώντας ένα πρωτάθλημα και φτάνοντας το 2017 στον τελικό της Euroleague. Τον Ιούλιο του 2015 ανακοινώθηκε από τους ερυθρόλευκους ερχόμενος από την Ολίμπια Μιλάνο. Ποιος να του το λεγε πως μέσα σε δύο χρόνια θα κατάφερνε να δεθεί τόσο πολύ συναισθηματικά με τον οργανισμό και να γίνει ένα από τα αγαπημένα παιδιά των φιλάθλων του Ολυμπιακού. 

Ο λόγος για τον Ντάνιελ Χάκετ που κάθε φορά που βρίσκει απέναντί του τον Ολυμπιακό, είτε ως γηπεδούχος είτε ως φιλοξενούμενος, έχει ένα ανεξήγητο χαμόγελο. Ο παίκτης της Βίρτους Μπολόνια μίλησε αποκλειστικά στο Athletiko και στάθηκε στο τηλεφώνημα με τον Γιάννη Σφαιρόπουλο το 2017 όταν και αποχώρησε από το Λιμάνι αλλά και την πρώτη επιστροφή του ως αντίπαλος στο ΣΕΦ που κέρδισε τον σεβασμό των οπαδών. 

Παράλληλα ο Χάκετ σχολίασε το προπονητικό βήμα του Βασίλη Σπανούλη, εξήγησε τι συνέβη στο φινάλε του αγώνα με την Αρμάνι Μιλάνο για τη δεύτερη αγωνιστική, ενώ δέχθηκε και μία...παρέμβαση στη διάρκεια της συνέντευξής του από τον αγαπημένο του...roomie. 

Αναλυτικά η συνέντευξη του Ντάνιελ Χάκετ στο Athletiko

Τι συνέβη μετά το τέλος του αγώνα απέναντι στην Αρμάνι στο Μιλάνο;

«Δεν ξέρω, εσύ θα μου πεις. Νόμιζα πως υπήρχε ένα καλό ανταγωνιστικό κλίμα ανάμεσα στις δύο ομάδες. Ας πούμε πως υπάρχει αυτή η κόντρα ανάμεσα στις δύο ομάδες εδώ και χρόνια. Βρισκόμαστε στους τελικούς απέναντι στην Αρμάνι εδώ και έξι χρόνια σερί με εξαίρεση την περσινή χρονιά, οπότε η φύση αυτής της κόντρας μας ώθησε στο να υπάρξει έτσι κάποια...επαφή. Τίποτα τρελό, αλλά τουλάχιστον ήταν διασκεδαστικό. Εγώ, από τη δική μου πλευρά το διασκέδασα».

Devon Hall la decide sulla sirena, tensioni in campo anche nelle fasi successive. Un Euroderby pazzesco, sia grazie ad Olimpia Milano, che alla Virtus Bologna pic.twitter.com/FP1ItP8pag

— Alessandro Luigi Maggi (@AlessandroMagg4) September 29, 2026

Πως έζησες την κατάκτηση της Euroleague από τον Ολυμπιακό πέρσι; Ο Πρίντεζης έκλαψε, ξέρουμε πως έχεις μία ιδιαίτερη σχέση με τον οργανισμό. 

«Ως πρώην παίκτης του Ολυμπιακού χάρηκα πολύ γι αυτούς. Είδα γνώριμα πρόσωπα να είναι χαρούμενοι και να ζουν τη στιγμή, να συγκινούνται. Σίγουρα έχω πολύ καλούς φίλους ακόμα στον οργανισμό. Ο αρχηγός, Κώστας Παπανικολάου σήκωσε το τρόπαιο, ήταν μία στιγμή που περίμεναν χρόνια και χάρηκα πολύ γι αυτούς και για ό,τι έκαναν».

Μου βγήκε αυθόρμητα να φιλήσω το σήμα του Ολυμπιακού, ήταν ένδειξη σεβασμού

Περίγραψέ μου την απόφασή σου να φιλήσεις το σήμα του Ολυμπιακού όταν επέστρεψες στο ΣΕΦ. 

