Το Κύπελλο των χιλίων Μαρτύρων
Μετά από τρία χρόνια η αγωνιστική δράση επέστρεψε στην Παλαιστίνη, μέσα σε μία ποδοσφαιρική ατμόσφαιρα με ανάμεικτα συναισθήματα.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Eνας ποδοσφαιρικός αγώνας ξεκινάει. Στις κερκίδες, αυτοσχέδιες οι περισσότερες ή συντρίμμια που μεταμορφώθηκαν σε καθίσματα, οι φίλαθλοι ενθουσιάζονται, χαίρονται και την ίδια ώρα θρηνούν.
Ο Χαλίλ Τζαντάλα περίμενε με ανυπομονησία αυτή τη στιγμή. Όχι του θρήνου. Αυτός κυριάρχησε στην περιοχή του, αλλά ήρθε η στιγμή που η αγωνιστική δράση επέστρεψε στον τόπο του. Και μαζί της κάποια ψήγματα αισιοδοξίας.
Τα τελευταία τρία χρόνια ο Παλαιστίνιος αθλητικός σχολιαστής τα είχε περάσει καταμετρώντας θανάτους. «Χάσαμε παίκτες. Χάσαμε φιλάθλους, διοικητικούς παράγοντες και διαιτητές», λέει στο γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων.
Ο παλαιστινιακός επαγγελματικός αθλητισμός σταμάτησε κάθε είδους δραστηριότητα μετά την επίθεση της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023 και τα ανελέητα χτυπήματα του Ισραήλ που ήρθαν ως απάντηση (ή ως... ευκαιρία) δημιούργησαν ένα δράμα με γενοκτονικά χαρακτηριστικά.
Στον πόλεμο σκοτώθηκαν αμέτρητοι αθώοι. Ανάμεσά τους και 1.014 Παλαιστίνιοι αθλητές, σύμφωνα με τον απολογισμό της τοπικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας.
Την Παρασκευή (11 Σεπτεμβρίου), ο Τζαντάλα επέστρεψε στο στάδιο Φαϊζάλ Αλ-Χουσεϊνί στην Αλ-Ραμ της Δυτικής Όχθης, για να περιγράψει τον εναρκτήριο αγώνα του πρώτου τουρνουά που διοργανώνει η ομοσπονδία εδώ και τρία χρόνια.
Παρότι ήταν μια επιστροφή που περίμεναν όλοι εδώ και καιρό, η διοργάνωση προκάλεσε αντικρουόμενα συναισθήματα. «Ένα αίσθημα χαράς που επιστρέφουμε έπειτα από τόσο μεγάλη απουσία, αλλά και ένα αίσθημα απώλειας», εξήγησε ο Τζαντάλα.
Το συμβολικό όνομα και ο Μίκης Θεοδωράκης
Η Παλαιστινιακή Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία ονόμασε το τουρνουά της... επιστροφής, «Κύπελλο των 1.000 Μαρτύρων». Συμμετέχουν περισσότερες από 200 ομάδες από την κατεχόμενη Δυτική Όχθη, τη Γάζα και προσφυγικούς καταυλισμούς στον Λίβανο.
Πριν από τον αγώνα, μεταξύ της Jabal Al-Mukaber Club και της Shabab Al-Khaleel SC, παιδιά μετέφεραν μια παλαιστινιακή σημαία τυλιγμένη έτσι ώστε να μοιάζει πως εσωκλείει ένα νεκρό σώμα. Στη συνέχεια την ξεδίπλωσαν στο κέντρο του γηπέδου, ενώ μια μπάντα έπαιζε τον παλαιστινιακό εθνικό ύμνο που ονομάζεται Φιντάι (Fida'i), δηλαδή «Ο μαχητής που θυσιάζεται» και τη μουσική έχει γράψει ο αείμνηστος Μίκης Θεοδωράκης.
Επίσης, η αθλητική αρχή αποκάλυψε έξω από το στάδιο ένα μνημείο με τα ονόματα των Παλαιστινίων αθλητών που σκοτώθηκαν, το οποίο βρίσκεται στην Αλ-Ραμ, όχι μακριά από το τείχος που χωρίζει τη Δυτική Όχθη.
