Σε προχωρημένες επαφές με τον Αβραάμ Γκράντ ο Άρης για την ενίσχυση της ΠΑΕ

Σε μια ηχηρή κίνηση στο οργανόγραμμα της ΠΑΕ προχωράει ο Άρης που είναι έτοιμος να ανακοινώσει την πρόσληψη του Αβραάμ Γκράντ στη θέση του συμβούλου διοίκησης με αυξημένες αρμοδιότητες, έχοντας ενεργό ρόλο όχι μόνο στη διοίκηση, αλλά και σε ζητήματα που πιθανόν αφορούν το ποδοσφαιρικό τμήμα. Οι δυο πλευρές είναι σε επαφές τις τελευταίες μέρες και οι ανακοινώσεις δεν αποκλείεται να γίνουν και σήμερα.

Ο Άβραμ Γκραντ δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους και έμπειρους προπονητές ποδοσφαίρου, με μια καριέρα που εκτείνεται σε πάνω από τέσσερις δεκαετίες. Από τα πρώτα του βήματα στο Ισραήλ μέχρι την κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου με την Τσέλσι και το πέρασμά του από εθνικές ομάδες, η πορεία του χαρακτηρίζεται από στρατηγική σκέψη, διαχείριση προσωπικοτήτων και έντονο παρασκήνιο.

Τα Πρώτα Βήματα και η Καθιέρωση στο Ισραήλ

Ο Γκραντ δεν είχε αξιοσημείωτη καριέρα ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, γεγονός που τον ώθησε να στραφεί στην προπονητική από πολύ νεαρή ηλικία. Πρώτη του προπονητική ενασχόληση ήταν η Χάποελ Πετάχ Τίκβα. Ξεκίνησε από τα τμήματα υποδομής του συλλόγου σε ηλικία μόλις 18 ετών. Το 1986 ανέλαβε την πρώτη ομάδα, οδηγώντας την σε δύο δεύτερες θέσεις στο πρωτάθλημα και στην κατάκτηση του Toto Cup.

Η μετακίνησή του στη Μακάμπι το 1991 τον καθιέρωσε ως κορυφαίο προπονητή στη χώρα. Στην πρώτη του θητεία κατέκτησε δύο Πρωταθλήματα (1992, 1995) και ένα Κύπελλο (1994), επαναφέροντας τον σύλλογο στην κορυφή μετά από χρόνια ξηρασίας. Ακολούθησε ενα σύντομο πέρασμα από την Χάποελ Χάιφα (1995–1996) την οποία οδήγησε στην 4η θέση του πρωταθλήματος.
Η Εκτόξευση με τη Μακάμπι Χάιφα και η Εθνική Ισραήλ (2000–2006)

Το 2000 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Μακάμπι Χάιφα και την οδήγησε σε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα (2001, 2002) παίζοντας ελκυστικό ποδόσφαιρο, ενώ έφτασε και στα προημιτελικά του Κυπέλλου Intertoto. Έγινε το 2002 ο νεότερος ομοσπονδιακός προπονητής στην ιστορία της χώρας. Στα προκριματικά του Μουντιάλ 2006, το Ισραήλ πέτυχε κάτι αξιοσημείωτο: τερμάτισε αήττητο σε έναν όμιλο με Γαλλία, Ελβετία και Ιρλανδία (4 νίκες, 6 ισοπαλίες), χάνοντας την πρόκριση στα μπαράζ μόνο στην ισοβαθμία με την Ελβετία λόγω διαφοράς τερμάτων.

Το Άλμα στην Premier League και το Έπος της Τσέλσι (2006–2011)