«Ήξερα πως θα με υποδεχθούν θερμά μετά από μία δύσκολη περίοδο που πέρασα λόγω του τραυματισμού μου. Ένας σπάνιος τραυματισμός που με έβγαλε, ας πούμε, «εκτός κάδρου» στο να επιστρέψω στην ομάδα. Ήταν κάτι πολύ αυθόρμητο, κάτι που ένιωσα ότι έπρεπε να κάνω για να δείξω την εκτίμησή μου στην διοίκηση, τον οργανισμό τους, προπονητές μου και τους συμπαίκτες μου που με στήριξαν. 

Κυρίως όμως για τον κόσμο που ήταν πάντα εκεί για εμένα. Μου έστελναν μηνύματα στα social media και με καλωσόριζαν παντού. Ακόμα και εκτός έδρας όταν τους έβλεπα έδειχναν αγάπη, επομένως ήταν κάτι που μου βγήκε πολύ αυθόρμητα. Μερικές φορές μου στέλνουν ακόμα μηνύματα. Έχω κάποιους φίλους με τους οποίους κρατάω επαφή. Είναι πάντα ωραίο να θυμάμαι αυτές τις εποχές»

Εν μέρει καταλαβαίνω την απόφαση του Γουόκαπ

Φαντάζομαι είδες τι έγινε το καλοκαίρι με τον Γουόκαπ στον Ολυμπιακό. Ποια η άποψή σου για το πώς εξελίχθηκε η ιστορία αυτή, αν τη συγκρίνεις και με τη δική σου. Αμφότεροι αγαπηθήκατε πολύ από τον κόσμο. 

«Νομίζω πως η μόνη σύγκριση που μπορούμε να κάνουμε σε αυτή την περίπτωση είναι πως και οι δύο είμαστε πολύ ανταγωνιστικοί στο παρκέ. Μας αρέσει να παλεύουμε και να κάνουμε τα μικρά πράγματα στο παρκέ που δεν φαίνονται στη στατιστική. Αυτή είναι η μόνη σύγκριση που μπορείς να κάνεις. 

Υποθέτω πως και οι δύο είμαστε αγαπητοί από τον κόσμο αλλά στο τέλος της ημέρας πρέπει να καταλάβεις πως με την αξία των παικτών στην αγορά να έχει αυξηθεί πάρα πολύ, είναι δύσκολο μερικές φορές να απορρίψεις χρήματα και ποσά που μπορεί να αλλάξουν τη ζωή τη δική σου και της οικογένειάς σου. Σε αυτό το κομμάτι καταλαβαίνω την απόφασή του. Ίσως πλήγωσε τους φιλάθλους γιατί τον αγάπησαν πολύ αλλά από την πλευρά του παίκτη πρέπει να σεβαστείς την απόφαση που μπορεί να του αλλάξει τη ζωή».

Και σε αυτό το σημείο ο Κώστας Παπανικολάου έκανε τη δική του εμφάνιση στη συνέντευξη θέλοντας να αποσπάσει την προσοχή του Χάκετ, με τον άλλοτε roomie του να χαμογελά πλατιά. «Αρχηγέ μου, (γέλια), γεια σου roomie μου».

Έκλαψα γιατί ένιωθα πως είχα αφήσει 'ανοιχτούς λογαριασμούς' 

Το καλοκαίρι του 2017. Όταν έφυγες από τον Ολυμπιακό. Πολύ συναισθηματική στιγμή για εσένα. Μίλα μου λίγο γι αυτό το τηλεφώνημα με τον Γιάννη Σφαιρόπουλο, ήσουν πολύ ευάλωτος συναισθηματικά και έκλαψες.

