Ro!
Όλοι στον ρυθμό του Ro, όλοι στον ρυθμό της Νορβηγίας - Δεν είναι μόνο ένας viral πανηγυρισμός, μια λέξη, ένας ρυθμός - Είναι μια ολόκληρη φιλοσοφία.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Οι παίκτες πλησιάζουν την εξέδρα των φιλάθλων.
Ένας από αυτούς παίρνει το τύμπανο.
Γυρίζει προς τον κόσμο.
Σηκώνει τις μπαγκέτες.
Χτυπά τον πρώτο δυνατό ρυθμό.
Δίνει το σύνθημα.
Οι υπόλοιποι παρατάσσονται μπροστά του καθισμένοι.
Σκύβουν ελαφρά.
Απλώνουν τα χέρια μπροστά, σαν να κρατούν κουπί.
Με το επόμενο χτύπημα του τυμπάνου ξεκινά η πρώτη κουπιά.
Όλοι μαζί.
Στον ίδιο ρυθμό.
Το τύμπανο κρατά τον παλμό.
Οι κουπιές διαδέχονται η μία την άλλη.
Αργά στην αρχή.
Πιο δυνατά στη συνέχεια.
Με απόλυτο συγχρονισμό.
Οι φίλαθλοι ακολουθούν τον ρυθμό.
Χειροκροτούν.
Φωνάζουν.
Γίνονται ένα με την ομάδα.
Ro!
Θέλετε να μάθουμε δυο - τρεις λέξεις στη γλώσσα του Έρλινγκ Χάαλαντ;
Hav
Τα βουνά, τα φιόρδ, οι ατέλειωτοι χειμώνες και οι δύσκολες θάλασσες διαμόρφωσαν έναν λαό που έμαθε ότι η επιβίωση δεν είναι ατομική υπόθεση. H Θάλασσα - hav, κυρίως. Περισσότερα από χίλια φιόρδ χαράζουν τις ακτές της Νορβηγίας, ενώ για αιώνες το νερό ήταν ο μοναδικός δρόμος επικοινωνίας ανάμεσα στις κοινότητες. Πολύ πριν εμφανιστούν οι αυτοκινητόδρομοι, οι γέφυρες και τα τούνελ, οι άνθρωποι μετακινούνταν με βάρκες. Για να πάνε στο διπλανό χωριό. Για να ψαρέψουν. Για να μεταφέρουν εμπορεύματα. Για να επιβιώσουν.
Και σε μια βάρκα υπάρχει ένας κανόνας. Κανείς δεν φτάνει μόνος του.
Αν ένας τραβήξει πιο γρήγορα, η βάρκα χάνει τον ρυθμό της. Αν ένας σταματήσει, το νιώθουν όλοι. Μέσα στη βάρκα δεν επικρατεί ο πιο δυνατός, αλλά αυτός που μπορεί να συγχρονιστεί με τους άλλους.
Το Ro δεν είναι μόνο το σύνθημα που έχει γίνει viral σε αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο. Συμβολίζει το παρελθόν της Νορβηγίας και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνονται την κοινωνία τους.
Dugnad
Δεν μεταφράζεται ακριβώς. Είναι η εθελοντική προσφορά προς το κοινό καλό. Οι γείτονες βάφουν μαζί το σχολείο της περιοχής. Οι γονείς οργανώνουν τους αγώνες των παιδιών τους. Οι κάτοικοι μιας περιοχής καθαρίζουν ένα πάρκο ή βοηθούν στη διοργάνωση μιας τοπικής εκδήλωσης χωρίς να περιμένουν χρήματα ή ανταλλάγματα.
Δεν το κάνουν επειδή είναι υποχρεωμένοι. Το κάνουν επειδή πιστεύουν ότι η κοινότητα γίνεται καλύτερη όταν όλοι προσφέρουν κάτι.
Η ίδια φιλοσοφία υπάρχει και στον αθλητισμό.
Οι ακαδημίες στη Νορβηγία στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό στην εθελοντική εργασία. Χιλιάδες γονείς αφιερώνουν χρόνο ώστε τα παιδιά να μπορούν να αθληθούν. Η συμμετοχή θεωρείται πιο σημαντική από τη διάκριση στις μικρές ηλικίες, ενώ ο ανταγωνισμός έρχεται αργότερα, όταν πλέον έχει χτιστεί η σχέση με την ομάδα.
