Μωροφιλόδοξοι ή σουρεαλιστές; Το 40% των ανδρών πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να προκριθούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες

Όσο ζεις καλό είναι να ελπίζεις. Επίσης, ποτέ μη λες ποτέ και δεν υπάρχει δεν μπορώ, υπάρχει δεν θέλω.

Μόνο που για να κατακτήσει ένας αθλητής ένα χρυσό μετάλλιο ή έστω να το διεκδικήσει στους Ολυμπιακούς Αγώνες, χρειάζεται ιδιαίτερο χάρισμα και αμέτρητες ώρες καθημερινής και απαιτητικής προπόνησης σε βάθος (πολλών) ετών. Όχι μία απλή θεωρητική προσέγγιση. Χρειάζεται επίσης τύχη και πίστη. Πίστη όμως, που βασίζεται σε ρεαλιστική βάση. Καμία σχέση δηλαδή με αυτή που εξέφρασαν σχεδόν το 40% όσων ρωτήθηκαν σε μία έρευνα που έγινε στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Πρόκειται για δημοσκόπηση της OnePoll, η οποία έγινε για λογαριασμό της βρετανικής αυτοκινητοβιομηχανίας Vauxhall, στο πλαίσιο της συνεργασίας της εταιρείας με την ολυμπιακή ομάδα της Βρετανίας που προετοιμάζεται για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2028.

Σύμφωνα με τα δεδομένα που προέκυψαν, σχεδόν 4 στους 10 Βρετανούς άνδρες πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να βρεθούν ως πρωταγωνιστές στου επόμενους Ολυμπιακούς Αγώνες που θα γίνουν στο Λος Άντζελες σε λιγότερο από δύο χρόνια.

Η έρευνα έγινε πάνω σε 2.000 ενήλικους και ενήλικες και έδειξε ότι συνολικά το 26% των Βρετανών θεωρεί πως θα μπορούσε να φτάσει μέχρι τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες, σε ένα άθλημα της επιλογής του.

Το ποσοστό αυτό αυξάνεται στο 38% μεταξύ των ανδρών, ενώ το ίδιο ποσοστό δηλώνει ότι θα ένιωθε αρκετά σίγουρο ώστε να δοκιμάσει να προκριθεί στους Αγώνες, εφόσον είχε επαγγελματική καθοδήγηση και ακολουθούσε ένα αυστηρό πρόγραμμα προπόνησης.

Ένα εντυπωσιακό 12% των ανδρών υποστήριξε επίσης ότι θα μπορούσε να τρέξει τα 100 μέτρα σε λιγότερο από 15 δευτερόλεπτα, παρά το γεγονός ότι ένας στους πέντε παραδέχθηκε πως δεν έχει επιχειρήσει ποτέ στην πραγματικότητα να τρέξει αυτή την απόσταση σε σπριντ. Μία απόσταση που ο πιο γρήγορος άνθρωπος στην ιστορία, ο Γιουσέιν Μπολτ, έτρεψε σε 9.58 και κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ από τον Αύγουστο του 2009.

«Με περισσότερο από το ένα τέταρτο των Βρετανών να πιστεύουν ότι θα μπορούσαν να προκριθούν στους Ολυμπιακούς Αγώνες του LA2028, εφόσον είχαν αρκετό χρόνο, είναι σαφές ότι είμαστε ένα έθνος με σημαντικές αθλητικές φιλοδοξίες», δήλωσε ο Εριγκ Ντρους, διευθύνων σύμβουλος της Vauxhall, η οποία ανέθεσε την έρευνα στην OnePoll.

Ο Ντρους δεν ανησύχησε με τα ευρήματα. Ούτε ήθελε να χαλάσει τις φιλοδοξίες κάποιων. Αντιθέτως, το βρήκε «ενθαρρυντικό που βλέπουμε την αυτοπεποίθηση που έχουν οι άνθρωποι στις δικές τους δυνατότητες ακόμη κι αν αυτή μπορεί να βασίζεται σε τυφλή πίστη».

Η ανάλυση των απαντήσεων έδειξε επίσης ότι το ποδόσφαιρο είναι το άθλημα στο οποίο οι ερωτηθέντες ένιωθαν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και θεωρούν πως θα μπορούσαν να αγωνιστούν σε ανταγωνιστικό επίπεδο, ενώ ακολουθούσαν το τένις και η κολύμβηση.

Οι Βρετανοί εμφανίστηκαν επίσης αισιόδοξοι για τις ικανότητές τους στην ποδηλασία, με το 6% να πιστεύει ότι θα μπορούσε να αγωνιστεί σοβαρά στο συγκεκριμένο άθλημα. Ωστόσο, ήταν αισθητά χαμηλότερη ήταν η πίστη τους όταν επρόκειτο για τη γυμναστική, με το 45% να παραδέχεται ότι θα ήταν το δυσκολότερο ολυμπιακό άθλημα για να κατακτήσει κανείς. Πάλι καλά που επικράτησε η… λογική.

Το φαινόμενο «Dunning-Kruger»

Συνολικά, το ένα τρίτο των ερωτηθέντων δήλωσε ότι η αυτοπεποίθηση είναι πιο σημαντική από το φυσικό ταλέντο όταν πρόκειται για την επίτευξη αθλητικής επιτυχίας. Βέβαια, δεν συμφωνεί απαραίτητα και η επιστήμη σε αυτό.

Οι ψυχολόγοι έχουν δώσει την ονομασία φαινόμενο «Dunning-Kruger» (πουν προέκυψε από τη μελέτη του David Dunning και Justin Kruger) στην τάση που έχουν οι άνθρωποι να υπερεκτιμούν τις ικανότητές τους.

Έρευνες έχουν δείξει ότι σχεδόν το 70% των ανθρώπων με χαμηλότερο επίπεδο δεξιοτήτων αξιολογούν την απόδοσή τους ως καλύτερη από τον μέσο όρο.

Μια ξεχωριστή μελέτη, που δημοσιεύθηκε εντός του 2026, διαπίστωσε ότι οι άνδρες δρομείς έχουν διπλάσιες πιθανότητες να μην τα καταφέρουν κατά τη διάρκεια ενός μαραθωνίου.

Διεθνής ομάδα ερευνητών εξέτασε τους χρόνους 873.334 συμμετοχών στον Μαραθώνιο του Βερολίνου, προκειμένου να διαπιστώσει ακριβώς πότε οι δρομείς επιβραδύνουν κατά τουλάχιστον 20%.

Παρότι οι άνδρες είχαν την τάση να ολοκληρώνουν τον αγώνα γρηγορότερα από τις γυναίκες, ήταν επίσης πολύ πιθανότερο να παρουσιάσουν μια ξαφνική και σημαντική επιβράδυνση. Σαν να χτυπούν σε τοίχο.

Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι αυτή η εντυπωσιακή διαφορά δεν οφείλεται σε κάποια βιολογική προδιαγραφή μεταξύ των δύο φύλων. Αντίθετα, οι ερευνητές λένε ότι η πιθανότερη εξήγηση είναι πως οι άνδρες συνήθως «υπερεκτιμούν τις αγωνιστικές τους ικανότητες» και εξαντλούν τις δυνάμεις τους πολύ νωρίς.