«Ήλπιζα κατά κάποιο τρόπο να έχω μία ευκαιρία να αποδείξω τι αξίζω και να επιστρέψω στην ομάδα. Να παίξω για τον Ολυμπιακό κι άλλο, γιατί ένιωσα πως άφησα ανοιχτούς λογαριασμούς στον σύλλογο. Είχαμε κερδίσει το πρωτάθλημα και είχα τη γεύση του πως είναι να νικάς στον Ολυμπιακό και ήταν εκπληκτικό. Ήθελα κι άλλο. Την ίδια ώρα έπρεπε να είμαι ρεαλιστής και να καταλάβω πως δεν θα επιστρέψω όσο γρήγορα θα ήθελαν από τον συγκεκριμένο τραυματισμό. Έπρεπε αντίστοιχα και εκείνοι να προσαρμοστούν στην κατάσταση και να πάρουν μία επαγγελματική απόφαση». 

Με πλήγωσε που δεν είχα την ευκαιρία να δοκιμάσω ξανά 

Ήταν Ιούλιος και όταν με πήρε τηλέφωνο ο coach Σφαιρόπουλος έσπασα, ναι. Ήταν πολύ συναισθηματική στιγμή. Ήταν επειδή ο δεσμός που είχα ειδικά με τον προπονητή, τους βοηθούς και τα παιδιά από την ομάδα ήταν πολύ γερός. Με πλήγωσε που δεν είχα την ευκαιρία να προσπαθήσω ξανά, αλλά εκτίμησα πολύ την ειλικρίνειά του και το πώς μου μίλησε. Σήκωσε το τηλέφωνο και με πήρε ο ίδιος να μου το πει, δεν το έμαθα από τους δημοσιογράφους. Ήταν πολύ κλασάτη κίνηση από τον Γιάννη Σφαιρόπουλο. Κρατάμε επαφή και είναι πολύ καλός μου φίλος». 

Υπήρξε ποτέ συζήτηση για να επιστρέψεις;

«Όχι ιδιαίτερα, ήμουν ευλογημένος που είχα την ευκαιρία να κάνω αποθεραπεία στον Πειραιά με τον Ανδρέα (σ.σ Γκατζούλη) και το ιατρικό προσωπικό. Ήταν πολύ καλοί όλοι, ήρθαν με επισκέφθηκαν στην Ιταλία και πάντα με στήριζαν. Με έφεραν πίσω στην Αθήνα για να κάνω αποθεραπεία. Ήταν δύσκολη η περίοδος της αποθεραπείας για εμένα γιατί ουσιαστικά έπρεπε να μάθω να περπατάω από την αρχή. Μετά πήγαμε στο κομμάτι το πιο αθλητικό και στο τέλος το μπάσκετ. Ως τότε ήταν ήδη Ιούνιος-Ιούλιος και τα πράγματα δεν έδειχναν πολύ καλά. Έτσι έγινε, δεν είχαμε ποτέ την ευκαιρία να μιλήσουμε και να τα συζητήσουμε».

Ο Μπίλι είχε πάντα το μυαλό ενός προπονητή

Θέλω να φέρω στην εξίσωση και τον Βασίλη Σπανούλη που πλέον είναι προπονητής. Πως σου φαίνεται ως προπονητής;

«Μου αρέσει γι'αυτόν. Ο Μπίλι είχε πάντα το μυαλό ενός προπονητή στο παρκέ. Έτσι όπως έπαιζε μπορούσες να δεις από την αντίληψή του και τον τρόπο που κινούταν στο παρκέ ότι έβλεπε μπροστά. Ήξερε τι μπορεί να γίνει στην επόμενη φάση.

Δεν ήταν μυστικό ότι θα γινόταν προπονητής. Πάντα έλεγε πως ήθελε να γίνει προπονητής. Μου μοιάζει καλά. Θα δούμε τώρα με αυτό το κεφάλαιο που έχει ξεκινήσει στον Άρη. Έχω ακούσει πάντως πως θέλει να γίνει ένα μεγάλο κλαμπ στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και να κάνει μεγάλα βήματα μπροστά. Πάντα του εύχομαι το καλύτερο. Μερικές φορές μιλάμε στο τηλέφωνο και θεωρώ πως θα τα πάει περίφημα και ως προπονητής».