Ο μικρός γίγαντας που είναι πάντα εκεί για τον ΠΑΟΚ
Ο ΠΑΟΚ τα βρήκε... σκούρα απέναντι στον Ατρόμητο, η πρόκριση κρίθηκε στη διαδικασία των πέναλτι, όμως η ομάδα του Ράζβαν Λουτσέσκου κατάφερε να πάρει το εισιτήριο για τα προημιτελικά του Κυπέλλου Ελλάδας Betsson.
Το 1-1 της κανονικής διάρκειας οδήγησε τις δύο ομάδες στα πέναλτι, όπου η επέμβαση του Μοναστηρλή στην εκτέλεση του Καραμάνου, έδωσε την πρόκριση στον «Δικέφαλο του Βορρά», με 5-4 στη διαδικασία. Ο νεαρός τερματοφύλακας των «ασπρόμαυρων», ο οποίος πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την ομάδα, «πνίγηκε» στις αγκαλιές των συμπαικτών του, με την πρόκριση του ΠΑΟΚ να πανηγυρίζεται έξαλλα στην Τούμπα.
Πάντα εκεί για τον ΠΑΟΚ
Υπάρχουν παίκτες που δεν ξεχωρίζουν μόνο για το ταλέντο τους, αλλά και για την αφοσίωση, το ήθος και τη συνέπειά τους. Ο Δημήτρης Μοναστηρλής είναι ένας από αυτούς. Ένα παιδί-θαύμα των ακαδημιών του ΠΑΟΚ, που ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του πορεία στα 9 του χρόνια και ανήκει στη σπουδαία γενιά του 2004 – μια γενιά που κατέκτησε τα πάντα στις μικρές κατηγορίες: Κ15, Κ17, Κ19, τίτλους και διακρίσεις.
Από νωρίς, οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ πίστεψαν σε αυτόν. Σε μια εποχή που υπήρχαν πολλοί ταλαντούχοι τερματοφύλακες στην πρώτη ομάδα, ο Μοναστηρλής ξεχώρισε για την ωριμότητα, την αφοσίωση και το ταλέντο του. Έγινε μέλος της πρώτης ομάδας, χωρίς να παραλείπει ποτέ τις υποχρεώσεις του στον ΠΑΟΚ Β’, δείχνοντας συνέπεια και αφοσίωση που απαιτεί η θέση του τερματοφύλακα.
«Ηταν όνειρο που είχα από μικρός, δεν φανταζόμουν να έρθει τόσο γρήγορα. Κοιτούσα συνεχώς το ρολόι για να ξεκινήσει το ματς, μόλις μπήκε στο γήπεδο μου έφυγε όλο το άγχος, με βοήθησαν οι συμπαίκτες μου, ήταν ένα απλό ματς σαν όλα τα άλλα», ανέφερε μεταξύ άλλων μετά το τέλος του αγώνα με τον Ατρόμητο και της ηρωικής του εμφάνισης.
Πρόκειται για ένα παιδί από καλή οικογένεια, σοβαρός, ταπεινός, ψύχραιμος και φοιτητής στο Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού. Ο μοναδικός από τη γενιά του που κατάφερε να συνδυάσει σπουδές και ποδόσφαιρο. Δεν άφησε ποτέ το σχολείο, διατήρησε την ακαδημαϊκή πορεία του και απέδειξε ότι μπορεί να συνδυάσει επιτυχώς τις υποχρεώσεις του στο γήπεδο με την εκπαίδευση.
Όπως ο ίδιος δηλώνει, ποτέ δεν σκέφτηκε να παίξει σε άλλη θέση: «Πάντα ήθελα να είμαι τερματοφύλακας. Είναι η θέση που μου ταιριάζει». Η υπομονή και η ψυχραιμία του τον κάνουν να ξεχωρίζει, στοιχεία ζωτικής σημασίας για έναν γκολκίπερ στα 21 του χρόνια ζωής.
Η πορεία του τον έφερε γρήγορα στην πρώτη ομάδα. Δεν υπήρξε στιγμή που να πει «όχι» σε οποιοδήποτε τμήμα χρειάζονταν την παρουσία του. Από μικρός έπαιζε όπου τον έλεγαν και ποτέ δεν δημιούργησε πρόβλημα, δείχνοντας συνέπεια και ωριμότητα. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου αντιμετωπίζει όλους τους νεαρούς παίκτες ισάξια, και σε μια περίοδο που υπήρχαν πολλοί ταλαντούχοι τερματοφύλακες στην πρώτη ομάδα – όπως ο Ταλιχμανίδης και ο Μπαλωμένος – ο Μοναστηρλής ήταν ο μόνος που παρέμεινε και κέρδισε την εμπιστοσύνη του προπονητή.
«Να βγάλουμε τερματοφύλακα για την πρώτη ομάδα»
Η αφοσίωσή του φάνηκε από νωρίς: προπονήσεις με την πρώτη ομάδα, παιχνίδια με τη δεύτερη, συμμετοχές σε όλα τα τμήματα των ακαδημιών. Όπου τον χρειαζόταν η ομάδα, εκεί ήταν, χωρίς ποτέ παράπονα ή εντάσεις. Οι υπεύθυνοι των ακαδημιών, όπως ο Βαγγέλης Πουρλιοτόπουλος, είχαν ξεκάθαρο στόχο: «Οι Ακαδημίες του ΠΑΟΚ έχουν καταφέρει όλα. Ηρθε η στιγμή να αγωνιστεί στην πρώτη ομάδα και τερματοφύλακας». Οπως και έγινε.
Η πορεία του Μοναστηρλή είχε και σημαντικές επιτυχίες στα τμήματα υποδομής. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά του επιτεύγματα ήταν ο τελικός Κ17 του 2020, όπου ο ΠΑΟΚ αντιμετώπισε τον Ολυμπιακό. Σε έναν συγκλονιστικό αγώνα στο ΔΑΚ Λαμίας, το παιχνίδι έληξε 3-3 και οδηγήθηκε στη διαδικασία των πέναλτι. Εκεί, ο νεαρός Μοναστηρλής κράτησε το τελευταίο πέναλτι και χάρισε στον ΠΑΟΚ το τρόπαιο με τελικό σκορ 6-5. Μαζί του σε εκείνον τον τελικό ήταν και ο Κωνσταντέλιας και ο Κούτσιας, συνοδοιπόροι από τις ακαδημίες που συνέβαλαν στην επιτυχία.
Στον αγώνα Κυπέλλου με τον Ατρόμητο, ο Μοναστηρλής πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα, κρατώντας ζωντανό τον ΠΑΟΚ στα πέναλτι και επιβεβαιώνοντας την εμπιστοσύνη που του δείχνουν χρόνια τώρα. Ένα παιδί από τα σπλάχνα του ΠΑΟΚ, με ήθος, ταλέντο και καρδιά. Λίγο μετά την ηρωική του απόκρουση στη διαδικασία των πέναλτι, έσπευσε να αγκαλιάσει τον πατέρα του, ο οποίος στο παρελθόν ήταν και εκείνος τερματοφύλακας.
Ο ίδιος ανέφερε στην COSMOTE TV: «Πολλά συναισθήματα, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα καταλήξει έτσι το παιχνίδι, ούτε στο πιο τρελό μου όνειρο. Ευχαριστώ τον Λουτσέσκου που μου έδωσε την ευκαιρία να αγωνιστώ. Ο πατέρας μου με περίμενε στα κάγκελα και κλαίγαμε μαζί. Να ζήσουν όλα τα παιδιά από την ακαδημία. Ευχαριστώ και τον Παβλένκα για την στήριξη».