Για την Αργεντινή, η μοίρα έγραψε δύο φορές το ίδιο «10» στην πλάτη μιας φανέλας, πρώτα για να γεννηθεί ένας μύθος και μετά για να βρεθεί εκείνος που θα τον κουβαλήσει - Η μνήμη του Ντιέγκο Μαραντόνα και το όνειρο του Λιονέλ Μέσι.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Η Αργεντινή βρέθηκε με την πλάτη στον τοίχο απέναντι στην Αίγυπτο. Στο 67ο λεπτό έχανε 2-0, ο Λιονέλ Μέσι είχε ήδη αστοχήσει σε πέναλτι ο ποδοσφαιρικός κόσμος ετοιμαζόταν να γράψει το τέλος μιας εποχής. Το τελευταίο Μουντιάλ του ανθρώπου που άλλαξε την ιστορία του αθλήματος έμοιαζε να τελειώνει με τον πιο σκληρό τρόπο.
Αλλά...
Ο Κριστιάν Ρομέρο μείωσε, ο Μέσι ισοφάρισε και στις καθυστερήσεις ο Έντσο Φερνάντες ολοκλήρωσε μία από τις μεγαλύτερες ανατροπές στην ιστορία των νοκ άουτ του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Οι αριθμοί θα γράψουν ότι ο Μέσι είχε ένα γκολ και μία ασίστ. Η ιστορία θα θυμάται κάτι πολύ μεγαλύτερο.
Για σχεδόν είκοσι χρόνια, ο Μέσι κουβαλούσε το πιο βαρύ φορτίο που μπορεί να σηκώσει ένας ποδοσφαιριστής.
Δεν έπρεπε απλώς να είναι ο καλύτερος στον κόσμο, αλλά να αποδείξει ότι μπορούσε να σταθεί δίπλα στον Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα. Στην Αργεντινή, αυτό δεν ήταν ποτέ μια απλή σύγκριση.
Ο Ντιέγκο ήταν το παιδί της Βίλα Φιορίτο που μεγάλωσε μέσα στη φτώχεια και έκανε μια ολόκληρη χώρα να πιστέψει ότι οι αλάνες μπορούν να γεννήσουν θεούς. Ο άνθρωπος που μέσα σε τέσσερα λεπτά, στο Μεξικό το 1986, χάρισε στον κόσμο τις δύο πιο διάσημες φάσεις στην ιστορία του ποδοσφαίρου.
Ο Μέσι είναι το παιδί του Ροζάριο που μεγάλωσε ακούγοντας ότι είναι ο «νέος Μαραντόνα». Το βάρος ήταν να αποδείξει ότι μπορεί να σταθεί δίπλα στον θεό.
Ο Μαραντόνα έμοιαζε να προκαλεί το πεπρωμένο. Ο Μέσι να το υπομένει μέχρι να το λυγίσει.
Ο Μαραντόνα ήταν η φωτιά που άναψε την πίστη. Ο Μέσι έγινε η απόδειξη ότι η φωτιά δεν έσβησε ποτέ.
Ο Μαραντόνα χάρισε στην Αργεντινή το πιο εμβληματικό Παγκόσμιο Κύπελλο της ιστορίας της. Ο Μέσι της χάρισε το πιο λυτρωτικό.
Ο Μαραντόνα νίκησε όταν η χώρα αναζητούσε έναν ήρωα. Ο Μέσι όταν η Αργεντινή είχε ανάγκη να πιστέψει ξανά.
Ο Μαραντόνα δημιούργησε τον μύθο. Ο Μέσι τον ολοκλήρωσε.
Ο Μαραντόνα έγραψε το προοίμιο. Ο Μέσι το τελευταίο κεφάλαιο μιας ιστορίας που, στην πραγματικότητα, δεν τελειώνει ποτέ.
Ο Μαραντόνα ήταν η οργή, O Μέσι είναι η σιωπή.
Ο Μαραντόνα ήταν η κραυγή. Ο Μέσι είναι ένας ψίθυρος που τελικά ακούστηκε σε όλο τον κόσμο.
Ο Μαραντόνα ήταν η φωτιά, η επανάσταση. Ο Μέσι είναι η υπομονή, η λύτρωση.
Ο Μαραντόνα ήταν το χάος. Ο Μέσι είναι η τάξη.
O Μαραντόνα ήταν η γροθιά. Ο Μέσι είναι το χάδι.
Ο Μαραντόνα ήταν η ανυπακοή. Ο Μέσι είναι η πειθαρχεία.
Και η Αργεντινή είχε το ανεπανάληπτο προνόμιο να ζήσει όλα αυτά. Να αποθεώνει κάποιον με το «10» στην πλάτη. Να παρασύρεται από την ορμή του. Να ζει στην εποχή του.
Δύο διαφορετικές ιστορίες, ένας κοινός προορισμός, μία ποδοσφαιρική ψυχή και η αιωνιότητα.
«Μας αφήνεις, αλλά δεν φεύγεις ποτέ» έγραψε ο Μέσι όταν πέθανε ο Μαραντόνα. Και λίγες ημέρες αργότερα, όταν σκόραρε με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα, αποκάλυψε τη φανέλα της Νιούελς Ολντ Μπόις που φορούσε ο Ντιέγκο το 1993.
Σαν να άλλαξε κάτι από εκείνη τη στιγμή. Ήρθε το Copa América. Ήρθε το Finalissima. Ήρθε το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Ο Μέσι δεν έσβησε, δεν θα σβήσει τον Μαραντόνα από την ιστορία. Δεν μπορεί, έτσι κι αλλιώς, κανείς να το κάνει.
Μα ίσως πέτυχε κάτι πολύ πιο δύσκολο. Απέδειξε ότι οι θρύλοι δεν αντικαθίστανται. Συνεχίζονται.
La Mano de Dios está con vos, Leo. Έτσι το χέρι του θεού θα συνοδεύει για πάντα τον Λέο.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
