Το μυστικό πίσω από το... τοίχος της Ισπανίας που δεν έχει δεχθεί γκολ σε Μουντιάλ από το 2022
Η Ισπανία έχει να δεχτεί γκολ σε Μουντιάλ από το... Κατάρ. Πως γίνεται μια ομάδα να κρατάει το «0» σε τόσα πολλά διαδοχικά και κρίσιμα ματς;
H Iσπανία αντιμετωπίζει το Βέλγιο το βράδυ της Παρασκευής (12/07, 22:00) για τα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026. Η «φούρια ρόχα» θέλει να επιστρέψει στα ημιτελικά της διοργάνωσης που κατέκτησε το 2010, για πρώτη φορά από τότε μάλιστα, έχοντας ως... όπλο της την άμυνά της.
Η ομάδα του Λουίς Ντε Λα Φουέντε δεν έχει δεχτεί γκολ ακόμα στο τουρνουά, ενώ η τελευταία φορά που η εστία του Ουνάι Σιμόν παραβιάστηκε, σε επίπεδο Μουντιάλ, ήταν την 1η Δεκεμβρίου 2022, όταν οι Ιάπωνες σημείωσαν δύο τέρματα απέναντι στους Ίβηρες κερδίζοντας 2-1.
Ομως ποιο είναι το μυστικό της Ισπανίας;
Η βασική αρχή του Κρόιφ που έγινε το... σύνθημα για το αήττητο
Ο Ουνάι Σιμόν μετράει 609 λεπτά δίχως να δεχτεί γκολ, ενώ η Ισπανία βρίσκεται σε ένα αήττητο σερί 35 αγώνων, εν μέσω αυτού κατέκτησε και το Euro 2024, νικώντας με 2-1 την Αγγλία στον τελικό, η φιλοσοφία των πρωταθλητών κόσμου 2010 αναφορικά με την άμυνα συνδέεται ακράδαντα με τον αείμνηστο Γιόχαν Κρόιφ και την φράση «η καλύτερη μορφή άμυνας είναι η επίθεση».
Ο θρυλικός Ολλανδός, αφού φόρεσε τη φανέλα της Μπαρτσελόνα τη δεκαετία του 1970, επέστρεψε στον σύλλογο το 1988 ως προπονητής και έθεσε τις βάσεις μιας κοινής αγωνιστικής φιλοσοφίας που εφαρμόστηκε σε όλα τα τμήματα, από τις ακαδημίες έως την πρώτη ομάδα.
Υπό τις οδηγίες του, όλες οι ομάδες υιοθέτησαν επιθετικό τρόπο παιχνιδιού, με ψηλές αμυντικές γραμμές και άμεση πίεση μετά την απώλεια της μπάλας. Παράλληλα, καθιέρωσε το περίφημο «ρόντο», μια άσκηση γρήγορης κυκλοφορίας σε μικρό χώρο, η οποία παραμένει μέχρι σήμερα αναπόσπαστο κομμάτι της προπονητικής φιλοσοφίας των Καταλανών.
Έτσι και στην Ισπανία του σήμερα, ο Ντε Λα Φουέντε έχει υιοθετήσει την ισπανική φιλοσοφία της κατοχής, όπου στην Ιβηρική χώρα θεωρείται τα 9/10 του παιχνιδιού, εξελίσσοντας τόσο την τακτική του Κρόιφ, όσο και αυτή του Πεπ Γκουαρδίολα στην Μπαρτσελόνα, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός πως οι περισσότεροι βασικοί της ομάδας του Βάσκου τεχνικού προέρχονται από τους πρωταθλητές Ισπανίας, ενώ υπάρχει μόλις ένας παίκτης της Ρεάλ.
Σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο, ο μέσος όρος κατοχής της Ισπανίας είναι στο 66%, το υψηλότερο του τουρνουά, με το στυλ της «φούρια ρόχα» να εστιάζει στο passing game, τόσο πολύ που για να βρουν... κανονικούς αμυντικούς χρειάστηκε οι Λε Νορμάντ και Λαπόρτ να αλλάξουν υπηκοότητα.
Επίθεση με υπομονή και όχι ταχύτητα
Η Ισπανία, παράλληλα, δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί μια ομάδα που λατρεύει να βγαίνει στην κόντρα και να διαμορφώνει έτσι τις επιθέσεις της, παρότι έχει στο ρόστερ της τόσο τον Λαμίν Γιαμάλ, όσο και τον Νίκο Γουίλιαμς.
