Ολλανδία – Ελλάδα: Πώς ο Τσάβι «ξεγύμνωσε» την Εθνική και ο Ράιντερς έκανε... πάρτι
Ο Ισπανός τεχνικός εκμεταλλεύτηκε όλα τα προβλήματα της Ελλάδας και ο Ράιντερς οδήγησε την Ολλανδία σε μία από τις πιο επιβλητικές νίκες της ιστορίας της.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Ένα παιχνίδι που ολοκληρώνεται με σκορ 7-0 δεν έχει πολλές αναγνώσεις, ούτε αφήνει ιδιαίτερα περιθώρια για να αναζητήσει κανείς θετικά στοιχεία. Η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες ήταν τόσο μεγάλη, που η ανάλυση της αναμέτρησης επικεντρώνεται κυρίως στον τρόπο με τον οποίο η Ολλανδία εκμεταλλεύτηκε κάθε αδυναμία της Εθνικής και έφτασε σε έναν τόσο βαρύ «διασυρμό».
Η ομάδα του Τσάβι είχε ξεκάθαρο πλάνο, το οποίο άρχισε να αποδίδει από τα πρώτα λεπτά. Οι Ολλανδοί άνοιξαν το γήπεδο, χρησιμοποίησαν σωστά τα άκρα και έψαξαν με συνέπεια τους χώρους ανάμεσα στη μεσαία γραμμή και την ελληνική άμυνα. Δεν χρειάστηκε να έχουν συντριπτικά μεγαλύτερη κατοχή για να επιβληθούν. Το 53%-47% δείχνει ότι η διαφορά δεν κρύφτηκε στον χρόνο που κάθε ομάδα είχε την μπάλα, αλλά στην ποιότητα και την επικινδυνότητα των επιθέσεων της.
Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η μεγαλύτερη ευθύνη της ελληνικής ομάδας. Οι γραμμές της δεν είχαν τις σωστές αποστάσεις, με αποτέλεσμα οι αντίπαλοι να βρίσκουν χώρους για να υποδέχονται την μπάλα, να γυρίζουν προς την εστία και να επιτίθενται χωρίς ουσιαστική πίεση. Όταν η Ελλάδα προσπαθούσε να αμυνθεί πιο χαμηλά, οι Ολλανδοί έβρισκαν λύσεις από τα πλάγια, ενώ όταν επιχειρούσε να ανεβάσει τις γραμμές της, οι κινήσεις στην πλάτη της δημιουργούσαν νέα προβλήματα.
Ο Τιτζάνι Ράιντερς ήταν ο μεγάλος πρωταγωνιστής αυτής της κατάστασης. Το χατ τρικ του στο πρώτο ημίχρονο δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα της εκτελεστικής του ικανότητας. Ο μέσος της Ολλανδίας κινούνταν διαρκώς σε σημεία που ήταν δύσκολο να ελεγχθούν από τους Έλληνες χαφ, έμπαινε στην περιοχή την κατάλληλη στιγμή και εκμεταλλευόταν την αδυναμία της Εθνικής να παρακολουθήσει τις κινήσεις του. Δεν περίμενε την μπάλα στα πόδια, αλλά έβρισκε τον τρόπο να εμφανίζεται εκεί όπου υπήρχε ο κίνδυνος.
Καθοριστικό ρόλο είχε και η ελευθερία που έδωσε ο Τσάβι στους Ρέιντερς και Μάλεν να αλλάζουν θέσεις και να κινούνται σε διαφορετικούς χώρους. Ο προπονητής της Ολλανδίας είχε εντοπίσει τα κενά στην ελληνική διάταξη και φρόντισε να τα αξιοποιήσει. Ο Φρένκι Ντε Γιονγκ έδινε τον ρυθμό, ο Φέιρμαν άλλαζε το σημείο ανάπτυξης με τις μεταβιβάσεις του και ο Ντάμφρις δημιουργούσε συνεχώς απειλές από τη δεξιά πλευρά. Ο Μάλεν, από την πλευρά του, είχε δύο ασίστ και ένα γκολ, ενώ ο Τίμπερ, με τις προωθήσεις του, πέτυχε δύο τέρματα.
Οι αριθμοί αποτυπώνουν με τον πιο καθαρό τρόπο την εικόνα. Η Ολλανδία δημιούργησε 7 μεγάλες ευκαιρίες, έναντι μόλις 1 της Ελλάδας, είχε 42 επαφές στην αντίπαλη περιοχή και επιχείρησε 15 τελικές μέσα από αυτήν. Συνολικά μέτρησε 17 σουτ, με τα 13 να βρίσκουν στόχο. Η Εθνική είχε 9 προσπάθειες, αλλά μόλις 1 στην εστία, ενώ ο Ολλανδός τερματοφύλακας χρειάστηκε να επέμβει μόνο 1 φορά.
Αυτή ήταν η ουσιαστική διαφορά των δύο ομάδων. Η Ολλανδία έβρισκε με ευκολία τον δρόμο προς την ελληνική περιοχή και δημιουργούσε διαρκώς καθαρές προϋποθέσεις για γκολ. Η Ελλάδα, αντίθετα, δεν μπορούσε ούτε να περιορίσει την επιθετική λειτουργία των αντιπάλων ούτε να μεταφέρει με αξιώσεις το παιχνίδι στο δικό τους μισό. Ο Τσάβι διάβασε σωστά το ματς, ο Ρέιντερς εκτέλεσε ιδανικά το πλάνο του και η Εθνική πλήρωσε με τον πιο σκληρό τρόπο τις αδυναμίες της.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
