Το μυστικό της επιθετικότητας…

Η πραγματικότητα είναι ότι ο Ολυμπιακός δε θα εκτελεί ποτέ σαν να προσπαθεί να περάσει τη μπάλα από το μάτι της βελόνας, όπως μάταια προσπαθούσε εναντίον του “αδελφού” Αστέρα… Ούτε η μπάλα θα φεύγει από τα χέρια του Φουρνιέ ή του Βεζένκοφ σαν να πρόκειται για βότσαλο στα χέρια ενός παιδιού που σημαδεύει το πέλαγος. 

Η πραγματικότητα επίσης είναι ότι απέναντι σε μία ομάδα που επ' ουδενί είναι τόσο κακή όσο φάνηκε στο παρκέ της Sunel Arena. Eξαιτίας του Ολυμπιακού. 

Όσο πλάνα κι αν είχε ο υμνητής της λεπτομέρειας, Τσάβι Πασκουάλ, πήγαν εις την κάλαθο των αχρήστων. Ο Ισπανός τεχνικός δεν απέτυχε τακτικά. Απέτυχε πνευματικά, καθώς δεν κατάφερε να πείσει τους παίκτες του ότι με ενεργειακά ημίμετρα και χωρίς γαλόνια από ιδρώτα, δε θα μπορούσα να αναχαιτίσουν την ερυθρόλευκη λαίλαπα. 

Μετά την κακοποίηση στον αγώνα με τον Ερυθρό Αστέρα, ο Ολυμπιακός επέστρεψε. Κι αντέδρασε. Ως Πρωταθλητής Ευρώπης. 

Η πρώτη αντίδραση ωστόσο, ήρθε από τον Γιώργο Μπαρτζώκα, ο οποίος πήρε μία πολύ σημαντική απόφαση στο ξεκίνημα του αγώνα, με την συμμετοχή του Κόρϊ Τζόζεφ… 

Οι λόγοι μπορεί να είναι πολλοί και διαφορετικοί. Ο Μπαρτζώκας ανέφερε τον έναν από αυτούς: Ήθελε να διαφοροποιήσει τα δίδυμα  χρησιμοποιώντας τον Καναδό με τον Μιλουτίνοφ και τον Μακ Ιντάιρ με τον Τζόουνς και τον Χολ. 

Με απόλυτο σεβασμό θα προσέθετα ότι εξίσου σημαντική ήταν και η παρουσία του Τζόζεφ στον αγώνα με τον Αστέρα. Μαζί του ήταν το μοναδικό διάστημα που ο Ολυμπιακός εξέφραζε μία επιθετικότητα με τον χειριστή να εκφράζει απειλή κάθετη προς το καλάθι. Αυτό έλλειψε δραματικά από τους ερυθρόλευκους στον αγώνα της προηγούμενης εβδομάδας. 

Με αφεντικό τον Τζόζεφ εναντίον του Ντουμπάϊ, οι ερυθρόλευκοι έκαναν εξαιρετικά όλα αυτά που δεν έκαναν σχεδόν καθόλου με τους Σέρβους. 

Στα πρώτα δέκα λεπτά (τα οποία έπαιξε όλα ο Τζόζεφ) η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα έστρωσε το χαλί στο επιθετικό φαινόμενο του Εβάν Φουρνιέ, αλλά και του Σάσα Βεζένκοφ να λάμψουν. Κι όλα ξεκινούσαν από τον Τζόζεφ… Ακόμα και στις περιπτώσεις που το μόνο το οποίο χρειαζόταν να κάνει, ή έκανε, ήταν να ανοίγει το play με την πρώτη πάσα του. 

Με τον Τζόζεφ ο Ολυμπιακός; 

• Έτρεξε πιο γρήγορα σε επίπεδο flow τις επιθέσεις του
• Είχε καλύτερο ρυθμό στο 5 εναντίον 5
• Δεν υπήρχε τόσο έντονη στατικότητα
• Απείλησε με τον χειριστή του ότι θα παίξει κάθετα, και το κυριότερο…
• …πολλές από τις επιθέσεις που πήρε ο Φουρνιέ, βρήκαν την αντίπαλη άμυνα σε κίνηση, άρα με ένα ισχνό ή ακόμα πιο ισχυρό κατά περίπτωση πλεονέκτημα της επίθεσης. 