Η φιλία του με τον Ρώσο μεγιστάνα Ρόμαν Αμπράμοβιτς άνοιξε τον δρόμο για το κορυφαίο επίπεδο του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Το καλοκαίρι του 2007 προσλήφθηκε ως Τεχνικός Διευθυντής στην Τσέλσι. Τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, μετά την ξαφνική αποχώρηση του Ζοσέ Μουρίνιο, ο Γκραντ ανέλαβε την τεχνική ηγεσία. Παρά τον αρχικό σκεπτικισμό των οπαδών και των ΜΜΕ, οδήγησε την ομάδα σε μια εκπληκτική σεζόν. Οδήγησε την Τσέλσι στον πρώτο τελικό Champions League της ιστορίας της στη Μόσχα, όπου έχασε το τρόπαιο στα πέναλτι από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (με το περίφημο γλίστρημα του Τζον Τέρι) και παράλληλα πάλεψε τον τίτλο μέχρι την τελευταία αγωνιστική, τερματίζοντας 2ος, μόλις δύο βαθμούς πίσω από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Στο Λιγκ Καπ έφτασε στον τελικό, όπου ηττήθηκε από την Τότεναμ. Παρόλα αυτά το συμβόλαιό του λύθηκε στο τέλος της σεζόν.

Τη σεζόν (2009–2010 ανέλαβε την Πόρτσμουθ σε μια περίοδο πλήρους οικονομικής κατάρρευσης. Παρά την αφαίρεση 9 βαθμών και τον υποβιβασμό, ο Γκραντ έκανε μια «προπονητική υπέρβαση», οδηγώντας την Πόρτσμουθ στον Τελικό του FA Cup το 2010, όπου έχασε δύσκολα με 1-0 από την Τσέλσι. Ακολούθησε το πέρασμά του από τη Γουέστ Χαμ τη σεζόν 2010–2011. Η θητεία του στα «Σφυριά» δεν ήταν επιτυχημένη. Η ομάδα αντιμετώπισε πολλά προβλήματα και υποβιβάστηκε, με τον Γκραντ να απολύεται την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος.

Ανέλαβε την Παρτιζάν Βελιγραδίου τον Ιανουάριο του 2012 και την οδήγησε με άνεση στην κατάκτηση του Πρωταθλήματος Σερβίας, πριν παραιτηθεί στο τέλος της σεζόν. Επέστρεψε σε πάγκο εθνικής ομάδας το 2014 αναλαμβάνοντας την Εθνική Γκάνας και επιβεβαίωσε τη φήμη του ως προπονητής μεγάλων τουρνουά. Οδήγησε τη Γκάνα στον Τελικό του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής (AFCON) το 2015, χάνοντας τον τίτλο στα πέναλτι από την Ακτή Ελεφαντοστού (μετά από μια δραματική διαδικασία που έληξε 9-8). Το 2017 έφτασε μέχρι τα ημιτελικά της διοργάνωσης.

Το 2018 εργάστηκε για ένα σύντομο διάστημα στην Ινδία (NorthEast United) ως τεχνικός σύμβουλος και στη συνέχεια ως υπηρεσιακός προπονητής.
Μετά από τέσσερα χρόνια, τον Δεκέμβριο του 2022, ο Γκραντ επέστρεψε στους πάγκους αναλαμβάνοντας την Εθνική ομάδα της Ζάμπια. Κατάφερε να την οδηγήσει στην πρόκριση για το Κύπελλο Εθνών Αφρικής (AFCON) του 2023 (που διεξήχθη στις αρχές του 2024), επιστρέφοντας τη χώρα στη μεγάλη γιορτή του αφρικανικού ποδοσφαίρου μετά από χρόνια απουσίας.

Στην καριέρα του σε συλλογικό Επίπεδο έχει κατακτήσει: 2 Πρωταθλήματα Ισραήλ (1991–92, 1994–95), 1 Κύπελλο Ισραήλ (1993–94), 2 Toto Cups με την Μακάμπι Τελ Αβίβ, άλλα δυο Πρωταθλήματα Ισραήλ (2000–01, 2001–02) και ένα Toto Cup με την Μακάμπι Χάιφα καθώς και ένα Πρωτάθλημα Σερβίας με την Παρτιζάν Βελιγραδίου.

Τον συνοδεύει η φήμη του προπονητή που φτάνει στην πηγή αλλά δεν πίνει νερό στις μεγάλες διοργανώσεις καθώς ήταν φιναλίστ Champions League (2008 – Τσέλσι), φιναλίστ Premier League (2008 – Τσέλσι), φιναλίστ FA Cup (2010 – Πόρτσμουθ) και φιναλίστ Κυπέλλου Εθνών Αφρικής (2015 – Γκάνα).