Όταν το στιλ «γράφει» ιστορία - Οι πιο εβληματικές φανέλες που φορέθηκαν σε Μουντιάλ
Εκείνες οι φανέλες γεμάτες φαντασία, που παρουσιάστηκαν σε Μουντιάλ και όσα χρόνια κι αν περάσουν, δεν σβήνονται από τη μνήμη.
Υπάρχουν Μουντιάλ και εθνικές ομάδες σε αυτά, που ο κεραυνοβόλος έρωτας με μία φανέλα, ξεπερνά και το ίδιο το ποδόσφαιρο.
Πολλοί θυμούνται χώρες και παίκτες, χωρίς να μάγεψαν παίζοντας ποδόσφαιρο. Αν πάλι το θέαμα συνδυάστηκε με αυτήν την πρώτη εικόνα που πιθανότατα κάποιος πρωτοαντίκρισε ως παιδί και του κέντρισε το ενδιαφέρον; Τότε πρόκειται για τον «απόλυτο έρωτα».
Ο πολυπολιτισμικός χαρακτήρας ενός Μουντιάλ, λοιπόν, το Νο.1 στοιχείο που το ξεχωρίζει ως διοργάνωση από την πρώτη ημέρα της ύπαρξής του, δεν γινόταν αντιληπτός μόνο στο χορτάρι και στις κερκίδες, αλλά και στο στιλ της φανέλας.
Κι αν τα τελευταία χρόνια οι περισσότερες προέρχονται από συγκεκριμένα μοντέλα και υπάρχουν πολλοί περιορισμοί, άρα μοιάζουν και μεταξύ τους, κάποτε -κυρίως πριν την έλευση του 21ου αιώνα- υπήρχε άπλετη φαντασία και αποτελέσματα, όπως τα παρακάτω, τα οποία παρουσιάζονται με χρονική σειρά και προφανώς, για πολλούς θα χωρούσαν ακόμα περισσότερα.
Ολλανδία - Μουντιάλ 1974
Η πρώτη από τις τρεις φορές, που οι Ολλανδοί πλησίασαν το τρόπαιο, δίχως να το αγγίξουν.
Παίζοντας εξαιρετικό ποδόσφαιρο και με ηγέτη τον Γιόχαν Κρόιφ, μας ανάγκασαν για το υπόλοιπο της ζωής μας, από τότε που τους πρωτοείδαμε, σε οποιοδήποτε συνδυασμό πορτοκαλί και μαύρου, να σκεφτόμαστε την πρώτη εκδοχή του «Total Football» από τους «οράνιε».
Περού - Μουντιάλ 1978
Παρότι έφτασε έως τους «8», το Περού κέρδισε τις εντυπώσεις κυρίως με τη φανέλα του.
Η απλότητά της, με μία διαγώνια κόκκινη ρίγα πάνω στο πλήρως λευκό και ένα μεγάλο έμβλημα στο αριστερό στήθος, την έκανε πρωτοποριακή.
Αργεντινή - Μουντιάλ 1986
Το «χέρι του Θεού», το «γκολ του αιώνα» και γενικά, το Μουντιάλ του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Κανείς δεν έχει καταφέρει να σημαδέψει σε τόσο μεγάλο βαθμό μία διοργάνωση.
Παρότι σε κάθε Μουντιάλ, το βασικό σχέδιο για τη φανέλα της Αργεντινής παραμένει ίδιο, κάθε εικόνα αυτής της Le Coq Sportif με τις κάθετες χοντροκομμένες ρίγες λευκού και γαλάζιου, «σημαίνουν» Μαραντόνα, Μεξικό 1986 και ξυπνούν την εικόνα που φιλά το τρόπαιο, ως απόλυτος θριαμβευτής.
Αν και τις πιο «δυνατές» στιγμές, τις χάρισε χωρίς να φορά αυτήν.
Γερμανία - Μουντιάλ 1990
Ήταν το τελευταίο της Μουντιάλ ως Δυτική Γερμανία και θα διατηρούσε αυτή τη version στη φανέλα, και στην επόμενη διοργάνωση, ενωμένη πλέον.