Γενικά με τον Τζόζεφ, ο Ολυμπιακός έπαιξε γρήγορα σε επίπεδο χρόνου λήψης αποφάσεων. Ακόμα και στα πιο απλά πράγματα. Και η μπάλα κυκλοφόρησε. 

Ο Καναδός το έκανε τέλεια, γιατί το έκανε γρήγορα. 

Τα υπόλοιπα ήταν δουλειά των σπουδαίων σταρ του Ολυμπιακού που ευστόχησαν με τον τσουβάλι. Στο πρώτο ημίχρονο οι γηπεδούχοι είχαν μόλις 2 άστοχα δίποντα και 6/10 τρίποντα… Ο Φουρνιέ και ο Βεζένκοφ μαζί είχαν 6/6 δίποντα και 2/5 τρίποντα.

Κι επιπλέον… Ο Ολυμπιακός  είχε 11 πόντους από αιφνιδιασμούς (2 το Ντουμπάϊ) και 13-4 ήταν οι πόντοι από λάθη. 

25 πόντους ο Φοτυρνιέ μέχρι το 26

18 Βεζέ

10/11 δίποντα

6/9 τρίποντα

Λίγο αργότερα, στο 25ο λεπτό, οι δυο σούπερ σταρ των Πειραιωτών είχαν 43 πόντους (25 ο Γάλλος και 18 ο Βούλγαρος) με 10/11 δίποντα και 6/9 τρίποντα. 

Αιχμαλωσία!

Μία αιχμαλωσία που είχε βαθιές ρίζες όχι μόνο στο επιθετικό σκέλος, αλλά ισοδύναμα και στο αμυντικό. Εκεί όπου το πλάνο του κόουτς Μπαρτζώκα σε συνδυασμό με τα πλούσια ενεργειακά αποθέματα των παικτών, κυριάρχησε. 

Η επιθετική άμυνα στους πολύ ταλαντούχους σκόρερ της ομάδας του Πασκουάλ βραχυκύκλωσε συνολικά την ομάδα του. Ακόμα και ο Μιλουτίνοφ έβγαινε έπαιζε με hedge ή με ενεργητικό flat στα σκριν, ενώ στην πίσω γραμμή άπαντες (Τζόζεφ, Γουόρντ) ήταν έτοιμοι να βάλουν το κορμί τους για να ταγκάρουν τον ρόλερ…

Ταυτόχρονα πήρε το απόλυτα ελεγχόμενο ρίσκο παίζοντας hedge με τον Βεζένκοφ καθώς τα 4άρια της Ντουμπάϊ δεν απειλούν από μακριά κι έτσι δεν υπήρξε κάποιος ιδιαίτερος φόβος. 

Τα χέρια των ερυθρόλευκων έκλειναν όλες τις γραμμές πάσας, τα κορμιά έμεναν δυνατά στη θέση τους. 

Κι όταν δοκίμαζαν να φέρουν τη μπάλα στο low post, o Mιλουτίνοφ, ή ο Τζόουνς, ήταν πάντα συγκεντρωμένοι να έρθουν ως δεύτεροι παίκτες στη βοήθεια. 

Η άμυνα έσφιγγε σαν τανάλια, τα 5 από τα 15 λάθη του Ντουμπάϊ έγιναν στην πρώτη περίοδο, ο Ολυμπιακός σημείωσε συνολικά 25 πόντους από χαμένες μπάλες των φιλοξενούμενων και μαζί με το τέμπο στο γήπεδο, οι παίκτες του Μπαρτζώκα έδιναν και το ρυθμό στην εξέδρα. 

Η ηλεκτρισμός μεταφερόταν από την αρένα στην εξέδρα και τούμπαλιν. Για μία ομάδα χωρίς απόλυτη αφοσίωση και με μειωμένη ενέργεια όπως το Ντουμπάϊ, θα ήταν πολύ δύσκολο να αντιπαρατεθεί. Και τώρα περιμένει ο Αρης. Σε ένα παιχνίδι που θα είναι εντελώς διαφορετική κατάσταση.