Όταν ο Νίτσε βοήθησε τους Λέικερς να πάρουν το πρωτάθλημα στο NBA

Συμπληρώθηκαν 126 χρόνια απ’ όταν πέθανε το σώμα του Φρίντριχ Νίτσε. Κατά τη διάρκεια της ζωής του, που διήρκησε από το 1844 μέχρι τις 25 Αυγούστου του 1900, ανακαλύφθηκε το ποδόσφαιρο στη Μεγάλη Βρετανία (1863) και μερικά χρόνια αργότερα (1891) στις ΗΠΑ ανακαλύφθηκε το μπάσκετ.

Ο Γερμανός φιλόσοφος πάντως, δεν είχε καμία εμπλοκή με τα σπορ, αν εξαιρέσουμε ένα φανταστικό ματς που έπαιξε για λογαριασμό των «Monty Python» και μάλιστα φορούσε το «10» στην πλάτη. Ήταν συμπαίκτης του Έγκελς, του Μαρξ, του Καντ και είχε για αντιπάλους του τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη, τον Ηράκλειτο.

Στο θρυλικό πλέον σκετς, γνωστό ως «The Philosophers' Football Match», οι Γερμανοί φιλόσοφοι αναμετρήθηκαν με τους Έλληνες συναδέλφους τους κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Μονάχου (1972) και όλοι μαζί κατέληξαν αντί να παίζουν με τη μπάλα, να περπατούν και να φιλοσοφούν εντός αγωνιστικού χώρου.

Μόνο που άθελά του, ο Νίτσε ενέπνευσε και τους Λος Άντζελες Λέικερς. Συνέβη κατά τη διάρκεια μιας σεζόν που ολοκληρώθηκε με την κατάκτηση του πρωταθλήματος στο NBA.

Ο κόουτς Φιλ Τζάκσον, πριν την έναρξη της αγωνιστικής δράσης για την περίοδο 1999/2000, τότε στην αλλαγή του αιώνα, σχεδόν 100 χρόνια από τον θάνατο του Νίτσε, επέλεξε έναν τρόπο -που πάντα συνήθιζε- για να εμπνεύσει τους παίκτες του. Έδωσε ένα βιβλίο στον καθένα, να το διαβάσουν, να το μελετήσουν, με σκοπό να τους επηρεάσει θετικά ως υπάρξεις και η απόδοσή τους να εκτιναχθεί. Δεν έπιανε πάντα το… κόλπο, αλλά κάποιες φορές έπιασε. Ίσως να έπαιξε ρόλο κι αυτή η μέθοδος του Φιλ Τζάκσον στην αποτελεσματικότητα των ομάδων του. Έχει κατακτήσει 11 πρωταθλήματα στο NBA ως προπονητής (και άλλα δύο ως παίκτης), οπότε δεν τίθεται θέμα αμφισβήτησης των πρακτικών του.

Το βιβλίο πάντως, που εκείνη τη φορά αντιστοιχούσε στον Σακίλ Ο’Νιλ ήταν το «Ecce Homo» («Ιδού ο άνθρωπος»). Ο Νίτσε ολοκλήρωσε το χειρόγραφο από το 1889 και δημοσιεύθηκε λίγο καιρό πριν τον θάνατό του.

Ο «Σακ» το πήρε στα χέρια του το καλοκαίρι του 1999 ως δώρο του «Ζεν Μάστερ» και για το καλό των Λέικερς δεν το άφησε να πιάσει σκόνη στο ράφι. Το διάβασε μέχρι τελευταίας συλλαβής και μάλιστα έβγαλε τα συμπεράσματά του. Έτσι, αν και δεν φημιζόταν για τη σκληρή του δουλειά στην προπόνηση, αποδείχθηκε βιβλιοφάγος και το αποτέλεσμα ήταν το ίδιο.

Οι Λέικερς τερμάτισαν πρώτοι στην κανονική διάρκεια της σεζόν (1999/2000) έχοντας 67 νίκες και 15 ήττες. Ήταν η ομάδα που πέραν από τον κυρίαρχο στα 27 του χρόνια Σακίλ, απαρτιζόταν από τον Κόμπι Μπράιαντ, ο οποίος στα 21 του έκανε ήδη μεγάλη αίσθηση, τον βετεράνο Γκλεν Ράις και ένα σύνολο που δεν ήταν ξεκάθαρο φαβορί στην αρχή, αλλά μετατράπηκε σε ακλόνητο φαβορί στην πορεία.

Στα Playoffs απέκλεισαν τους Κινγκς και τους Σανς, ενώ στους τελικούς της Δύσης πραγματοποίησαν μία… απίθανη ανατροπή στο Game 7 κόντρα στους Πόρτλαντ Τρέιλ Μπλέιζερς και εκεί ήταν ουσιαστικά η στιγμή που -κατά κάποιον τρόπο- αποκαλύφθηκε στο παρκέ η επίδραση του Φρίντριχ Νίτσε στο σώμα και το πνεύμα του Σακίλ Ο’Νιλ.

Στους τελικούς του NBA οι Ιντιάνα Πέισερς παραδόθηκαν στο κοίταγμα των Λέικερς κι όταν κόπασαν οι πανηγυρισμοί για την κατάκτηση του τίτλου στο Λος Άντζελες όλες οι κουκίδες ενόχθηκαν.

O Σακίλ Ο’Νιλ είχε εντρυφήσει στην φιλοσοφία του Νίτσε, ακόμα κι αν δεν το περίμενε ή αν δεν κατάλαβε πως συνέβη. Το προσωνύμιό του έγινε το «Superman» και ίσως τελικά να μην προσδιορίζεται από τον ήρωα των κόμικ, αλλά από τον «Υπεράνθρωπο», («Ubermensch»), μια βασική φιλοσοφική έννοια που εισήγαγε ο Νίτσε στο έργο του «Τάδε έφη Ζαρατούστρα» και επανέλαβε αρκετές φορές στο βιβλίο που διάβασε ο Σακίλ Ο’Νιλ.

Χρόνια αργότερα, το 2016, ο Φιλ Τζάκσον αφηγήθηκε την ιστορία στο The Player’s Tribune:

«Μια ιστορία που μου αρέσει να διηγούμαι αφορά τα βιβλία που δίνω στους παίκτες. Η ιδέα πίσω από αυτό είναι ότι θέλω να αναθέσω ένα βιβλίο που θα εμπνέει την μοναδική προσωπικότητα κάθε παίκτη. Για τον Σακ, την πρώτη χρονιά με τους Λέικερς, πήρα το “Ecce Homo” του Νίτσε. Νομίζω ότι στον Σακ άρεσε το φιλοσοφικό περιεχόμενο, καθώς και ο τίτλος. Άλλωστε, εκείνος είχε ήδη αυτοαποκαλεστεί ως ο “Μεγάλος Αριστοτέλης” και υποτίθεται πως του άρεσαν οι φιλοσοφικές αναζητήσεις».

Μετά από εκείνη τη σεζόν πάντως, ο Σακίλ Ο'Νιλ έλεγε: «Ο Νίτσε ήταν τόσο ευφυής και μπροστά από την εποχή του. Έτσι είμαι κι εγώ. Είμαι ο μαύρος, μπασκετμπολίστας Νίτσε».