Στον παραδοσιακό συνδυασμό λευκού και μαύρου, προστέθηκε το κίτρινο και το κόκκινο, από τα χρώματα της γερμανικής σημαίας, προσφέροντας ένα αποτέλεσμα, σαν σημείο αναφοράς σε κάθε συζήτηση, για τις πιο εμβληματικές φανέλες σε Μουντιάλ. Άλλωστε, της έφερε και γούρι, φτάνοντας έως την κατάκτηση του τροπαίου.
ΗΠΑ και Ισπανία - Μουντιάλ 1994
Είτε την λάτρεψες, είτε την μίσησες, τη δεύτερη φανέλα των ΗΠΑ στο Μουντιάλ του 1994 που διοργανώθηκε στο «σπίτι» τους, σίγουρα δεν την ξέχασες.
Τα αστέρια σε συνδυασμό με τις ρίγες και σε χρώματα ξεθωριασμένου τζιν, δεν έμοιαζε με τίποτα από όσα είχε δει ο ποδοσφαιρικός κόσμος νωρίτερα.
Στην ίδια διοργάνωση, οι Ισπανοί «έκλεψαν» τις εντυπώσεις.
Σε μία εποχή δίχως τις επιτυχίες των τελευταίων δεκαετιών, αλλά σταθερά με πολύ ταλέντο, παρουσιάστηκαν στα γήπεδα των Ηνωμένων Πολιτειών φορώντας φανέλες με διαμάντια στο πλάι και έναν μεγάλο γιακά, που αποτέλεσε «σήμα κατατεθέν».
Μεξικό, Ιαπωνία, Κροατία και Γαλλία - Μουντιάλ 1998
Χωρίς να είναι γνωστό ακόμη το «γιατί», στο συγκεκριμένο Παγκόσμιο Κύπελλο παρουσιάστηκαν μία σειρά από φανέλες γεμάτες φαντασία και ιδιαιτερότητα.
Οι διοργανωτές, στην πρώτη φορά που ανέλαβαν να φιλοξενήσουν ένα Μουντιάλ, φρόντισαν να το κατακτήσουν και για παρθενική φορά.
Μεγάλος πρωταγωνιστής ήταν ο Ζινεντίν Ζιντάν που αντικρίζοντάς τον με τη συγκεκριμένη φανέλα, τις οριζόντιες ρίγες και το χρυσό έμβλημα στο στήθος, ταξιδεύεις αυτομάτως στο 1998.
Στις πολύ επιτυχημένες εκείνου του Μουντιάλ ήταν η Κροατία. Αγωνιστικά και ενδυματολογικά.
Στην παρθενική της εμφάνιση σε Παγκόσμιο Κύπελλο ως αυτόνομη χώρα, μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, η Lotto της σχεδίασε αυτήν τη φανέλα με τα κόκκινα ορθογώνια, πάνω στο λευκό φόντο.
Κατάφερε να φτάσει έως την 3η θέση του κόσμου και μάλλον για γούρι, «ανάγκασε» τις εταιρείες που συνεργάστηκε στην πορεία, να μην αλλάξουν το μοτίβο στη φανέλα της.
Πρώτη παρουσία σε Μουντιάλ ήταν και για την Ιαπωνία, που στη Γαλλία παρουσιάστηκε με μία φανέλα που ονομάστε «μπλε σαμουράι».
Η εντυπωσιακή λεπτομέρεια ήταν στα μανίκια της φανέλας, όπου απεικονίζονταν φλόγες, που αποτελούν μέρος της ιαπωνικής κουλτούρας.
Τέλος, το Μεξικό πάντα γοήτευε με τις επιλογές του, αλλά στο Μουντιάλ της Γαλλίας «έσπασε» τα κοντέρ.
Η ενδυματολογική του πρόταση, ήταν ίσως από τις πιο χαρακτηριστικές στην ιστορία του, με πράσινο φόντο και μοτίβο σε απόχρωση του τόνου με σχέδια σε στυλ Αζτέκων.