Δεν είναι τυχαίο ότι μια χώρα με περίπου 5,5 εκατομμύρια κατοίκους καταφέρνει να πρωταγωνιστεί σε τόσα διαφορετικά αθλήματα. Από το σκι και το μέχρι τον στίβο, το σκάκι και το ποδόσφαιρο, οι Νορβηγοί επενδύουν διαχρονικά στη βάση των σπορ και όχι μόνο στους πρωταθλητές.
Η εθνική ποδοσφαίρου είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα. Για πολλά χρόνια η Νορβηγία διέθετε καλούς ποδοσφαιριστές, αλλά δεν μπορούσε να επιστρέψει στις μεγάλες διοργανώσεις. Από το Euro του 2000 και μετά, έβλεπε τα Μουντιάλ και τα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα από την τηλεόραση. Η γενιά του Έρλινγκ Χάαλαντ και του Μάρτιν Έντεγκααρντ δημιούργησε τεράστιες προσδοκίες, όμως ούτε το ταλέντο δύο παικτών αρκούσε από μόνο του.
Χρειαζόταν να μάθει να τραβάει κουπί μαζί. Αυτό ακριβώς κατάφερε να φτιάξει ο Στάλε Σόλμπακεν. Μια ομάδα που δεν στηρίζεται αποκλειστικά στους αστέρες της. Μια ομάδα που πιέζει όλη μαζί, αμύνεται όλη μαζί και επιτίθεται όλη μαζί.
Ο Χάαλαντ μπορεί να είναι ένας από τους κορυφαίους παίκτες στον κόσμο, όμως στην εθνική Νορβηγίας είναι πρώτα ένας ποδοσφαιριστής της ομάδας και μετά ο σούπερ σταρ.
Ίσως γι' αυτό η πρόκριση απέναντι στη Βραζιλία να μην προκάλεσε έκπληξη στους ίδιους τους Νορβηγούς όσο στον υπόλοιπο κόσμο. Οι διεθνείς αναγνώρισαν ότι η δύναμή τους βρίσκεται στην ενότητα, ενώ μετά το τέλος του αγώνα όλη η ομάδα στάθηκε μπροστά στην εξέδρα για να ολοκληρώσει το καθιερωμένο Ro με τους φιλάθλους.
Janteloven
Υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που χαρακτηρίζει τη νορβηγική κοινωνία.
Οι Σκανδιναβοί μεγάλωσαν με την αντίληψη ότι κανείς δεν είναι σημαντικότερος από την ομάδα. Η περίφημη Janteloven ((Jante: το φανταστικό όνομα μιας μικρής επαρχιακής πόλης που επινόησε ο Δανονορβηγός συγγραφέας Aksel Sandemose. Loven: η οριστική μορφή της λέξης lov, που στα νορβηγικά σημαίνει «νόμος»), ένας άγραφος κοινωνικός κώδικας που επηρέασε τις σκανδιναβικές κοινωνίες για δεκαετίες, υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να θεωρείς τον εαυτό σου ανώτερο από τους άλλους. Μπορεί σήμερα να αμφισβητείται ή να ερμηνεύεται διαφορετικά, όμως εξακολουθεί να εξηγεί γιατί στη Νορβηγία η ταπεινότητα θεωρείται αρετή και όχι αδυναμία.
Ίσως γι' αυτό ο Χάαλαντ δεν μοιάζει ποτέ να βρίσκεται πάνω από την ομάδα. Και ίσως γι' αυτό οι Νορβηγοί ερωτεύτηκαν τόσο πολύ το Ro. Διότι εδώ δεν υπάρχει πρωταγωνιστής, ούτε πρώτος και τελευταίος.
Όλοι κάνουν την ίδια κίνηση. Όλοι κινούν το ίδιο κουπί.
Κανένα μεγάλο ταξίδι δεν γίνεται μόνο του. Ακόμη και ο πιο δυνατός χρειάζεται τον διπλανό του.
Η μεγαλύτερη δύναμη δεν βρίσκεται σε αυτόν που τραβάει πιο δυνατά το κουπί, αλλά σε αυτούς που καταφέρνουν να το τραβήξουν όλοι μαζί.
Κι αυτό είναι ένα μάθημα που δίνουν οι Νορβηγοί, πέρα από τη νίκη επί της Βραζιλίας. Το ποδόσφαιρο, όπως και η ζωή άλλωστε, κερδίζεται από αυτούς που ξέρουν να κωπηλατούν στον ίδιο ρυθμό.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
