Ρούσσου: «Είχα φανταστεί την κούρσα του τελικού πολλές φορές στο μυαλό μου - Αυτό είναι μόνο η αρχή»
Η Ιουλιάννα Ρούσσου ήταν η απόλυτη πρωταγωνίστρια για την ελληνική αποστολή την τέταρτη μέρα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κ20 στο Όρεγκον.
Η Ιουλιάννα Ρούσσου έφτασε μία ανάσα από την κορυφή του κόσμου στα 800μ του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κ20 στο Όρεγκον και, λίγη ώρα μετά την κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου, δυσκολευόταν ακόμη να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της επιτυχίας της.
Η Ελληνίδα πρωταθλήτρια πραγματοποίησε μία σπουδαία κούρσα στον τελικό μέσα στο εκβληματικό Heyward Field, τερματίζοντας σε 2:03.08, μόλις πέντε εκατοστά του δευτερολέπτου πίσω από την Σλοβένα Ζίβα Ρέμιτς, η οποία κατέκτησε τον παγκόσμιο τίτλο με 2:03.03.
«Απίστευτο συναίσθημα. Δεν έχω καταλάβει ακόμα τι έχει γίνει. Δεν ξέρω αν θα το καταλάβω ποτέ», ήταν τα πρώτα λόγια της Ρούσσου, η οποία θέλησε αμέσως να μοιραστεί την επιτυχία με τους ανθρώπους που βρίσκονται δίπλα της.
«Αρχικά θέλω να αφιερώσω το μετάλλιο στον προπονητή μου, στην οικογένειά μου και γενικά σε όσους είναι πίσω από εμένα. Θέλω να ευχαριστήσω την ομάδα μου, την Ηλιούπολη, τον ΣΕΓΑΣ και όποιον με έχει στηρίξει. Τώρα βλέπουμε μία καλή στιγμή, αλλά είναι μία χρονιά με πολλές δυσκολίες».
Η αλλαγή στα 300μ που άλλαξε την κούρσα
Η αθλήτρια του Δημήτρη Πλατή δεν περίμενε παθητικά την εξέλιξη του τελικού. Όταν αντιλήφθηκε ότι ο ρυθμός δεν ήταν αρκετά γρήγορος, αποφάσισε περίπου στα 300μ να περάσει μπροστά και να πάρει τον έλεγχο.
Όπως εξήγησε, η συγκεκριμένη κίνηση δεν ήταν ένα τυφλό ρίσκο, αλλά μέρος της τακτικής της απέναντι στη Ρέμιτς, γνωρίζοντας ότι η Σλοβένα διαθέτει μεγάλη ταχύτητα στο φινάλε.
«Στα 300μ κατάλαβα ότι πηγαίναμε λίγο αργά. Βρήκα άνοιγμα και πέρασα μπροστά, γιατί ήξερα ότι η Ρέμιτς είναι γρήγορη, είναι 400άρα και αν το άφηνα για τα τελευταία μέτρα δεν θα μπορούσα να κάνω εγώ την αλλαγή. Οπότε πήγα μπροστά και προσπάθησα όσο μπορούσα να κάνω λίγο πιο γρήγορη την κούρσα».
Το σχέδιο λειτούργησε σχεδόν στην εντέλεια. Η Ρούσσου μπήκε επικεφαλής στην τελική ευθεία και για αρκετά μέτρα βρέθηκε αγκαλιά με το χρυσό μετάλλιο, πριν η Ρέμιτς την περάσει ελάχιστα πριν από τον τερματισμό. «Στην τελική ευθεία έλεγα "αποκλείεται να είμαι πρώτη". Δεν το πίστευα. Τα κατάφερα και είμαι πραγματικά πάρα πολύ χαρούμενη. Δεν μπορώ να περιγράψω το συναίσθημα».
Μπήκα μέσα και δεν σκέφτηκα τίποτα
Η πορεία μέχρι τον τελικό μόνο εύκολη δεν ήταν. Τρεις κούρσες μέσα στη διοργάνωση, η σωματική και κυρίως η ψυχολογική πίεση, αλλά και οι δυσκολίες που είχε αντιμετωπίσει στη διάρκεια της σεζόν, είχαν δημιουργήσει αμφιβολίες πριν από τη μεγαλύτερη κούρσα της χρονιάς.
Όταν όμως ήρθε η ώρα του τελικού, η Ρούσσου κατάφερε να αφήσει τα πάντα εκτός σταδίου. «Οι τρεις κούρσες ήταν ψυχολογικά πολύ κουραστικές. Έδωσα ό,τι είχα σε αυτή την κούρσα. Μπήκα μέσα και δεν σκέφτηκα τίποτα. Τα έδωσα όλα και δεν σκέφτηκα μέσα στην κούρσα ότι κάτι μπορεί να πάει στραβά».
Η ίδια αποκάλυψε μάλιστα ότι είχε «τρέξει» τον τελικό πολλές φορές στο μυαλό της πολύ πριν πάρει θέση στην εκκίνηση. «Είχα τις αμφιβολίες μου πριν. Είχα φανταστεί την κούρσα πολλές φορές στο μυαλό μου, τις προηγούμενες ημέρες, ακόμα και μήνες πριν. Και πραγματικά είναι πάρα πολύ ωραίο συναίσθημα να βγαίνει και στην πραγματικότητα».
Η τακτική και η νοητική προπόνηση στα 800μ
Για τη Ρούσσου, τα 800μ δεν είναι ένα αγώνισμα στο οποίο αρκεί μόνο η φυσική κατάσταση. Η σωστή ανάγνωση της κούρσας, η τακτική και η ψυχολογία μπορούν να καθορίσουν το αποτέλεσμα όταν οι διαφορές ανάμεσα στις αθλήτριες είναι τόσο μικρές.
«Είναι πάρα πολύ ψυχολογικό αγώνισμα, έχει πολλή τακτική. Όλες είμαστε εκεί την ίδια ημέρα, είμαστε οι ίδιες κοπέλες, είμαστε φορμαρισμένες. Είναι ποια θα μπει με καλύτερη τακτική, ποια έχει σκεφτεί καλύτερα την κούρσα και ποια θα μπει με καλύτερη ψυχολογία».
Αυτό ακριβώς κατάφερε στον μεγαλύτερο μέχρι σήμερα αγώνα της καριέρας της. Άφησε πίσω όσα είχαν προηγηθεί, εμπιστεύτηκε το πλάνο της και έφτασε σε απόσταση μόλις 0.05 από έναν παγκόσμιο τίτλο. Το 2:03.08 και το αργυρό μετάλλιο την έκαναν παράλληλα μόλις τη δεύτερη Ελληνίδα που ανεβαίνει στο βάθρο των 800μ σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κ20, μετά το χάλκινο της Έλλης Δεληγιάννη το 2021 στο Ναϊρόμπι.
Και αν το μετάλλιο στο Όρεγκον αποτελεί ήδη τη μεγαλύτερη διεθνή διάκριση της νεαρής πρωταθλήτριας, η ίδια το αντιμετωπίζει περισσότερο ως αφετηρία παρά ως προορισμό: «Το αγαπώ πολύ αυτό που κάνω, δεν θα το αφήσω. Και τώρα είναι μόνο η αρχή».