Αντ΄ αυτού, το σύνολο του Ντε Λα Φουέντε μένει πιστό στο πλάνο του. Οι ποδοσφαιριστές κινούνται μαζικά, εναλλάσοντας... αμέτρητες πάσες, ενώ οι γραμμές τους μένουν πάντα κοντά, με τον Ρόδρι να είναι ο... τροχονόμος του κέντρου βεβαιώνοντας πως οι αποστάσεις είναι όπως πρέπει.
Πάντως, επιθετικά η Ισπανία δεν... λάμπει, μιας και αν εξαιρέσουμε την νίκη με 4-0 επί της Σαουδικής Αραβίας, οι Ίβηρες έχουν πετύχει μόλις πέντε γκολ σε τέσσερα ματς, με τρία εξ αυτών να έρχονται απέναντι στην Αυστρία.
Τι συμβαίνει όμως όταν η «φούρια ρόχα» χάνει την μπάλα; Οι ποδοσφαιριστές της κλείνουν οποιοδήποτε κενό υπάρχει, ασκόντας... ασφυκτική πίεση, κάτι που φαίνεται πως πιάνει, μιας και το σύνολο του άλλοτε προπονητή της Ντεπορτίβο Αλαβές κερδίζει πίσω την κατοχή μέσα σε 11.57 δευτερόλεπτα μέσο όρο, προφανώς η καλύτερη επίδοση στην διοργάνωση.
Η δουλειά του Σιμόν και η τέχνη του να κρατάς το προβάδισμα
Ο Ουνάι Σιμόν ίσως να μην είναι ο πιο λαμπερός από τους τρεις τερματοφύλακες της Εθνικής Ισπανίας, ο Βάσκος ποδοσφαιριστής, που έχει δουλέψει με τον Ντε Λα Φουέντε σε όλα τα κλιμάκια της πατρίδας του, ίσως να μην κατάκτησε το πρωτάθλημα στην χώρα του ή να αναδείχθηκε ο καλύτερος της χρονιάς όπως οι Ράγια και Γκαρσία, όμως έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του συμπατριώτη του και από το 2022 δεν έχει βγει από την εστία.
Ουσιαστικά ο κίπερ της Μπιλμπάο λειτουργεί ως... οργανωτής παρά τερματοφύλακας, μιας και είναι υπεύθυνος για το αμυντικό του τρίτο, ενώ σπάνια καλείται να κάνει την δουλειά του, δηλαδή να επέμβει σε κάποιο σουτ του αντιπάλου.
Η Iσπανία έχει δεχθεί μόλις πέντε τελικές στην εστία σε ισάριθμα παιχνίδια, ενώ οι αντίπαλοί της έχουν αγγίξει την μπάλα 41 φορές μέσα στη μεγάλη περιοχή, την καλύτερη επίδοση ή τη χαμηλότερη από κάθε άλλη ομάδα στη διοργάνωση.
Στην άλλη πλευρά του γηπέδου, όταν η Ισπανία ανοίγει το σκορ, σημάνει... game over για την αντίπαλό της και αυτό για έναν πολύ απλό λόγο, διότι η μπάλα είναι μια και είναι στα πόδια των παικτών του Ντε Λα Φουέντε.
Οι ποδοσφαιριστές ξεκινούν ένα ατελείωτο «κορόιδο» ανταλλάσοντας δεκάδες πάσες, σαν σε προπόνηση, έχοντας ως αποτέλεσμα τον εκνευρισμό της απέναντι ομάδας, όπως είδαμε στο ματς με την Ουρουγουάη, όπου οι Λατινοαμερικάνοι... ξέφυγαν.
Βέβαια, αυτός δεν είναι ο μοναδικός τρόπος να κρατήσεις το προβάδισμά σου, με τις Αγγλία και Αίγυπτο να προσπαθούν κάπως διαφορετικά απέναντι στο Μεξικό και την Αργεντινή αντίστοιχα. Αναλυτικότερα, τόσο οι Άγγλοι όσο και οι Αιγύπτιοι οπισθοχώρησαν και απομάκρυναν κάθε μπάλα, στέλνοντάς την όσο πιο μακριά γίνεται από την εστία τους.
Αν αυτό πετύχει, συγχαρητήρια, αλλά δεν είναι σύνηθες, πάντως οι αμυντικοί της Ισπανίας δεν μπορούν και δεν θα έπαιζαν ποτέ έτσι, με την φιλοσοφία τους να μην επιτρέπει κάτι διαφορετικό από την κατοχή.