Ο Σαμίρ Ίσα, πρώην γνωστός ποδοσφαιριστής στα μέρη του και έμπειρος προπονητής πλέον, ο οποίος είχε προπονήσει και τις δύο ομάδες, παρακολούθησε από τις εξέδρες την έναρξη του αγώνα.
«Το ποδόσφαιρο έχει γίνει σήμερα πιο σημαντικό από την πολιτική», δήλωσε. «Ο αθλητισμός γενικότερα είναι μέρος της κουλτούρας του λαού», πρόσθεσε, σημειώνοντας ότι οι Παλαιστίνιοι έχουν «το δικαίωμα να αθλούνται κανονικά και σε όλες τις μορφές του αθλητισμού, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο».
Στο 10ο λεπτό και 14ο δευτερόλεπτο, ο διαιτητής διέκοψε τον αγώνα και τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη των 1.014 νεκρών, προτού το πλήθος αρχίσει και πάλι να φωνάζει, να ζητωκραυγάζει και να τραγουδά.
«Το ποδόσφαιρο επιστρέφει στην Παλαιστίνη», έγραφαν οι ηλεκτρονικές οθόνες γύρω από το στάδιο.
Χιλιάδες άνθρωποι, κυρίως νέοι, παρακολούθησαν τον αγώνα, ενώ οικογένειες, γυναίκες και παιδιά κάθονταν σε ξεχωριστό τμήμα των κερκίδων.
Η Μάισαν Σουλεϊμάν, 35 ετών, από την Αλ-Ραμ, δήλωσε ότι πήγε για να τιμήσει τους μάρτυρες. «Δεν υποστηρίζω καμία από τις δύο ομάδες», είπε. «Ήρθα για να στηρίξω την προσπάθεια. Άλλωστε, όλοι όσοι παίζουν είναι παιδιά της Παλαιστίνης».
Το τουρνουά ξεκίνησε ταυτόχρονα στη Γάζα, όπου οι ισραηλινές επιθέσεις έχουν μετατρέψει μεγάλο μέρος της περιοχής σε ερείπια και ορισμένα γήπεδα ποδοσφαίρου έχουν μετατραπεί σε πρόχειρους καταυλισμούς για ανθρώπους που εκτοπίστηκαν εξαιτίας του πολέμου.
Ο εναρκτήριος αγώνας διεξήχθη στην Ντέιρ αλ-Μπάλαχ, μεταξύ της Khadamat Rafah και της Shabab Rafah, ενώ οι φίλαθλοι κάθονταν σε πλαστικές καρέκλες γύρω από το μικρό γήπεδο που περιβάλλεται από φοίνικες.
«Το ποδόσφαιρο αντιπροσώπευε τη ζωή για εμάς πριν από τον πόλεμο και, μετά τον πόλεμο, η ζωή των παικτών σταμάτησε εντελώς», δήλωσε ο Χαλίλ Μάταρ, ποδοσφαιριστής της Khadamat Rafah.
Ο Μάταρ είπε ότι η ταυτόχρονη διεξαγωγή του κυπέλλου στη Δυτική Όχθη, στη Γάζα και στους προσφυγικούς καταυλισμούς του Λιβάνου αντανακλά την «εθνική ενότητα» των Παλαιστινίων.
Ωστόσο, οι ομάδες της Δυτικής Όχθης αναμένεται να αντιμετωπίσουν σημαντικές πρακτικές δυσκολίες καθώς θα μετακινούνται μεταξύ των πόλεων και θα περνούν από ισραηλινά στρατιωτικά σημεία ελέγχου στα κατεχόμενα εδάφη.
«Παρόλα αυτά, είμαστε αποφασισμένοι να συνεχίσουμε τις αθλητικές δραστηριότητες» δήλωσε ο Αμπντάλα Αμπού Γκασάν της ομάδας Shabab Jaba, η οποία συμμετέχει στο τουρνουά.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
