Το στοίχημα του Ζοτς…
Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται στη μεταγραφική αγορά για την απόκτηση ενός γκαρντ, ωστόσο, σε μπασκετικούς όρους, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς έχει στοχεύσει σε μία «μεταμόρφωση». Ή μάλλον, δύο!
Το ρόστερ του Παναθηναϊκού δεν έχει κλείσει ακόμα, η αποχώρηση του Τσέντι Οσμαν διαφοροποίησε εν μέρει τα πλάνα αναφορικά με τα χαρακτηριστικά που θα πρέπει να συγκεντρώνει ο υπό απόκτηση πόιντ γκαρντ και η διαδικασία αναζήτησης συνεχίζεται.
Όπως πιθανώς είναι γνωστό, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς θα ήθελε (και μετά την αποχώρηση του Οσμαν) έναν γκαρντ που είναι πολύ καλός pick n’ roll παίκτης με δυνατότητα εκτέλεσης από μακριά (στατικό σουτ, ή pull up), αλλά κατά βάση να είναι πολύ καλός δημιουργός…
Για να δημιουργήσει, βέβαια, ένας γκαρντ σταθερά πλεονεκτήματα για τους συμπαίκτες του, πρέπει πρώτα να αποτελεί ο ίδιος μία επιθετική απειλή που αναγκάζει την άμυνα να προσαρμοστεί πάνω του προκαλώντας τα rotations.
Το διάβασμα του παιχνιδιού και η δημιουργία για τον εαυτό του ή τους συμπαίκτες του είναι προτεραιότητα για τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ο οποίος ναι μεν αναζητά παίκτες που τικάρουν τα περισσότερα κουτάκια, αλλά, γενικά, δεν περιορίζεται. Ακόμα κι ένα στοιχείο να διαθέτει σε πολύ υψηλό επίπεδο είναι πολύ πιθανό να το αποδεχτεί (όπως έκανε με τον Πάντερ, ή τον Εξουμ στην Παρτίζαν).
Επιπλέον όμως, ο Σέρβος κόουτς έχει και κάποιους προσωπικούς στόχους, αναφορικά με δύο συγκεκριμένους παίκτες, προκειμένου να φέρει στην επιφάνεια αρετές που είτε παραμένουν καλυμμένες, ή είτε είναι πολύ καλά κρυμμένες.
Κι αυτά τα δύο πρόσωπα είναι ο Κέντρικ Ναν και ο Πάπι Μπάντιο… Ο Ναν είναι ίσως ο καλύτερος σκόρερ στην Ευρωλίγκα και ο Μπάντιο ένας παίκτης με πολύ ανεπτυγμένες αμυντικές ικανότητες, ένας σούπερ αθλητικός γκαρντ, που, στην επίθεση, μπορεί να κάνει αρκετά πράγματα καλά, αλλά τίποτα άριστα.
Στα μάτια του Ομπράντοβιτς, τόσο ο Ναν όσο και ο Μπάντιο είναι εν δυνάμει δημιουργοί. Διαφορετική πρώτη ύλη ο καθένας, αλλά με δυνατότητες που, μέσα από πολλή δουλειά, μπορούν να τους επιτρέψουν να λειτουργήσουν σε περισσότερες από μία θέσεις, ακόμη και ξεκινώντας από τον «άσο». Αυτό θα έδινε στον Σέρβο προπονητή τη δυνατότητα να εμπιστευτεί διαφορετικά και περισσότερο ευέλικτα σχήματα.
Ο Σέρβος τεχνικός αναγνωρίζει ότι αμφότεροι έχουν πολλά περισσότερα να προσφέρουν και είναι αποφασισμένος να δουλέψει προσωπικά μαζί τους, προκειμένου να τα φέρει στην επιφάνεια.
Ξέρει ότι ο Ναν είναι killer με τη μπάλα στα χέρια, αλλά υποστηρίζει σθεναρά ότι έχει την ποιότητα να λειτουργεί πιο ψύχραιμα ως δημιουργός, να απελευθερώνει γρηγορότερα την μπάλα και να διαβάζει καλύτερα όσα συμβαίνουν γύρω του: τους ανοιχτούς συμπαίκτες, τις θέσεις της άμυνας και τα αδύνατα σημεία της.
Από την άλλη πλευρά, ο Πάπι Μπάντιο, όπως γράφαμε και στην ανάλυσή του, είναι ένα ακατέργαστο διαμάντι, του οποίου οι αποφάσεις προκύπτουν μέσα από το ένστικτο και όχι από την ανάγνωση του παιχνιδιού.
Ο Μπάντιο μπορεί να ζοριστεί—και ίσως πολύ— στους πρώτους μήνες της συνεργασίας του με τον Ομπράντοβιτς. Διότι οι αποφάσεις που σήμερα παίρνει ενστικτωδώς δεν συμβαδίζουν πάντοτε με τις αρχές και τις απαιτήσεις του Σέρβου προπονητή.
Ο οργανισμός είναι πεπεισμένος ότι ο μεν Ναν είναι πάρα πολύ δεκτικός στην πληροφορία όταν συνδυάζεται με γνώση και σωστή προσέγγιση. Ο δε Μπάντιο είναι ένας νεαρός με πολύ θετικό χαρακτήρα που διψάει για γνώση και βελτίωση στην επίθεση.
Ο Ομπράντοβιτς δεν θέλει απλώς να προσθέσει ακόμη έναν δημιουργό στο ρόστερ του. Θέλει να κατασκευάσει δύο από το ήδη υπάρχον υλικό του: στην περίπτωση του Ναν, μετατρέποντας μέρος της εκτελεστικής του ποιότητας σε καθαρότερη δημιουργία και, στην περίπτωση του Μπάντιο, μεταμορφώνοντας το ένστικτο σε ανάγνωση. Αν κερδίσει έστω και το ένα από τα δύο στοιχήματα, ο Παναθηναϊκός θα έχει αποκτήσει κάτι πολύ περισσότερο από έναν ακόμη παίκτη που μπορεί περιστασιακά να κατεβάσει την μπάλα.